Free Thinking Zώα Ή Καμιά ψήφος χαμένη

Αποτέλεσμα εικόνας για ζευγος πατουλη κιτσ

Ο Himmler υπήρξε ένας αποτυχημένος ζωγράφος. Ένας βαθειά τραυματισμένος άνθρωπος με φαρισαϊκή αυταρέσκεια που διέθετε μιαν αταλάντευτη ροπή προς την τάξη και την ομοιομορφία, δηλαδή προς το έγκλημα.

Ήταν όμως στην πραγματικότητα ο αγρονόμος που παντρεύτηκε μια νοσοκόμα. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης γεννήθηκαν μέσα από τη συζυγική φαντασία μιας αδερφής νοσοκόμας κι ενός αρχιτέκτονα κοτετσιών.

Το νοσοκομείο και ο ορνιθώνας υπήρξαν τα θεμέλια της φαντασίωσης που υπάρχει πίσω απ’ τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Ο ναζισμός έκανε τον ανθρωποδιορθωτισμό κανόνα, αφού ο μεσσιανισμός του διατυμπάνιζε τη σωτηρία της ανθρώπινης φυλής απ’ τον εκφυλισμένο της εαυτό.

Με την ευκολία που μπορούσε να κάψει βιβλία, ζωγραφιές, παρτιτούρες μπορούσε να κάψει και ανθρώπους.

Τα μέσα που διέθετε ο ναζισμός στην ακμή του ήταν πρωτόγονα σε σχέση με τα σημερινά τεχνολογικά καλούδια. Στην πραγματικότητα ο ναζισμός εξελίχτηκε και επιβίωσε χάρη στη διαβολική γοητεία της δύναμης με την οποία η εκάστοτε εξουσία εμπνέει το ποίμνιό της.

Κάθε εξουσία αποτελούσε και αποτελεί ανασκευή των κανόνων και κανονισμών του ναζισμού, διότι, είναι ιστορικά προφανές και επιστημονικά αποδείξιμο πως πίσω απ’ τα μεγαλουργήματά του αλλά και πίσω απ’ τα ερείπιά του η ιδεολογία σταματά εκεί όπου αρχίζει το έγκλημα.

Και το έγκλημα είναι συνυφασμένο πάντα με την επικράτηση της δύναμης του ισχυρού.

Ο ισχυρός είναι αυτός που συντονίζει την μαζική επιτήρηση. Ο ισχυρός είναι αυτός που μπορεί να ρίξει μια κλανιά που θα ακουστεί ίσα με ο Δία. Ο ισχυρός είναι αυτός που με ακαδημαϊκό δόλο ταυτίζει την ανθρώπινη ελευθερία με την οικονομία της αγοράς.

Ο καπιταλισμός δυνάμωσε και εδραιώθηκε και ατσαλώθηκε μέσα απ’ τη φοβερή προσφορά του ναζισμού.

Ο αφομοιωμένος ναζισμός μπόρεσε εύκολα να τρυπώσει στις ταλαιπωρημένες, απ’ τους πολέμους και τη βία, κοινωνίες.

Ο ναζισμός δεν στηρίχθηκε σε τίποτε άλλο παρεκτός των διδαγμάτων της ιστορίας του πολέμου και της επιβολής. Των ψευδών ή αληθών διδαγμάτων που προσκόμιζαν στην παγκόσμια γνώση οι μελετητές και οι φυσιολόγοι της ανθρώπινης φύσης.

Έλεγχος, καταναγκασμός, μείωση και εξευτελισμός, εκμετάλλευση και εκμηδένιση της ατομικότητας ενός πλάσματος από έναν απρόσωπο μηχανισμό που υποκριτικά πατάει πάνω στο λαϊκισμό των αναγκών του λαού, των μαζών ή της φυλής ανάλογα με την ανοχή του δήθεν δημοκρατικού ακροατηρίου που αφουγκράζεται την εξουσία ώστε να μπορεί δήθεν να την ελέγχει ώστε αυτή να μην αυθαιρετεί.

