Πεθαίνω σα Χώρα Ή Όπως γλείφει ο Τεν-τεν

Σχετική εικόνα

Πες μου τι είδες εις τον Άδη που επήγες!
Παρουσιάστριες, μαγκάλια με νεκρούς
και κοριτσάκια ωραία φλατ υπεροπτικά
κορμιά να τσιμπολογούν κραυγές υγρά

υγρά υγρά νεροκολοκύθες της τάφρου
αναστεναγμούς εγκλεισμούς ω! λυπήσου
μας Χρόνε κι εσείς οντότητες πονεμένες
του έαρος δυστυχίες εξομολογήσεις

κομματάκια φραγγέλια ελληνικών λεξικών
πόλεις κολοβές, ημίωρα οργασμού ξέφρενα
με ζήλο, αναθεωρητές στα κρεοπωλεία σας
κανένας κίνδυνος για τον πληθυσμό

τα γαλανόλευκα τενάγη και τη δύσκολη
ποίηση που την κατανοούν μόνο οι
ακαδημαϊκοί και οι αστροναύτες, οι πιστοί
που νηστεύουν νυσταγμένοι, με σταθερό

εισόδημα και όρχεις με μηδενικά συναισθήματα
βλαμμένοι γέροι σαν ωχρά ψάρια σαν της
Οχρίδας τις γαλοπούλες και τα πολύμοχθα πέη
που διδάσκουν ποίηση σε κάτι ξινές

Μετά τον καφέ

Αποτέλεσμα εικόνας για girl erotica art kolaz

Μετέωροι αγαπούμε τα στάσιμα
νερά των αναρτήσεων τις κραιπάλες
που φέραν άλλες κραιπάλες τα
δόντια του καρχαρία που στολίζουν

τη μέθη της επιβίωσης κάθε
αποτριχωμένης θεάς, όταν σε
ασπάζομαι και σε παντρεύομαι
ω! νύχτα, που έχεις μουνί από σκοτάδι

σαν ωραίο κατάμαυρο βούρλο
για τους χοντρόπετσους οργισμένους
νέους απ’ το Νέο παλιό κόσμο απ’ την
Καλκούτα και την αγία κουλτούρα που

θέλει τσουτσούνες χιλιάδες να’ ναι
στους τροχούς, ερμαφρόδιτα κωλαράκια
ελπίδες και πηδήματα, όταν όλα τα χείλη
σου φαίνονται ίδια και οι ψυχές κάτω

απ’ τη βελέντζα τους τη νύχτα στο
μακρινό χωριό Πρωκτός όπου όλα
επιτρέπονται εκτός απ’ τις σκέψεις
σαν ανάμνηση από γλυκό γαμήσι

σαν ανάμνηση από μπρόκολο
κουνουπίδι καροτάκια βραστά σαν
ανάμνηση χασικλήδων που κάθισαν
στο χορτάρι αποχαιρετώντας

ο ένας τον άλλο κι ο άλλος τον ένα

Αναμνήσεις απ’ το καπιταλιστικό design

Σχετική εικόνα

Μια κόρη απ’ το ρομαντιστάν,
γλυκιά σαν αυγό μελάτο, έφυγε
για να προλάβει το μέλλον, τα
χείλη της Θεσσαλικά ατμός

Λαρίσης χούγια υπερρεαλιστών
πελταστών όπως αλύγιστα
κοριτσάκια στις ξαπλώστρες
του βογκ βογκώντας πάντα

συνειρμικά με της Ελλάδος τη
φασουλάδα και τον κύριο που
πέθανε από χαλασμένο χοιρινό
και ελέγετο θαμνοκώλης ή

αντιπερισπασμός πανικού
παραπονιάρης που για να τους
εκδικηθεί όλους έβαλε ένα τέλος
στο σεξ και στους γελοίους έρωτες

ναυαγών, εντός και εκτός
βουτηγμένος μέσα στο θάνατο
όπως τα καναρίνια στις σούπες
κι όπως οι τσούπες που τις παίρνουν

μάτι οι προφήτες λίγο πριν πουν Τετέλεσται ή Παστέλι

Adam Und Eva

Αποτέλεσμα εικόνας για eva erotica art

Adam Und Eva (Karsch 122) by OTTO MULLER

 

Ο παράδεισος βρίσκεται εκεί που βρίσκεται η Εύα
Μουσκεμένη σε μέρη εξωτικά και σε νησιά κατάφυτα
Οι μπουρζουάδες δεν ξέρουν πως διαθέτει ένα μικρό
μαύρο μουστάκι
Ένα στόμα δίχως έλεος και μια καρδιά που χτυπά δυνατά
Σύμπαν γη ουρανός και κουφέτα
Κι από μέσα τα ποντικάκια του θεού
Μιαν απειλή για την αθάνατη στύση μου

