Καλοκαιρινές διακοπές Ή Dο Not Drop Paper In Toilet Seat

Σχετική εικόνα

Pink Painting by Jennifer Cronin

Στις λουτροπόλεις συνωστίζονται όλες οι ανεκπλήρωτες φαντασιώσεις. Η μέγγενη του δυνατού ήλιου πέφτει και σφίγγει τα κεφαλάκια των πιστών που έχουν ξεριζώσει τη γλώσσα τους.

Αλκοόλ και μαγικά χορτάρια, περασμένα απ’ τη ζυγαριά των καπιταλιστών και το χάδι του κράτους, έρχονται να καταπραΰνουν τους αυτοβασανισμούς.

Η ομορφιά με όλο το βασιλικό της δηλητήριο δένει χειροπόδαρα όλες τις αυταπάτες. Οι μυρουδιές γίνονται αγγελιοφόροι κάθε ερωτικού λογισμού. Αγόρια και κορίτσια χαίρονται την έμφυτη γαλήνια τρέλα του παιχνιδιού με τα βλέμματα και τα αγγίγματα.

Οι διάβολοι είναι στα κρύα και στα βαθιά νερά, σαν μαστροποί μιας σοφίας οδυνηρής, αφού, καθρεφτίζεται στο εξαντλημένο σώμα, βγάζοντας τα τελευταία κλεψιμαίικα απ’ το τσουβάλι της μνήμης.

Οι διάβολοι είναι πάντα γέροι. Μπορούν να χουφτώσουν ανενδοίαστα τα βυζάκι μιας νεαρής γύφτισσας ή να υποδυθούν το μαινόμενο βρυχηθμό του καπνού της μαριχουάνας.

Μοναχικά κορίτσια στο μοναχικό τους διαμέρισμα κρύβουν το μοναχικό τους κλάμα. Περιμένουν τον πρίγκιπα να γυρίσει πίσω την παλίρροια, να λύσει τα μάγια και να βάλει τη γλώσσα του στην απότιστη σχισμή των ονειρώξεων.

Σκοτεινά μπουντρούμια και πικρόχολα γέλια. Ζευγάρια που εκτίουν την ποινή των διακοπών.

Μωρούδες που κάνουν σαλεμένες γκριμάτσες φωτογραφίζοντας με πόζα την παραφροσύνη τους.

Άνθρωποι με ακμή και περίεργα άδεια μάτια, ιδιοκτήτες δωματίων, πολυπράγμονες, στοιχειωμένοι απ’ τους άτυχους έρωτες και τη μόδα.

Καλογυαλισμένοι τουρίστες με αντηλιακά και οιδιπόδεια, σε μια ξέφρενη έφοδο στα μπαρ.

Ντόπιοι που ασβεστώνουν τα κατώφλια των πορνείων τους, περιμένοντας τουρίστες επιρρεπείς στις αιφνίδιες ανακαλύψεις.

Διανοούμενοι έτοιμοι να βάλουν φωτιά στα ξερά χορτάρια της συνήθειας, με τη σπίθα κάθε μισάνθρωπης σκέψης.

Αλληγορίες που φέρνουν στο φως έναν φευγαλέο συσχετισμό μεταξύ ιστορίας και εμπειρίας.

Ω ναι, βλέπω τους δούλους στις ταβέρνες.

Τα νεαρά γκαρσόνια με τα λευκά πουκάμισα μέσα στην αιγαιοπελαγίτικη παραφροσύνη της τουριστικής ομοιομορφίας.

Φωτογραφίες αυστραλών με τον ταβερνιάρη. Γάτες έτοιμες να χιμήξουν στον αστικό τρόπο εκφοράς της επιθυμίας.

Μανούλες πολλές, βομβαρδισμένες, έτοιμες να συντηρήσουν το λιμασμένο νοικοκυριό. Να γελάσουν νευρικά μέσα στη μονογαμική τους ραστώνη, αφήνοντας στο πίσω μέρος του μυαλού λίγο χώρο για τρυφερότητα.

