On the table

On the table

On the table-Martin Došek / koláže

Μπορώ να ζήσω μ’ ένα κομμάτι ψωμί
Να λαχανιάσω αδέξια μπροστά στον πανικό της πείνας
Η μνήμη ρίχνει πάντα ένα γερό κλανίδι
σε όσους δεν έχουν τίποτε να χάσουν
Ο Nietzsche είχε την εμμονή του επίκαιρου
Έκανε τις ζωγραφιές του ξεστομίζοντας κατάρες
Η φτώχια όμως βρωμά και ζέχνει και
πρέπει να είσαι υπεράνθρωπος για να την αντέξεις
Ω ναι, και κάποια ωραία μαλλιαρά μουνιά μυρίζουν μέντα
ξεδιπλώνοντας τα χείλη τους
και την τύφλα της μάταιης υπεροψίας τους
Η αγάπη κρύβει πανικό όπως οι εγκάρδιοι σκύλοι
Όπως το σκυλολόι των παπάδων που ευημερεί
Πάλι για πληγές θα μιλήσω
Για την καταραμένη μου ροπή προς τις δαγκωνιές
Με ορμή και πνεύμα
Με τόση απεγνωσμένη μεγαλοψυχία για τις περιστάσεις
Πάλι θα δαγκώσω εμένα
σαν ξεπεσμένος κανίβαλος που ορέγεται το κρέας του