Αντί στεφάνου, χαρτί και μολύβι

Αποτέλεσμα εικόνας για apollonia saintclair

Οι ακαδημαϊκοί σέβονται τις λέξεις
και επιδίδονται σε λυρική νεκροφαγία
Αρθράκια για τη ζωή και το θάνατο
Σας αναθέτω τη νεκρολογία του διαφωτισμού
Τον ανθρωπισμό που ξεθύμανε
στον κλειτοριδικό οργασμό μιας πλουσίας κυρίας
Σας αναθέτω τις βλάβες της μηδαμινότητάς μου
Κακοταϊσμένοι υπήρξαμε, μα παιχνιδιάρηδες
Η οργή μας, από εδάφια της βίβλου
και αφυδατωμένες πορνοστάρ
Φρεσκοξυρισμένος κι όχι λόγιος με μούσι
Για να ανακουφιστώ απ’ τις πολλές αρρώστιες
χορταίνω αυτό τον ερωτικό πεθαμό
Οι εθισμοί ήταν πάντα το καύχημά μου
Αντί στεφάνου, χαρτί και μολύβι
Αφασία. Αρχέγονα κύτταρα
Ευωδιά από κει. Η πιο τρελή τύχη να πεθάνεις μουσκίδι
Μουνότριχες ω! μουνότριχες
Συχνά τα χαράματα κάθομαι και σας μετρώ
Καμιά δεν λείπει

Σκέψεις που κάνουν τα δάχτυλα πάνω στη σάρκα

Σχετική εικόνα

Στάθηκα πολλές φορές τυχερός στη ζωή μου
Αφού, η κριτική δεν ασχολήθηκε μαζί μου
Σου λένε, ρίξε ένα γερό κλάμα, δώσε συνεντεύξεις
Κύλησε σαν κολοκύθα τη ματαιοδοξία σου, Ερωτιάρη
Για το σπουδαίο σου εαυτό το μακαρίτη
Καλά τα λέει θα λένε
Με την ανήκουστη κι αλλόκοτη νηφαλιότητά του
Μουσκίδι τέχνη στιχουργία
Θα διδάξω στο Πρίνστον ελληνική βωμολοχία
Θα την κοπανήσω μαζί με τους τσιγγάνους
Το λήμμα στο λεξικό με τ’ όνομά μου
Θα το αναλάβει η αξιαγάπητη νταντά μου
Μια λαίδη του μουσακά και της μπαλάντας
Το ξέρουν δα κι οι πέτρες
Πως πάντα πίστευα
Οι στάχτες με τις στάχτες
Και τα υγρά μιας μορφονιάς μαζί
Μα πάντα χρειάζεται ένα γερό κασόνι να σε πάει στη Βουλγαρία
Μακριά απ’ αυτή τη γαμημένη χώρα
Να καείς

 

Στοιχεία για την αγορά καρφιών

Αποτέλεσμα εικόνας για σταυρωση αναπαράσταση αιμα

Είναι πολλές φορές, η συντακτική τροχιά μιας φράσης, που μας κυριεύει αγγίζοντας τους σκόρπιους πόθους των αναμνήσεων.

Λέξεις που εκπνέει η στάση του εργαζόμενου σώματος. Του σώματος εν οργασμώ. Της κραταιάς αθωότητας που λειτουργεί σαν περίλαμπρη συναρμολόγηση της άγνοιας.

Είμαστε τα υποκείμενα που καταλαμβάνει επ’ αυτοφώρω η λύπη και τότε σαχλαμαρίζουμε, μάλλον με αδιαφορία, για το θάνατο.

Η σταύρωση είναι μια δια βίου νεκρολογία. Ο εσταυρωμένος είναι και παντεπόπτης. Είναι το μάτι που παρατηρεί κάνοντας το βλέμμα να χλευάζει τη ζωή που συνεχίζεται-κάτω απ’ το σταυρό-ίδια και απαράλλακτη.

Ο σταυρός πάνω απ’ τον κοριτσίστικο κόρφο είναι περισσότερο ένα ερωτικό σουβενίρ, ένα φετίχ της παρανοϊκής αναδοχής της εξάρτισης με το μαρτύριο, δηλαδή τον πόνο.

Ο σταυρός και ο εσταυρωμένος γίνονται ένα. Ζυμώνονται με το ίδιο υλικό, είτε από σίδερο, είτε από κασσίτερο, είτε από φιλάργυρη ματαιοδοξία.

Ο εσταυρωμένος κουβαλά τη μορφή της μητέρας όπως τη φαντάζεται, να τον λυπάται παντοτινά. Μια εικόνα ακίνητη, νεκρική, βγαλμένη από τη Νέκυια.

Στο πλήθος ανήκει το πένθος, ενώ στον εσταυρωμένο η κατάθλιψη.

Πάνω στο σταυρό βρίσκεται καρφωμένο ένα αρσενικό. Ένας φαλός υποκείμενος του ιλίγγου μιας μεταφυσικής τύχης.

Ο Γολγοθάς είναι ο τόπος συνάντησης του εσταυρωμένου με τους εραστές του.

Κουβαλώ το σταυρό πάνω στον οποίο θα μαρτυρήσω. Το σώμα γίνεται η βρώσιμη πρώτη ύλη της ηδονής της αγάπης. Καταβροχθίστε με για να με κουβαλάτε μαζί σας. Φάτε με.