Βλέπω τις επίμονες μύγες πάνω στα κρέατα και τους καχύποπτους γερμανούς πελάτες.

Εταιρίες εισαγωγών-εξαγωγών και σαγιονάρες.

Κοντέινερ του συρμού γεμάτα τραγωδίες από πατρίδες που έγιναν κάρβουνο και τώρα περιφέρουν τα οστά τους δίπλα στα πιάτα της μεσογειακής διατροφής.

Ιδρώτας και πάλι ιδρώτας. Γλυκιά μυρουδιά της ήβης. Μιαν ανάγλυφη στύση. Βρεγμένα μαγιό. Η νίκη της φροϋδικής αναρχίας εναντίον του φιλελευθέρου ερωτισμού. Τα όπλα που μαζεύονται σιγά-σιγά για να στηρίξουν τον πιο δίκαιο πόλεμο.

Φάτε μας

Αποτέλεσμα εικόνας για art collage erotica russian

Tatiana Nazarenko-Supper

Ο παρατηρητής βαδίζει πάντα πίσω από τα πράγματα. Βυθίζεται μέσα στο απαλό κομψό χάος των πραγμάτων, εκεί όπου συγκλίνουν ο κόσμος της σάρκας και ο κόσμος του σιδήρου, έχοντας μιαν αίσθηση αναθυμιάσεων απ’ τις μικρές κεραίες των εκτεθειμένων κορμιών.

Βλέπει τα σάλια και τα δάκρυα σαν κάτι παλιρροϊκό που αρχίζει να αγγίζει το στόμα και τα μάτια της μνήμης.

Βλέπει το ζεύγος γυμνό και ανυπεράσπιστο, αφοσιωμένο σε μια διασκέδαση υψηλής ποιότητας.

Βλέπει το μονοπώλιο του κράτους και τους χαμαιλέοντες να παρακολουθούν τη φωσφορίζουσα αγρύπνια των εραστών.

Παρατηρώ τις ατέλειωτες σκοτεινές ώρες και το ντροπαλό κορίτσι που τέλειωσε το χορό του. Βλέπω τις καλτσοδέτες και τα σχιστά φορέματα, τα διχτυωτά σουτιέν και τα κιλοτάκια της ερωτικής αναπαράστασης.

Βλέπω τις πολιτικές αλληγορίες πίσω από κάθε εκσπερμάτωση και πίσω από κάθε επιθυμία. Το νατουραλισμό της παχύδερμης φύσης μας.

Είμαι ο παρατηρητής, ο ηδονιστής, ο πρίαπος. Γνήσιο ζώο της αγέλης και της εικαστικής πλαστικότητας που με θέλει όμορφο ή άσχημο, καλό ή κακό, σπουδαίο μέσα στη μηδαμινότητά μου ή εκμηδενισμένο μέσα στο μεγαλείο μου.

Είμαι ο φαντασμένος που παρατηρεί μορφές, ο ερασιτέχνης που παραβιάζει το δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής, ο ανίατα ανίερος στροφαλοφόρος άξονας που δουλεύει ρολόι μέσα στο κρανίο του δαίμονα εαυτού.

Ένα εκδικητικό τσούρμο καταφθάνει γύρω απ’ την πιατέλα του σεξ. Ματαιόδοξοι σφετεριστές της ερωτικής πράξης νικημένοι απ’ την τερατομορφία της ιστορίας, γαμημένοι μέχρι το κόκκαλο απ’ τον πίθηκο-παπά και τους διορισμένους σκλάβους της χρηστικής λογικής.

Τα πάντα ζουν στο παρόν παλεύοντας με τη λάσπη του παρελθόντος.

Η λαγνεία καταφθάνει με το πρώτο δίκτυο αγγελιοφόρων της εφηβείας. Η λαγνεία είναι αρπαχτική. Μπορεί να καταβροχθίσει το βάζο με τα λουλούδια και το πορτραίτο του καλλιτέχνη.

Η λαγνεία γραπώνεται απ’ τον ποδόγυρο της αλαζονείας απευθύνοντας τις προσευχές της στο θεό Φαλλό, σαν μια αμαρτωλή που θέλει να κερδίσει τη βασιλεία των ουρανών της αθανασίας και της αιωνιότητας.

