Κομπορρημοσύνες της απλής λογικής

Σχετική εικόνα

Τα κύτταρά μου ξέρουν την αριθμητική της καρδιάς. Πως είμαι ένα Εγώ. Σίγουρα μέσα στα πρωτόγονα σπήλαια ένας πιστός της σκοτεινής γοητείας του ερωτικού παιχνιδιού. Όλος ο πόνος του κόσμου ρίχνει το βάρος του στο σημείο της καρδιάς. Οι Εσκιμώοι απαντούσαν στους πάστορες που κατηγορούσαν τη σεξουαλική τους ελευθερία, ότι είχαν ζήσει μέχρι τότε ελεύθερα και χαρούμενα με τον τρόπο των πουλιών που τραγουδάνε. Οι Αφρικανοί περιφέρονταν γυμνοί με τη γύμνια τους μπροστά στους ιεραποστολικούς κάκτους της πίστης στον κρυφό και μυστικό απόμακρο θεό. Στα σπαραχτικά αφροδίσια μηνύματα της αγίας γραφής που έσκαγε ένα ένα τα σπυριά της μπροστά στον αφρικανικό ήλιο και τη χαίτη των νεκρών πλασμάτων που έλιωναν ρωμαλέα μέσα στην απλότητα και τη σήψη. Το γέλιο και ο θάνατος χρωματισμένα πάνω στις οδοντοστοιχίες. Αυτό που είναι ανάποδα στην αρχή της ηδονής είναι η ορμή του θανάτου. Η πίστη στο άψυχο. Πάντα από έλλειψη πραγματικής ζωής, η οχιά δίνει στο κενό τη μορφή του θανάτου. Η Έχιδνα δεν μπορεί να λύσει αυτό το αίνιγμα της σάρκας. Παραληρεί με τον δηλητηριώδη της οίστρο. Είναι η ορμή θανάτου πιο αρχαϊκή απ’την ορμή ζωής, φορώντας το δαιμονικό της φωτοστέφανο, τα σκήπτρα της βιαιότητας μιας συμπαντικής ηδονής που διαθλάται μέσα στο εν εξελίξει άπειρο.

Ο Σάντσο Πάντσα ρωτά

Αποτέλεσμα εικόνας για art erotica modern  kolaz

Κατηγορούν τα πουλιά για ελαφρότητα. Μα, μόνο ένα πουλί θα μπορούσε να είναι αρκετά αγνό, αρκετά εγωιστικό, αρκετά εγκληματικό. Το κορμί τραγουδά με τα δάχτυλά του. Μιαν αγκαλιά σχηματίζει αμερόληπτα το δεσποτισμό της πάνω στην παρδαλή μου φιγούρα. Και το σκυλίσιο μου κολάρο θα βγάλω όπως με μια σπανιόλικη κίνηση το παγόνι βγάζει τα φτερά του και τα καρφώνει στα βασίλεια της ποίησης. Που να τα ξέρουν αυτά οι θρησκευόμενοι μαλάκες και οι απατεώνες διαβητικοί! Ανάμεσα στα τόσα καλά της εξτρεμιστικής μου νεότητας το αποκορύφωμα της ποιητικής μου χοντροκοπιάς. Ένα κτήνος πολύ λίγο ενδιαφέρεται για τις καταστάσεις που το ερεθίζουν. Το ένστιχτο είναι τυφλό, λειτουργεί χοντρικά. Οι μεγαλοφυείς έρωτες απαιτούν και μεγαλοφυείς εραστές. Αφήστε το πνεύμα ελεύθερο να απομυζήσει ότι του αρέσει. Να γίνει τέχνη αιμομικτική, από μιαν αγάπη του εαυτού για τον εαυτό. Ζαχαρωτά και τουλίπες και ανεμόμυλοι. Τώρα που αρχίζει να φαίνεται ο θανατόκοσμος κτηνοβασίες αλυσίδες βρισιές, ο Σάντσο Πάντσα ρωτά: Δον, τι ανεμόμυλος είναι αυτός που αλέθει εκεί κάτω; Τι αλέθει Δον, και ποιος προσέχει τη μυλόπετρα;

Ερωτόλακκος

Σχετική εικόνα

Ιδού λοιπόν πως ράβδισαν οι ιδέες τα ξουρισμένα μας κεφάλια. Ο ένας κουτσός και ηλίθιος σαν κρατικός υπάλληλος. Ο άλλος βελούδινος καπνιστής σε πταισματοδικείο. Ο ήλιος μικρός κι ο κόκκος σκόνης μεγάλος. Μήπως η Γαλλία και οι Γάλλοι; Μήπως το ψόφιο σινεμά, η αποκάλυψη με τους άρρωστους αγίους, η βίβλος και τα γουρουνάκια των Χριστουγέννων! Να ο ουρανός κι ένα άστρο απόμακρο. Χάρη σ’αυτόν παίρνουμε μιαν ιδέα της ταχύτητας των νεφών. Οι κόσμοι του σύμπαντος πιθανόν να είναι πολιτισμένοι ή νεκροί. Ο θάνατος διαχωρίζει οριστικά τα βαριά μας υγρά από τα ελαφρά μας υγρά. Ω πιστοί, παρ’ όλη την πίστη σας ο θεός σας αρρωσταίνει. Από δω η θάλασσα κι από κει ο ήλιος. Χιμήξτε άλογα και κουδουνάκια. Γυμνές εσείς καθίστε πάνω στο πρόσωπό μου. Πάνω στο πρόσωπο του θεού. Αμ! και που να ξερε ο ντουνιάς πως έχετε μια κρεατοελιά κάτω απ’ τον κώλο σας.