Παρέλασις

Σχετική εικόνα

Λοξά βλέπουμε και λοξά ακούμε. Μας βρίσκει
ελαφρόμυαλους η καθεστηκυία τάξη. Κρύο
νερό απ’ τις πηγές της αυτόματης έμπνευσης
καθώς σκύβουμε να πιούμε. Καθώς ο φρέσκος
κεραυνός μας βαράει στα μηλίγγια, όπως
βαράει η γκάβλα τα κορίτσια στις θηλές.
Ο πόνος μας είναι άμυαλος σαν τον κατάμαυρο
ουρανό λίγο πριν σπείρει καταιγίδες, λίγο πριν
ξεψυχήσει μες στις τελείως γυμνές που
ονειρευόμαστε, όπως τα πιο αθώα θηλαστικά
ψάχνουν σαν παλαβά να ζευγαρώσουν να
τον χώσουν να βαραίσουν μαλακία, όπως
τα τόσα γύρω άπειρα ερπετά που μπαινοβγαίνουνε
στις τρύπες, ξέρουν πως κάθε σεξ και
κάθε ανέλκυση οργασμού απ’ τα ενδότερα
είναι η πανήγυρις μιας μάταιης προσδοκίας

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Παρέλασις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s