Γύρω απ’ το πιάτο του σεξ μαζεύονται οι αχόρταγοι καλοφαγάδες. Έχουν έτοιμο το πιρούνι του ανθρωποφάγου.

Ο έρωτας των άλλων τρώγεται. Καταβροχθίζεται. Κάνει τέχνη ή παιδιά για τον πόλεμο, γράφει ποίηση για τις τρίχες και το γυμνό σώμα. Ιδρύει ιεκ οργασμού στις μεγάλες πόλεις και στο διαδίκτυο.

Kάνει τις τάξεις πιο γραπωμένες στη δηλητηριώδη δύσοσμη μοχθηρή επιβίωση.

Παρατηρώ τις μορφές, ξανά και ξανά. Φορώ το δανεικό ρούχο της γλώσσας. Φωνάζω ίσως, ψιθυρίζω ίσως, ουρλιάζω ίσως.

Σπάστε τις πόρτες των ζωολογικών κήπων. Το θέαμα της αποχαύνωσης των φυλακισμένων πλασμάτων.

Απελευθερώστε τα πουλιά απ’ το αιώνιο κλουβί τους.

Τη φύση απ’ τους ιεροεξεταστές της ακαδημίας. Τη στύση απ’ την περιτομή της υπεραξίας της απόλαυσης.

Ξέρουμε πως θα μαραθούμε και ξέρουμε πως θα συντριβούμε. Αυτό σημαίνει εξέλιξη της ύλης. Αυτό σημαίνει ανελέητος μη-ρομαντισμός, να γράφεις με το ξυράφι στα δόντια, να υποχρεώνεις τα παιδιά σου να πηγαίνουν συχνά για προσκύνημα στον τάφο του έρωτα που τα γέννησε.

Αμερικανοί πολίτες κάνουν έρανο για να χτιστεί το τείχος του Τραμπ

Σχετική εικόνα

Είναι φαρδύς αγκαλίτσας ο Χριστούλης
Χωράει ουρανό, μπλε μάτια, σπορ
Εμάς
Ξέρει να πηδά ελαφρά στο κενό
Να λύνει θεϊκές εξισώσεις
Τα βλαμμένα παιδιά τον αγαπούν
Νωρίς ξεμπέρδεψε με τις δυνάμεις
που επιβουλεύονται την τέχνη του
Περπάτησε στο νερό
Με δύναμη τράβηξε τον καθετήρα
απ’ το μουνί της λογικής
Μα ο διάβολος τραγουδούσε ξανά και ξανά
Δώστε την τσόντα στο λαό τη
μαριχουάνα τη Χουανίτα που φορά
ένα θαμπό χρυσό δαχτυλίδι στα σήριαλ
Γονατίστε έλεγε πάνω στα κόκαλα
πάνω στα κορμιά των γυναικών
Βυζί με βυζί
Πάχνη με πάχνη
Άρχιζε ο Βελζεβούλης τα κλύσματα τις γλύκες το μουσκίδι
Κι ο Χριστούλης ξυπνούσε χαράματα
Το μέλλον ανήκει σ’ αυτούς που ξυπνούνε χαράματα
Έλεγε πάντα ο μπαμπάς του ο πωλητής ελπίδων
Ο Mr Real Estate του σύμπαντος
Ο μπαμπάς όλων μας

