Τύμπανα πολέμου Ή Η νύμφη Αρτεμισία κατουρά το Χάρο στο στόμα

Σχετική εικόνα

Εδέχετο κατά ριπάς η νύμφη Αρτεμισία
τα φίλια πυρά του βυρσοδέψη ανδρός
Ολούθε μυρουδιά από φυσίγγι
Κάποιος Παλαιών Πατρών αμβλύωψ
εράνιζε των αχαμνών του τα τρισάγια
Ω! ποιος παράφρων μαθητής
εγάμησε κρυφά την Παναγία
Ποιος καμποτίνος ζέχνει ολόφρεσκο μουνόζουμο
λίγδα από Καστοριά και μπελαντόνα
Ο γυμναστής ελέγετο ιππεύς αυτοπροσώπως
Ο θεολόγος σάτυρος βραδυφλεγής
Υπέρ ορθοδοξίας
Υπέρ Ισλάμ
Υπέρ σφαγής
Ουρλιάζουν οι στρατόκαβλοι στα σκέλια της Ρεντίνας
Απ’ τα σαγόνια τρέχουνε τα σπέρματα
Η πιο ασώματη αβάπτιστη αναγούλα
Τρέχει ο λαός για να κρυφτεί μες στις μυτζήθρες
Οι άρχοντες τον παίρνουνε ασάλιωτο
ώσπου να πεις Αμερική
ώσπου να πεις κωλοφωτιά
ώσπου να πεις τσουτσούνα
αδιέξοδο
και τιμημένο Κουρδιστάν

Μαθήματα γενικής παιδείας

Αποτέλεσμα εικόνας για erotica drow clit art

Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν καλό κομπιούτερ, όπως άλλοι ξέρουν και κάνουν καλό κρεβάτι.

Η δύναμη των ανθρώπων που ξέρουν καλό κομπιούτερ-τουτέστιν τις ψηφιακές μεταμοντέρνες παραζάλες-απορροφά όλη την ένταση ανάμεσα στην στείρα απόλαυση και στην απόφαση να κατασκευάζει καταστάσεις η στείρα αυτή απόλαυση.

Το μυαλό χωράει μπόλικα δάκρυα και αίμα, καταστάσεις χάους, τρελούς έρωτες, εξωγήινους πολιτισμούς, γυναίκες που φιλιούνται στις τουαλέτες του τρένου και άβυσσο. Πολύ άβυσσο.

Τόση που αφανίζεται στο τέλος κι αυτή, γλιστρώντας σφραγισμένη απ’ τα μερόνυχτα φόβου και τις μάχες που δεν έχουν τελειωμό.

Παλαιόθεν υπήρχαν διαθέσιμες αγκαλιές για τους στραπατσαρισμένους, τώρα βεβαίως απαιτούνται φράγκα ώστε ο προοδευτικών κατευθύνσεων ψυχολόγος να δώσει άφεση αμαρτιών στο συναισθηματικό υλισμό κάθε περιβάλλοντος που μας δηλητηριάζει.

Η αγκαλιά είτε πελαγίσια είτε βουνήσια έκανε πιο ζεστά τα κορμιά κι όλες οι επαφές ακόμα κι αυτές πάνω απ’ τα ρούχα ομολογούσαν χαρά.

Τα εντόσθια χαίρονταν και οι καρδιές ανάπνεαν.

Η ομορφιά δεν ήταν λογοτεχνικό έκκριμα των οικονομημένων και ο έρωτας μπορούσε να σε κάψει τόσο ένδοξα όσο ο κεραυνός ένα παγιδευμένο ζουλάπι κάτω από ένα δέντρο μέσα στο δάσος.

Το κάρμα και ο σαμανισμός ήταν εκεί όπου μπορούσαν οι άνθρωποι να υπάρχουν και να συνυπάρχουν με τη φύση και τους δαίμονες.

Η μεταφυσική έμοιαζε με πρόσχαρο κουτάβι που το χάιδευαν δίνοντάς του κάνα κόκκαλο ίσα-ίσα για να κρατιέται στις χαρές του και μόνο.

Δεν υπήρχαν ιδρύματα πολιτισμού και πλαστικοποιημένος λυρισμός αφού κάθε απόπατος έρεε εκτός οικίας και κάθε χωριό συνομιλούσε με τα αστέρια, λυτρωμένο απ’ το ομαδικό μπανιστήρι προς τις καταστροφές.

