Ο Ευτυχής Λάκκος

Σχετική εικόνα

Ο θάνατος της ποίησης είναι μια συμφορά για τη φαντασία. Όσοι ζούμε σαν σκυλιά σε βαρέλια, όπως ο Διογένης, γλεντάμε το ναρκισσισμό μας και χαιρόμαστε γι’ αυτές τις τυφλωμένες φάτσες. Οι τραγικοί δεν μπορούν να κλείσουν τα μάτια εκστασιασμένοι σαν Δερβίσηδες για να ρουφήξουν τα ιερά λόγια της Οσίας Μούνας. Δεν μπορούν να βρεθούν στον ευτυχή λάκκο μαζί με αλεπούδες, φίδια, σκατζόχοιρους, ασβούς. Οι τραγικοί έρχονται λαχανιασμένοι στο τέλος της ζωής να ανάψουν το κερί τους στο ιερό γλειφομούνι. Ο Αισχύλλος που ξέρασε πολλά για το κράτος και τη βία χρησιμοποιούσε τις μουνότριχες της Μούσας του για οδοντικό νήμα λίγο πριν τον καταπιεί κι αυτόν ο ευτυχής λάκκος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s