Θα επιστρέψω για να ρίξω ένα γερό κλάμα

Μπορεί να είναι απεικόνιση

Ρε, ο θάνατος είναι σαν το γάμο. Να, παντρεύεσαι το σκοτάδι. Χάνεις τόσους ανθρώπους.

Ονόματα, συνήθειες, διευθύνσεις. Χάνεις τα χαμόγελά τους, μετά τις έγνοιες τόσων χρόνων.

Χάνεις τις γεύσεις απ’ τις αναμνήσεις, αφού έχουν κι οι αναμνήσεις τη νιότη τους. Ξενίζουν μόλις τις αφήσουμε να μουχλιάσουν. Σαπίζουν σαν το μήλο.

Υπάρχει εκεί κάπου ένα ολόδικό σου σκοτάδι. Είσαι ολομόναχος κι έχεις φτάσει στην άκρη όσων πρόκειται να συμβούν. Στην άκρη του κόσμου.

Η λύπη σου δεν σου αποκρίνεται πια, και πρέπει να γυρίσεις πίσω στους ανθρώπους. Όποιοι κι αν είναι.

Δεν κάνεις το δύσκολο σε τέτοιες περιστάσεις, αφού και για να κλάψεις ακόμα πρέπει να επιστρέψεις εκεί που όλα ξαναρχίζουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s