Οι Χίλιοι Οργασμοί Της Ποίησης, 41-44

Αποτέλεσμα εικόνας για art collage erotica fun

41

Ευλογημένοι όσοι αρνήθηκαν τις ευλογίες και τα εύλογα ερωτήματα. Οι άνθρωποι από ατσάλι που λύγισαν και οι άνθρωποι από χαρτί και καλαμάρι που γλίστρησαν στην ηδονή. Ευλογημένες οι ηλεκτρισμένες ψυχούλες που σακατεύτηκαν από έρωτες και τσίπουρα. Από αρνίσια παϊδάκια που έφτασαν στο δώδεκα το ουρικό οξύ. Ευλογημένοι όσοι μείναν βοσκοί στο χωριό τους κι έχουν σαλόνι από χώμα και σβουνιές. Ευλογημένες οι μελαχρινές φίλες που ξύρισαν το μουνί τους για να προσφέρουν χαρά. Ευλογημένες οι αιμορραγίες της μύτης που με μαστούρωσαν όταν ήμουν παιδί. Ευλογημένη η οργή, τα βυζιά και το ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο. Ευλογημένοι οι ουρανοί και τα φλουριά τους. Το ζυμωτό ψωμί της μάνας μου. Το πεύκο, το δέντρο της ελιάς, ο κόλπος της γυναίκας μου. Ευλογημένα τα ποιήματα που δεν έγραψα.

42

Θα φτάσω στο φράχτη να κόψω σύκα. Ξελιγωμένος, λιγούρης για μισό λεπτό εγώ και το φεγγαράκι που αδειάζει αχνίζοντας, εσωτερισμό, οικοσύστημα, χνώτα, έμμηνα αιώνια, γλαφυρό μεδούλι για να πάρουν στο μέλλον τα αποπαίδια μου γραμμή τον πατερούλη τους που δεν πρόκανε να ξεπαστρέψει τη μισθωτή του σκλαβιά αλλά κατάφερε να πάρει λίγη τρομάρα σποραδικά απ’ τ’ ανοιχτά μπούτια, να δοκιμάσει σύκα και πως πετυχαίνει η ποίηση τα κορμάκια στο δοξαπατρί.

43

Με την αδιαφορία και τη μέθη τα χείλη κάνουν λογαριασμούς. Είναι απόγευμα και συναντάς παράξενους άντρες στα καφενεία. Υπάρξεις από λύπη, ρίζες και σύμβολα. Οδηγούς που δεν οδηγούν τίποτε αλλά διασχίζουν το δάσος. Μια φάλαγγα νεαρών από λαμπερό κόκκινο χρώμα. Γυναίκες που θέλουν να ζευγαρώσουν. Κορίτσια σ’ ένα γκέτο σκοτεινών άγριων δρόμων. Εκεί που οι εραστές ζουν σε μια καλύβα φωτισμένη με κερί. Και καταφτάνουν αυτές σαν μάγισσες. Με γιατρικά. Χωρίς μνήμες. Μονάχα με τη γεύση της σάρκας. Τα άστρα. Το φεγγάρι. Διαβάζουν το μέλλον στο χέρι τού αγαπημένου τους. Λάμπουν σαν νόμισμα στο φεγγαρόφωτο. Λουφάζουν δίπλα στις στάνες και τα ερείπια. Γδύνονται μες την καλύβα τού εραστή τους για πρώτη φορά και για πάντα. Και μένουν αιωνίως γυμνές και ύποπτες.

44

Θεούλη, μεθυσμένε σατανά, γαλανομάτα, θηλυκέ θεέ με τις θηλές και το απέραντο ηλιακό σου αιδοίο, φύση εσύ καταβόθρα, φύλαγέ με από τον κύριο διορισμένο δράκουλα και τον κύριο διορισμένο εξηγητή της ποίησης και τον κύριο δεσμοφύλακα των κρυφών νοημάτων που σκιάζει τα πάναγνα στιχάκια μου, φύλαγέ με.

