Γεωμετρία των κοσμικών σπλάχνων

Αποτέλεσμα εικόνας για erotica art kolaz street

Για να φτάσεις απ’ το σημείο Α στο σημείο Β, ανεξάρτητα αν πρόκειται για μικρή ή μεγάλη απόσταση πρέπει να γνωρίζεις πως θα φτάσεις διαφορετικός. Πως δεν θα είσαι ίδιος μ’ αυτόν που ξεκίνησε απ’ το σημείο Α.

Δεν υπάρχει καν κάποια εγγύηση για το αν θα φτάσεις στο σημείο Β παρά η βεβαιότητα μόνο για τη σαθρότητα όλων των εγγυήσεων.

Ο οδοιπόρος εξ άλλου διαθέτει έναν χωρίς όριο πεσιμισμό που είναι όμως απελευθερωμένος από κάθε τραγικό αίσθημα της ύπαρξης.

Νοιώθει παράλογα και ταπεινά μεγάλος.

Ανακαλύπτει πως πίσω απ’ τις κόγχες του βρίσκεται μια ανεξερεύνητη έκταση, ο κόσμος του μέλλοντος, όπου δεν υπάρχει λογική παρά η ακίνητη βλάστηση των γεγονότων.

Νιώθει την κρύα φεγγαρίσια αντανάκλαση του ήλιου, τη νύχτα. Νιώθει την σχεδόν τέλεια, τη στερημένη εντελώς από χαρά επανάληψη των φυσικών φαινομένων. Καμιά ευθεία γραμμή, μόνο κύκλοι.

Η τεθλασμένη υπεροψία του οδοιπόρου συναντά τη λογική της αέναης επανάληψης.

Περιπλανιόμαστε απ’ το ένα σημείο στο άλλο ψάχνοντας να ανακαλύψουμε το πρώτο, το πρωταρχικό σημείο, την αρχή, όμως όλα αυτά τα σημεία φαίνεται πως είναι οχυρωμένα πίσω απ’ την αναμάρτητη ψυχρή τους σκληρότητα.

Ο οδοιπόρος ξέρει πως ο κόσμος είναι μια αναγκαστική μοιρασιά.

Ξέρει πως ένας άλλος οδοιπόρος ξεκίνησε απ’ το σημείο Β για να φτάσει στο σημείο Α διανύοντας την αντίθετη διαδρομή.

Ξέρει πως όλες οι κατευθύνσεις είναι κατευθύνσεις τελειοποίησης του ατελειοποίητου.

Ξέρει πως η μανία του να προχωρά είναι η μανία του ίδιου του ήλιου που μεγαλώνει μέχρι να απλώσει τα φλογερά δόντια της καταστροφής καταπίνοντας όλες τις χαρές, τις πληγές και τις ερμηνείες.

Ο οδοιπόρος αδυνατεί να ζήσει σε ένα και μόνο σταθερό σημείο. Η πίστη του είναι η ρευστότητα, η αλλαγή. Η απουσία κάθε αξίας που τον θέλει δεμένο με το στιλπνό έλκος της μικροαστικής πλήξης.

Ο οδοιπόρος είναι οδοιπόρος γιατί έχει αρνηθεί την πατρίδα και την ιδιοκτησία.

Έχει συντονιστεί με τη μυρουδιά ενός ψόφιου πρησμένου σκύλου που τον προσπερνά, όπως προσπερνά τη βρώμα των χημικών προϊόντων που καίγονται, όπως προσπερνά τις λίμνες του αίματος και τους χιλιάδες τροχούς, τους φράχτες με τις απλωμένες προβιές των σφαγμένων ζώων και τις μυρουδιές τόσων αιδοίων που κελαρύζουν μέσα στο απέραντο και αδιάσπαστο σύμπαν κάθε διαδρομής.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Γεωμετρία των κοσμικών σπλάχνων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s