Διακοσμήσεις σε κοιμητήριο οργασμών

Σχετική εικόνα

Ο λαμπρός, ο πομπώδης φαλλός, ο κεραυνός που βροντά και φέρνει μπόρα, που χύνει το σπέρμα του πάνω στον αφαλό και στα λευκά σεντόνια, τα κατακλυσμένα από τη νύχτα και τα σύννεφα. Ο φαλλός που έρπεται ξέρει πως η ράθυμη, η βαριά χυσιά του, είναι σαν τη σύνεση μέσα στη θύελλα. Κι ο ήλιος που ξυπνά μέσα στο άγριο γαλάζιο φλύαρο μουνί της ποίησης είναι το συμπαντικό καβλί. Ο ήλιος που ψάχνει κάτι λαμπερό να φωτίσει. Να γίνει αλοιφή για τις τρυφερές φαντασίες, δόλωμα και σοκολάτα, που θα εισπνεύσει την πρωινή πάχνη μέσα στη φοβερή πλήξη της υπεροχής του.

Η μουσική των παρθένων

Αποτέλεσμα εικόνας για art kolaz demon erotica

Ισχνοί άντρες κουβαλούν στους ώμους τους τις βασίλισσες. Οι αδένες τους γεμάτοι αιρετικά όνειρα και τα φαλλικά τους κοντάρια στραμμένα σε ανεμόμυλους που γυρνούν αντικατοπτρίζοντας τις σκληρές σκιές τους στις άκρες των σκοτεινών αγρών. Τα σώματα πεθαίνουν, όμως η ομορφιά τους ζει. Η μουσική των παρθένων αγγίζει τις έκφυλες χορδές του εμπορικού πνεύματος που αποκαθήλωσε τον έρωτα. Όλα τα δάχτυλά τους πάνω στα πλήκτρα, έτοιμα να σφάξουν τον πιο λεβέντη κόκορα που λάλησε πριν τους οργασμούς.

Ο Μέγας Άρχοντας

Σχετική εικόνα

Αυτός ο εαυτός, η μεγεθυμένη σκιά του θεού, ο άρχοντας του σώματος, η σάρκα και τα οστά, ο μέγας άρχοντας, επιθυμεί ως άνθρωπος της φαντασίας, να γράφει ποίηση, με όλη τη δύναμη ενός τέρατος ισότιμου σε δύναμη με το τέρας για το οποίο γράφει. Επιθυμεί η φαντασία του να είναι απόλυτα επαρκής απέναντι στην πραγματικότητα. Επιθυμεί το ευλογημένο πάθος για τάξη. Να κατέβει η διαβολική διάνοια στο στόμα του ωκεανού, απάνθρωπη, σαν χοντρή ψωλή. Να βγεί το γυμνό κορμί, γυμνό στον ήλιο. Χωρίς οίκτο ή τρυφερότητα, αυτές οι ηλιαχτίδες που έρχονται από πρωτόγονα πρωινά, να φωτίσουν λίγο την έκλυτη φύση μας που θηλάζει όλα της τα βρέφη, λαιμαργία για ζωή.

Τελετές Μουνοσυκλέτας

Σχετική εικόνα

Είναι σαν όψη κεραυνού πάνω στη μαύρη σέλα. Τα κωλομέρια της από μελομακάρονα και κουραμπιέδες, σπαρμένα πάνω στο ουσιώδες κόκκινο της κίνησης της ηδονής. Η μοτοσυκλέτα του σεξ που πάει βολίδα τα κορίτσια με τις κοτσίδες στον οργασμό τους. Στην πιο μύχια συμφιλίωση με τα πουλιά και τα σύννεφα. Ξηλώνοντας μία-μία τις κλωστές της βάναυσης και φοβερής αμορφίας του θανάτου.

Ο Ευτυχής Λάκκος

Σχετική εικόνα

Ο θάνατος της ποίησης είναι μια συμφορά για τη φαντασία. Όσοι ζούμε σαν σκυλιά σε βαρέλια, όπως ο Διογένης, γλεντάμε το ναρκισσισμό μας και χαιρόμαστε γι’ αυτές τις τυφλωμένες φάτσες. Οι τραγικοί δεν μπορούν να κλείσουν τα μάτια εκστασιασμένοι σαν Δερβίσηδες για να ρουφήξουν τα ιερά λόγια της Οσίας Μούνας. Δεν μπορούν να βρεθούν στον ευτυχή λάκκο μαζί με αλεπούδες, φίδια, σκατζόχοιρους, ασβούς. Οι τραγικοί έρχονται λαχανιασμένοι στο τέλος της ζωής να ανάψουν το κερί τους στο ιερό γλειφομούνι. Ο Αισχύλλος που ξέρασε πολλά για το κράτος και τη βία χρησιμοποιούσε τις μουνότριχες της Μούσας του για οδοντικό νήμα λίγο πριν τον καταπιεί κι αυτόν ο ευτυχής λάκκος.

Να, κοίτα

Σχετική εικόνα

Του έδειξε το μουνί της για να τον κάνει να ζηλέψει, μιας και ο διάολος είναι αρσενικό δημιούργημα του θεού, χωρίς μουνί. Με τα δυο της δάχτυλα τέντωσε τα μουνόχειλα δείχνοντάς του πως πρόκειται για τη ζωή. Για την αναπαραγωγή της ζωής, για το έσαχτο παραλήρημα. Και τότε ο διάολος ζήλεψε όλα αυτά τα ανακατεμένα σώματα που χάνονται σε υπερβολές ηδονής, καθώς συστρέφονται και λιγοθυμάνε, φτάνοντας για μια στιγμή στο αντίθετο του θανάτου που θα τα θυσιάσει αργότερα στη σιωπή της φθοράς. Πεισμωμένος ο διάολος, είδε ανάμεσα στα σκέλια της μητρός όλων μας, την άπειρη αγκάλη ποντοπόρων οργασμών. Είδε πως ανοιγοκλείνει τον οφθαλμό του το έτερον ήμισυ του ερέβους. Μύρια χλευαστικά υγρά στα μούτρα του θανάτου. Πλην όμως θνητά.

Εν αρχή ειν’ ο Δίας

Σχετική εικόνα

Τι είπε ο αρχίδης στη συνέλευση των θεών; Μίλησε στην αρχή για τις σκοτεινές αντιδράσεις των θνητών στο θέμα του θανάτου και του ερωτισμού. Για μιαν όψη διαβολική όλων των από καταβολής κόσμου συνευρέσεων. Για τη Βιβλική πυρακτωμένη διάθεση του ανθρωπισμού που γεννά το σεξογαμησιακό γίγνεσθαι και το πολιτικό αλισβερίσι. Για την έπαρση της επιθυμίας των ποιητών που γουστάρουν το πολύτροπο σεξ κάνοντας λεσβιακές δηλώσεις μετανοίας στα εύφορα ταγγισμένα χείλη του αιδοίου. Στο τέλος, ως μικρομεσαίος και απόκοσμος, άρχισε τους οικτιρμούς και έδειξε στο λαό το ένα και μοναδικό του αρχίδι.