τον οβολόν σας δια τον ιερό σκοπό εδώ

Σχετική εικόνα

Συρία Ή μπροστά απ’ την ανθρώπινη μοναξιά περνάει πάντα ένας σκύλος

Σχετική εικόνα

Αφηγούνται ιστορίες για τον παράδεισο
Δεν ομιλούν εις τον οδηγό
Φταρνίζονται όταν σκέπτονται το σεξ και το νούμερο 69
Εδώ δεν υπάρχουν φονιάδες
Φονιάδες υπάρχουν μόνο στην ειρήνη κι όχι στον πόλεμο
Το να βρίσκεσαι σε διέγερση σημαίνει
πως καταφθάνει το πάντα ρει
πως θα φάει μια κλωτσιά η στασιμότητα
πως τα ρουθούνια θα γίνουν υγρά
πως αρχίζει ο πόλεμος και οι εραστές αυτοφονεύονται
Κι ένα μελισσάκι θα τους τσιμπήσει τον κώλο
Να, ψάχνουν πουτάνες για το μπουρδέλο του στρατού
Οι στρατιώτες αφού σκοτώσουν πρέπει να γαμήσουν
Το γαμήσι είναι αγχολυτικό
Ένα ελαφρύ χαριτωμένο αλληθώρισμα στη σφαγή
Ορκίζομαι Κύριε Ιησού Χριστέ
στο φρέσκο κρέας
στο φρέσκο μουνί
στο φρέσκο ψοφίμι
στο φρέσκο μέλλον

Γιουχάισμα του δημιουργού

Σχετική εικόνα

Σας ξέρω αστέρια και μέρες πνιγηρές
Οι θεοί κρατάνε ζυγαριές
Οι μικροαστοί πίνουν λεμόνια
Ετούτη τη θαρραλέα τέχνη των σκύλων εξασκώ
Κόκκαλα που τα λιμπίζονται οι έφηβοι
Έφηβοι που τους λιμπίζονται οι πατριάρχες
Ο δημιουργός είναι γεννημένος μικροαστός
Η πλήξη των ευφυϊών οδηγεί στη δημιουργία
Δημιουργώ σημαίνει απεχθάνομαι τη δημιουργία
Αναγνώστη, βγάλε το φίδι απ’ την τρύπα
Κάτω ο εγωισμός του δημιουργού

Η χρυσή μεσαία τάξη κάνει εκδρομές στα νησιά

Αποτέλεσμα εικόνας για νησια εκμεταλλευση δουλοι

Είναι το βάρβαρο πνεύμα σαν ξερό αραποσίτι
Η χρυσή μεσαία τάξη κάνει εκδρομές στα νησιά
Βγάζει το πέος της με χαλαρή αλυσίδα για κατούρημα
Χορεύει αρχαία ντίσκο ή ρίχνει ροχάλες
Οι μπουρζουάδες της ρίχνουν ξυλιές στα κωλιά
Και συνεχίζει να κοιτά ομορφούλες
Οδοντοστοιχία σμιλεμένη απ’ το λαμπρό αμερικάνικο φώς
Στα ματάκια εικόνες από ένα ντέρμπι με το θάνατο
Όταν γυρίζει σπίτι πλένει δόντια κάνει κακά
Δεν με διαβάζει δεν με αγαπά
Ω! χρυσή μεσαία τάξη, να, κοίτα κάτω
Πως καθαρίζουν τους λευκούς καμπινέδες
Πως κάνουν λάντζα πως τρίβουν τυριά
Πως στρώνουν την πίσσα στα ωραία νησιά

Πάλι και πάλι η γλώσσα μου γλιστρά

Σχετική εικόνα

Namio Harukawa

Μονόλογοι μεταξύ τεράτων η τέχνη
Η λαϊκή τέχνη όμως είναι βαθιά ερωτική τέχνη
γι’ αυτό κάνει κάποιους να παραμιλούν
Στέγνωσαν τα δάκρυα ομολογούν οι ειδικοί
Μα μέσα απ’ τα δάκρυα ξεφύτρωναν πάντα
τα πιο όμορφα χαμόγελα
Ο πάσχων από αϋπνία αμείβεται με ερωτικά μαρτύρια
Η γλώσσα ολισθαίνει στους αυτοβασανισμούς μου
Φορώ την κιλότα σου για κράνος κι ο πανικός σβήνει
Με σχοινί με σέρνεις στα αλμυρά κωλομάγουλα
Ω ναι, διαθέτω μηδέν ψυχικά προσόντα
και βαριέμαι του θανατά όταν δεν είμαι στρυφνός
Πάλι και πάλι η γλώσσα μου γλιστρά
πάνω απ’ τις ρέουσες παλίρροιες