ΤΑΒΟΟ

Σχετική εικόνα

 μεταθανάτια απάντηση στον Νίκο Καρούζο

 

Μην αγγίζεις το Ιερό Μουνί
μονάχα δέξου το
Μην αγγίζεις το σπέρμα
θα διαιρέσεις
Μην αγγίζεις τα βυζιά της μάνας σου
Μην αγγίζεις τα όπλα της ηδονής
Είσαι εσύ ο δύστροπος άγγελος
όπου τίποτε δεν αναγγέλεις
Τρομαχτική η ενότητα στον κόσμο
Τρομαχτική σχιζοφρένεια η ηδονή

Οι Χίλιοι Οργασμοί Της Ποίησης, 38-40

Σχετική εικόνα

38

Φύγετε απ’ την πόλη παιδιά φαντάσματα όσο είναι καιρός. Είναι απόλαυση τις νύχτες οι δροσερές λίμνες. Είναι απόλαυση να βγάζεις την πατάτα απ’ τη βρεγμένη γη και να βυθίζεσαι στη γαλήνη της βραδιάς. Να τηγανίζεις στο θεϊκό κουζινάκι σου. Να γλιστράς εκεί στην εξωτική αυλή των ονείρων. Να ζεις. Τη μια και μοναδική ζωή σου. Τη μια και μοναδική ευκαιρία σου να γράψεις ένα σπουδαίο ποίημα.

39

Κάποιοι γράφουν βασανιστικά, για μια ελίτ που τους συντηρεί. Κάποιοι υπολογίζουν υποχθόνια πως θα συγκινήσουν κολπατζίδικα αυτό το τόσο παινεμένο πλατωνικό σύνολο που αποκαλούμε μάζα. Μα υπάρχουν και τα πουλιά που θέλουν φίλους και εραστές. Ποιητές που γράφουν για τον εαυτό τους. Για να απαλύνουν τη ροή του χρόνου. Για να ξεγελάσουν τα αμήχανα κοριτσόπουλα. Για να ληστέψουν απ’ την ανυπαρξία εκείνη την πληγή που θα πάρουν στον τάφο.

40

Τα χάδια μάς κάνουν ανθρώπους. Και τα φιλιά. Και το συμφέρον μας είναι ο Έρως. Η νύχτα. Ο ήχος της βροχής. Αυτή η καλοκαιρινή θλίψη, που ξεγελά και παντρεύεται το βασιλιά Ήλιο. Εκείνο το λιοπύρι. Εκείνη τη γύμνια. Το νυφικό μας. Τα χάδια μάς κάνουν ποιητές. Και τα φιλιά. Και το συμφέρον μας είναι ο Έρως. Από καταβολής δρόσου.

Πολιτικό Φωτορομάντζο Ή Τα μπαλάκια του Τσιτσιφά και το παλούκι του Κατσίφα

Αποτέλεσμα εικόνας για art erotica kolaz war

Υπάρχουν λαοί που αφήνουν να τους κλέψουν μέσα από τα χέρια το φως, αλλά και λαοί που ποδοπατούν με φανατισμό το φως που μπορεί να τους βγάλει απ’ τα σκοτάδια.

Στις εμπορικές δυτικές δημοκρατίες της κλάψας και της αυτοκτονίας, η μαζική χαρά απαιτεί πιπίλισμα της εθνικής κλειτορίδος.

Η λέξη Υπερηφάνεια διεισδύει σαν διανοητικό υπόθετο στον πνευματικό κώλο ενός λαού που δεν έχει επιθυμίες για την καλυτέρευση της ζωής του αλλά ανάγκη για ξεκαύλωμα.

Λαοί αμπαρωμένοι σε διαμερίσματα και συναλλαγές, μακριά απ’ την ίδια τους τη Φύση, μακριά απ’ την πηγή που ρέει.