Ο καπιταλισμός, που δεν είναι παρά επιστημονικός ναζισμός, αποζητά πρόσωπα ηγετίσκους και φυρερίσκους, ανθρώπους σάπιους ως το κόκκαλο, αφού το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η αρχηγία.

Από τον θλιβερό πρόεδρο-μαριοννέτα μιας καπιταλιστικής μπανανίας, την οποία οι οργανικοί της διανοούμενοι-ως προστατευμένα μπακακάκια μέσα στα μυστικά του δυσώδους οικονομικού βάλτου-ονομάζουν δημοκρατία, μέχρι τον φαντασμένο πρόεδρο ενός συλλόγου εκπολιτισμού της ένδοξης Κολοπετινίτσας μεσολαβεί ο κομματάρχης. Το συγκολλητικό υγρό της δημοκρατίας των συμφερόντων.

Όλοι ομιλούν περί ολοκληρωτισμού, δείχνοντας με το δάχτυλο το παρελθόν, μα τον σημερινό ανελέητο ολοκληρωτισμό δεν τον βλέπει και δεν τον ακουμπά κανείς.

Άλλοι γίνονται χίπις, οικολόγοι, σταρχιδιστές, χίπστερς, πατριώτες, ακτιβιστές, ορκισμένοι μασόνοι της αγοράς, αναπτυξιολόγοι ή απολογητές της νεοφιλελεύθερα καυλοπυρέσουσας δεξιάς.

Μα στην πραγματικότητα γίνονται θλιβεροί δούλοι ενός συστήματος που βασίζεται στο έγκλημα και τη βία. Στον ανελέητο και μέχρι εξαντλήσεως πόλεμο της καθημερινότητας.

Απ’ τα διαχρονικά εργαστήρια ελέγχου της ανθρώπινης συμπεριφοράς-οικογένεια, εκκλησία, σχολεία-ο εξελιγμένος ναζισμός πέρασε στην αυτολογοκρισία και στην δικτύωση.

Αρνούμαι λοιπόν την εξουσία στον σκατόψυχο που θέλει να με κυβερνήσει, πάντα κάτω απ’ τη σκέπη και τις αρχές του έθνους της εταιρίας ή της θρησκείας.

Αρνούμαι σε μια νοσοκόμα ή έναν κατασκευαστή κοτετσιών να παίρνει αποφάσεις για τη ζωή μου και την πούτσα μου, έχοντας στο στόμα έτοιμη την καραμέλα του κοινού καλού.

Αρνούμαι σ’ έναν μηχανικό ή σ’ έναν δικηγόρο, σ’ έναν ματατζή ή σ’ έναν φιλάνθρωπο πρεζέμπορα να με διοικεί και να με διατάζει ανάλογα με το πώς κερδίζει ή χάνει το αφεντικό του ο καπιταλιστής.

Όταν κάποιος δεν αναγνωρίζει τη βαθύτατη αισχρότητα του συστήματος που στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην εκμετάλλευση ανθρώπων, ζώων και φυσικών πόρων, έχοντας ως άλλοθι δημοκρατικούς θεσμούς και άλλα καλοσμιλεμένα μαλακιστήρια, είναι μισθωτός υπάλληλος του ανθρωποφάγου ναζισμού.

Ο απροκάλυπτος φιλοναζισμός της τηλεόρασης και των μέσων, μας θέλει σήμερα ψηφοφόρους, ώστε με την ιερή του καθοδήγηση να δώσουμε αυτοδυναμία σε μιαν ακόμη κυβέρνηση δικτατορίσκων, σε μια κυβέρνηση ακόμα πιο αθλίων ανθρώπων από τους προηγούμενους, που τώρα μας απειλούν πως αν δεν τους δώσουμε αυτοδυναμία, δηλαδή μια φιξαρισμένη τετραετή χούντα, δεν πρόκειται να σώσουν τη χώρα.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Free Thinking Zώα Ή Καμιά ψήφος χαμένη

  1. Παράθεμα: Free Thinking Zώα Ή Καμιά ψήφος χαμένη | Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s