Ψηφοφόροι Ή Λόγος Περί Της Κάλπικης Στύσεως

Αποτέλεσμα εικόνας για kolaz erotica military

Συχνάκις συναντώ στην αγορά τις ιδεολογικές κόρες του Μακιαβέλι.

Την απλή μέλισσα που δεν σκέφτεται όπως το τριαντάφυλλο και τους γουργούρηδες πολίτες με τα ανακριβέστατα γνωμικά.

Πονούν για τον τόπο, τη λογοτεχνία, τον πολιτισμό, κάτι μηχανικοί μαντράχαλοι του Μετσοβείου, που θέλουν κι άλλη πίτα στο πιάτο.

Περιβάλλοντα που οι μουζικούλες τους είναι όπου φυσάει ο άνεμος κι όπου η καημόπουτσα του δημοσίου βίου στολίζεται με πασχαλιές και εντεράκια για να δείχνει μεγαλόψυχος και ικανός άντρας ο τοπικός μπιντές.

Καρτελάκια σαν λογαριασμοί του Κέννεντυ και σαν επιδοτούμενα μπιλιετάκια για την προστασία των ενεργών πολιτών απ’ την εκτεταμένη πολιτική.

Θρησκείες, αιρέσεις, δόγματα, τελετουργικά, μια Πνύκα λυσσασμένων που η ωραία εποχή της διαστροφής τους έκανε επίτιμους στη σαλοτραπεζαρία ή στο γαμοκρέβατο της μικροαστικής ωραιοπάθειας που έχυσε σατίλια σπέρματος για να ξεφύγει απ’ το ματωμένο σεντόνι και τις κληροδοτημένες παρθενιές.

Χαρτοκόπτες και μεθυσμένα κτηματολόγια, καταπατήσεις εντός και εκτός πόλης.

Βρομιά, διαχείριση, μόχθος και μια στιλπνή κουνουπιέρα των ψηφοφόρων που κρύβουν πίσω απ’ το δάχτυλο τη μεγάλη θεόρατη σβουνιά.

Μια περιφέρεια που σουτάρει αστόχαστα την ύπαιθρο στα ματωμένα κέρδη απ’ τις λειτουργιές που ζυμώνουν νεούρια-κρέας που ελέγοντο εργάτες στο αστικό δίκαιο, ψόφιοι και πεθαμένοι, κι άλλοι τόσοι τακτοποιημένοι και μαλάκες.

Η απεργία έγινε επετειακή κολποραφή παλιννοστούντων πασόκων στα κοινά. Οι κολίτιδες δίνουν και παίρνουν στα δημοτικά συμβούλια που αναρχούνται ομοφώνως απ’ τις διπλοπενιές του εσπα.

Κοράκια γιατροί έμποροι στελέχη κατασκευαστικών θέλουν κι αυτοί μερίδιο στις αντικομουνιστικές εκστρατείες και λάδωμα ώστε ο λιπαρός κώλος της μαϊμούς να ωφελήσει την κουλτούρα.

Οι δημότες τρέχουν για το προεκλογικό πλιάτσικο.

Λίγη πίσσα λίγη θάλασσα κι ένας χαβαλές των ανοργασμικών αρχόντων που έχουν μόνο σάλια για την ουρά των ακροάσεων.

Στις πόλεις ξεπεσμένου ελληνισμού, οι βλαχοδήμαρχοι και οι θεούσες τους, γλείφουν όλη τη μερέντα απ’ τον κώλο της κρατικής εξουσίας, προσφέροντας εμάς τις μπίλιες απ’ το καπιταλιστικό φλιπεράκι στις διαθήκες και στα σχετικά οικόσημα των κοινών.

Τα κοινά δεν είναι κοινά και οι ενεργοί πολίτες που φαίνονται ενεργοί δεν είναι παρά τα τελευταία μεγάλα κούτσουρα για τη φωτιά που ετοιμάζουν στο Τσάττερτον ή στο Πεκίνο ή στην κρύα γυάλινη διαστημική νιουγιόρκι τα σπουδαγμένα παιδιά με τα πτυχία και τις γλώσσες.

Με την ανηλεή εγκάρσια αριστεία που μπαίνει ως παλούκι στον υπερήφανο κώλο των λαών που δεν είναι λαοί αλλά δυστυχισμένοι παρίες, εξοικειωμένοι με το φασισμό και το παπαδίστικο ράσο, την ώρα που φορούν αδέξια αβέρτα δαχτυλίδια και την ώρα που περιμένουν τη φλόγα του πιο πούστικου αναπτήρα από καταβολής φωτιάς για να νιώσουν κατάνυξη κι ανατριχίλα στο προαύλιο που ο εωσφόρος μετράει πλατούλες και συγκαμένους ερωτισμούς.