Αυτή την πηγή, που αν τα νερά της δεν κυλάνε με μιαν αδιάκοπη συνέχεια, σαπίζουν και γίνονται ένας λασπωμένος βούρκος κομφορμισμού και παράδοσης.

Αυτή την πηγή που όταν στερεύει γίνεται η θλιβερή εκδοχή της οροθέτησης των απολαύσεων. Οι απολαύσεις είναι όλες απολαύσεις με λεφτά. Για να απολαύσεις θα πρέπει να πληρώσεις και για να πληρώσεις θα πρέπει να γίνεις σκλάβος. Δηλαδή να κόψεις τη γλώσσα σου και να την πετάξεις στα σκυλιά του ανθρωποβοσκού.

Τα μπαλάκια του τένις του Τσιτσιφά ο ελληνικός λαός τα βάζει στον κώλο του και τα φχαριστιέται. Το κοντάρι της γαλανόλευκης του Κατσίφα επίσης το βάζει στον κώλο του και το φχαριστιέται.

Το πολιτικό προσωπικό και τα κόμματα επενδύουν τα λεφτά τους στο λούμπεν καθυστερημένο κοπάδι που κοιμάται με τον παπά και το χωροφύλακα για να ξυπνήσει διασωληνωμένο στο μνημονιακό Κωσταλέξι της πατριωτικής κεντροαριστεροακροδεξιάς.

H ναυμαχία των Εχινάδων Νήσων Ή Εικαστική απεικόνισις Ακρωτηρίου Σκρόφας

Αποτέλεσμα εικόνας για erotica art kolaz

Εμαζευτήκαν οι στρατηγοί εις το ακρωτήριον Σκρόφα
Εις την γαλαζόθρεφτη γαστέρα του Ιουνίου
Ήτο Αύγουστος
Όλο κρυφούς παραξυσμούς
Οι καύλες έκρωζαν απέναντι
Το δέλτα του Αχελώου ένας οχετός
Χύσια βόμβες αφροδίσια
Πορδούλες κοριτσιών απ’ τα πρώτα αδέξια γαμήσια εκτοξεύονταν
Ένας χορός μοναχικός σαν του Νιζίνσκυ
Ω γλυκιά που είναι η εξορία
Εδώ μας κυβερνά η αμμουδιά κι οχι η εταιρία
Οι στρατηγοί γαμούν τη γη
Κι ο κρίνος είν’ ευωδιαστό μουνί
Μας θρέφει ο ήλιος τα μαστάρια
Είναι ευλογία η πλήξις
Μάζες αλλόφρονες γαμούν τα συναξάρια
Φωνάζουν το θεό με το όνομά σου
Κι ας γράφουν οι δογματικοί τις λοιδορίες τους περί ματαιοτήτων
Περί ακατάσχετων υγρών της πιο στυγνής πορνογραφίας
Του πολέμου

Οι ρόγες σου θέλουν φτύσιμο, Ω! Μα-Κυδωνία ξακουστή των οργασμών

Σχετική εικόνα

Οι ρόγες σου θέλουν φτύσιμο
ω! για να με σβήσουν απ’ τον
κατάλογο των ζωντανών. Μα
Κυδωνία ξακουστή των οργασμών

φωνακλού εσύ που ξεφλουδίζεις
σλάβικα ξεραμένα χύσια. Νάτο
το ΝΑΤΟ, ιδού, με δάκρυα ευτυχίας.
Που να πάω για να ελευθερωθώ

απ’ την αγχόνη της κιλότας σου!
Βλαμμένος βαλκάνιος, σουρωμένος
ναζιάρικο λυρισμό, κουφέτα χάντρες
γλείφοντας κομπολόγια για το μουνί

σου, με τις Βουλγάρες των οπισθίων
λοφίσκων και τις μελαχρινές γάμπες
που με ανακύρηξαν ύπατο Γαμιά
της περιοχής Πρεσπών.Ω! του Δία

