Λόγος πανηγυρικός περί αισθήσεων

ΕΡΕΥΝΩ!!! ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ !!! ( What the Bleep Do We Know? ): Η Μαγεία ...

Όλες αυτές οι αισθήσεις είναι που μας κάνουν καλούς ή κακούς. Όλα όσα γνωρίζουμε για τον κόσμο προέρχονται απ’ το διαλεκτικό οπλοστάσιο των οργάνων μας.

Τα μάτια μας μπορούν να διαβάσουν όλες τις λογομαχίες τού βλέμματος, μπορούν να δακρύσουν ή να καταδώσουν, να λύσουν γόρδιους δεσμούς καταπραΰνοντας τις ένοχες συνειδήσεις μας.

Κάθε εμπειρία μας περιστρέφεται μέσα στον κύκλο των προσωπικών μας αισθήσεων και ιδεών.

Έξω απ’ αυτή την φαινομενολογία κάθε άνθρωπος πιστεύει ότι ο εξωτερικός κόσμος είναι αυτό που νομίζει ο ίδιος.

Οι αισθήσεις μας πλάθουν τον κόσμο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση των διεγέρσεων που μας προκαλεί η πραγματικότητα. Αν μιλήσουμε λοιπόν σχολαστικά δεν μπορούμε να αποδείξουμε ότι υπάρχει τίποτε άλλο εκτός απ’ τις δικές μας αισθήσεις και σκέψεις.

Κοιτάζουμε συνεχώς το είδωλό μας στη σφαίρα του γίγνεσθαι. Ο καθρέφτης αντανακλά το περιβάλλον, συμπιέζοντάς το στο εσωτερικό ενός τέλειου κύκλου.

Ανεξάρτητα από το πώς κινούμε ή περιστρέφουμε το κεφάλι, το σημείο που βρίσκεται μεταξύ των ματιών μας, παραμένει σταθερά στο κέντρο του κύκλου. Δεν μπορεί να ξεφύγει απ’ το κεντρικό σημείο. Το Εγώ παραμένει αμετακίνητα το κέντρο του κόσμου.

Όλες οι φιλοσοφικές διαμάχες σπάνε τα γόνατά τους πάνω στην εγωκεντρική κατάντια του είδους μας. Αναζητώντας την ανάγκη του ανθρώπου για ανθρωπιά και αγιότητα. Αναζητώντας τη βαθιά ανάγκη εξόδου απ’ τον εαυτό και τη μεγαλόψυχη εισβολή στον άλλο.

Κοιτάζουμε στα μάτια τη σφαίρα που μας κοιτάζει. Πότε ρίχνοντας δαγκωματιές στο πεπρωμένο μας σαν στριμωγμένες οχιές και πότε παριστάνοντας τους Αγίους και τους ηθικούς. Μα Άγιος είσαι πάντα εις βάρος του άλλου.