Μήπως ο Κυριάκος αν δεν ήταν Μητσοτάκης δεν θα μπορούσε να βρει δουλειά ούτε ως χυσογλείφτης σε μπουρδέλο;

Η εικόνα ίσως περιέχει: τον Elias Roumeliotis, κείμενο

Από την Ανατολή στη Δύση κι απ’ το Νότο στο Βορά, οι λαοί γίνονται λαοί εμπορικοί.

Το μυαλό είναι πάντα απασχολημένο απ’ την κερδοσκοπία και αδιάκοπα ταραγμένο από φόβους και προσμονή.

Ακόμα κι όταν αγοράζεις το φτηνό μακαρόνι απ’ το Lidl που με δυσκολία μπορεί να το φάει ένας πεινασμένος σκύλος, κερδοσκοπείς εις βάρος του εαυτού σου και της υγεία σου.

Πόσες τέτοιες κρίσεις κερδοσκοπίας δεν μας βλάπτουν καθημερινά! Απ’ τα κινητά τηλέφωνα που κολλάμε στα κεφάλια μας αναπτύσσοντας εσωτερικά θερμοκρασίες εσπρεσομηχανής μέχρι τα χημικά σαπούνια που μας κάνουν να μοιάζουμε πρίγκιπες της ξηροδερμίας κυβερνά η μεγάλη ρουφιάνα, η ελευθερία επιλογής.

Η ελευθερία αυτή όμως, είναι τόσο δεμένη με τη φτήνια, την έκπτωση, την λεγόμενη προσφορά που ο ιεραποστολικός της τόνος εκ μέρους των καπιταλιστών και των υπαλλήλων τους μοιάζει μόνο και μόνο εγωιστικός.

Ο εγωισμός, ψυχή του εμπορίου, εύκολα γίνεται φθονερός και εγκληματικός. Αυτή η ελευθερία που μας δίνεται με το τσουβάλι δεν έχει καμία σχέση με την φυσική ελευθερία. Η ελευθερία αυτή είναι ελευθερία συμφερόντων και οικονομικών συνασπισμών κι όχι του ανθρώπου, του πνεύματος και της καρδιάς.

Η εμπορική ελευθερία εμποδίζει οριστικά την κρίση μας να συλλάβει την αλήθεια.

Ο χρόνος ξεφεύγει απ’ την κυριαρχία μας κι έτσι αρχίζει να τον κυβερνά ο υπέρτατος νόμος, ο νόμος του συμφέροντος.

Η εμπορική δραστηριότητα γίνεται σε τέτοιο βαθμό περιβάλλον που μας κάνει αποκλειστικά και μόνο καταναλωτές. Η φιλελεύθερη δεξιά και οι χαζοχαρούμενοι δαπίτες ξέρουν, ως φθονερά καθίκια, πως η ατομική ελευθερία είναι ο απροκάλυπτος φασισμός της μονάδας εναντίον όλων.

Με δυσκολία ο Μητσοτάκης θα μπορούσε να δουλεύει ως χεστροξύστης ή χυσογλείφτης σε μπουρδέλο αν δεν προερχόταν από σόι λησταρχέων και αδίστακτων καρτσαπλιάδων.

Με δυσκολία ο Χρυσοχοίδης θα μπορούσε να βρει δουλειά ως τσιλιαδόρος σε μπαρμπουτιέρα αν η ανηθικότητα το θράσος και η αλαζονεία του δεν είχαν προπονηθεί με τα πιο ματωμένα λεφτά.

Γιατί κάποιοι άνθρωποι όμως πηδάνε απ’ τα μπαλκόνια ή κρεμιούνται στα δέντρα; Γιατί οι άνθρωποι αυτοκτονούν;

Μήπως τους αυτοκτονούν οι ειδικοί, οι γιατροί, οι παπάδες, οι γραφειοκράτες;

Μήπως αυτά τα εγκλήματα που παραγράφονται εν τη γενέσει τους, είναι τα πιο βαριά και τα πιο αδίστακτα;

Μήπως είναι τα μόνα εγκλήματα όπου ο ένοχος αντί να μπει φυλακή εξακολουθεί να το παίζει σωτήρας;

Όλη αυτή η επιβαλλόμενη ηθική αυστηρότητα, αυτή η ιδιαίτερα έμμονη ανησυχία για τη εμπορική ψευτοζωή αρκεί για να προκαλέσει μελαγχολία αρρώστια τρέλα.

Απ’ τη στιγμή που η ελευθερία έγινε μια αφηρημένη ιδέα πάνω στην οποία κωλοτρίβονται τα εμπορικά πνεύματα,σχηματίζει πάνω απ’ το παρόν τα πιο μαύρα σύννεφα, ένα χώρο κενό, της απραξίας και της τύψης, όπου η ανθρώπινη καρδιά εγκαταλείπεται στην ανησυχία της, όπου τα πάθη παραδίδονται στην αδιαφορία ή την επανάληψη κι όπου τελικά θριαμβεύει ο πιο σκληρός θάνατος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s