αρχιδόπιασμα με είπαν οι μνηστήρες
σου Μα-Κυδωνία ξακουστή που
τρώω απ’ τα χεράκια σου φακές
ρεβύθια φάβα όπως ο πρόγονος

Αλέκσιος ο Μέγκας ο βασιλέφς
που ρεύεται απ’ τον τάφο του
χρυσό σάλια και μύξες και εδέσματα
της Άπω Ανατολής, πόρπες

ομφάλιους σπασμούς δάκρυα αίμα
εμετό και βογγητά, στύσεις αλόγων
που αναποδογύριζαν πιάτα ποτήρια
κοιλιές γοφούς και ματοτσίνορα τα

άρλεκιν των δυτικών γεμίζοντας
ηρωισμούς, παδέλες με άντερα
βαρβάρων, στρατηγούς και ποιητάς
ερασιτέχνες

Οι Χίλιοι Οργασμοί Της Ποίησης, 32-37

Σχετική εικόνα

32

Σηκώστε τώρα το πέπλο της αμφισημίας που στολίζει τις λέξεις. Αναγνώστες άγνωστοι, παγιδευμένοι στο πολύπλοκο παιχνίδι των συνειρμών. Των στεναγμών κάθε χωριάτη, που βγαίνει να πουλήσει τα σύκα του στη λαϊκή του Σαββάτου. Των ποιητικών σπασμών ενός καταδικασμένου σε θάνατο στην ηλεκτρική καρέκλα της Αμερικής.

33

Γδύσου από έτοιμες ιδέες και προκαταλήψεις, για να νιώσεις τον ποιητικό λυγμό μιας Ναυσικάς. Αυτής που λατρεύει το φαλλό και όχι τα νοήματα. Αυτής που όταν χάνει το τόπι της ανακαλύπτει νέους κόσμους. Αυτής που λατρεύει τη ζωή κι όχι τον τραπεζίτη. Αυτής που δε θέλει να βγάλει λεφτά απ’ τα βιβλία της αλλά ζουμί απ’ το μουνί της.

34

Ο κύριος Χ.Β χορεύει βαλς με μιαν αγελάδα. Κι αυτή η ποιητική του πράξη αξίζει κρατικό βραβείο.

35

Οι ποιητές είναι συνήθως υποκείμενα χλευασμού και οργής. Συνήθως γιατί βάζουν παλούκι στον κώλο της εξουσίας. Και συνήθως γιατί αυτό το παλούκι το νιώθει στον κώλο του και ο λαός, που ταυτίζει συχνά τα συμφέροντά του με τα συμφέροντα της εξουσίας.

36

Η ποίηση βγάζει τη γλώσσα στην τυραννική ευημερία της επιστημονικής ουτοπίας. Στην οικονομία της αγοράς που αυτορυθμίζεται στρίβοντας αφαλούς και τσουτσούνες. Στο μακρόπνοο σχέδιο ενός πλήρους συστήματος ευγονίας, σχεδιασμένο για να τυποποιεί το ανθρώπινο προϊόν και να διευκολύνει το έργο των διευθυντών. Η ποίηση βγάζει γλώσσα.

37

Μια διακήρυξη ανεξαρτησίας εν προόδω. Ένα βάτεμα των ηθικολόγων. Ένα άγριο χέσιμο κάθε θρησκευτικής μαλακίας που οδηγεί στον μανιασμένο αυτοβασανισμό και την αυτοκτονία. Όλα αυτά μαζί έχουν πάντα ποίηση. Έχουν ένα μέλλον που πλησιάζει τον Κροπότκιν και τη συνεταιριστική λογική. Έχουν μέσα γέλιο και νεανικές φωνές στα βουνά. Όχι θεούς πεθαμενατζήδες και καθηγητάδες αρχαίων σκύλων. Αρχαίων σοφών και εγκλωβισμένων θηρίων. Μονάχα τρυφερά σινεμά. Ένα βασίλειο των φωτεινών αισθήσεων μέσα στο αχόρταγο καλοκαίρι.