Η μούνα και η πούτσα δεν είχαν αυτή την κουφαμάρα που έχουν σήμερα.

Τα μεσημέρια και τα βράδια η μια γιγάντισσα φώναζε την άλλη μέσα από τα αχανή διάκενα των σωμάτων.

Η μεγαλοφυΐα της εξέλιξης έκανε τη σεξουαλικότητα ανελέητη.

Ο χρόνος δεν έπαιρνε μέρος σ’ αυτή την κοσμοδικία που γινόταν βαρβαρότητα και συγκεντρωτισμός κάθε αμείλικτης ερινύας.

Οι επαγγελματίες προφήτες γίναν επαγγελματίες σωτήρες, μεσσίες που ξεσάλωναν κάθε που η εξουσία προσποριζόταν τη ζωτική ορμή των εργατών.

Των δούλων δηλαδή, που είχαν το προνόμιο της πίστης σε μια ανώτερη αξία έξω απ’ το σώμα τους.

Σήμερα ο δούλος ξέρει καλό κομπιούτερ.

Πιπιλίζει την πλουμιστή ρόγα της ελεύθερης επιλογής και χαίρεται το αστικό βοσκοτόπι όσο μια μύγα τα φρέσκα κόπρανα της αγελάδας.

Όμως η επικράτεια του πεπερασμένου όντος είναι αδιαχώριστη από εκείνη του απροσδιόριστου απείρου.

Η ζωή και ο θάνατος χορεύουν μπροστά στα μάτια μας ρυθμιζόμενα απ’ την πλημμυρίδα και την άμπωτη ενός αιώνιου άσφαλτου ρυθμού.

Μόνο γίγνεσθαι βλέπω. Από καταβολής Ηράκλειτου. Από καταβολής κοσμογονίας έως κοσμοχαλασιάς.

Στο Νοσοκομείο Ή Άνθη Ευλαβείας

Αποτέλεσμα εικόνας για nurse art photo

Μύρισα αυτή την άκαμπτη αδιαφορία του γιατρού
Η νοσοκόμα περιποιόταν τους θανατοποινίτες
Θαρρείς σα να τους χάιδευε στα κλεφτά σαν μανούλα
Και τα ρολόγια όλα ψυχροί ασυντόνιστοι δήμιοι
Ακριβή εργαλεία σαν τα κουζινομάχαιρα της Αμερικής
Οι συγγενείς αναπνέουν με την άκρη του ματιού
Ματιασμένοι απ’ την αγρύπνια και το ιώδιο
Μιλούν μηχανικά για το κακό που στροβιλίζεται
Γύρω απ’ τα ηλεκτρικά μουστάκια της ανθρωπότητας
Για το σαπούνι που κάποιος πέταξε μέσα στη χέστρα
Άσπρη χέστρα ξέξασπρη κι απ’ τον ήλιο ξεξασπρότερη
Χλωρίνες που εξαφανίζουν τα αρβανίτικα σπέρματα
Παππούδων που τράβηξαν την τελευταία ένδοξη μαλακία
Έθνη της τρίτης ηλικίας και ιδρώτες θρησκευτικού τουρισμού
Κόλλυβα και λουκούμια απονενοημένοι πανηγυρικοί
Δυσεντερίας εξοδούχοι φαντάροι που τράκαραν
Ο εωσφόρος που νοικιάζει τηλεοράσεις και βίντεο
Καθετήρες καλώδια παλιοελλαδίτικες μήτρες κιρσοί
Χριστοπαναγίες κουφόβραση και μια εγγαστρίμυθη
Νοσοκόμα που όλο μάς ανεβάζει ηθικά με κείνη
Τη φορτισμένη ευγλωττία των βυζιών της καθώς
Σκύβει για να διαβάσει το θερμόμετρο χωρίς να ξέρει
Πόσο απόκρημνες γίνονται οι ρόγες της πόσο
Τα χείλη μας λιμασμένα σκυλιά αγιάτρευτα μέχρι τέλους

On the table

On the table

On the table-Martin Došek / koláže

Μπορώ να ζήσω μ’ ένα κομμάτι ψωμί
Να λαχανιάσω αδέξια μπροστά στον πανικό της πείνας
Η μνήμη ρίχνει πάντα ένα γερό κλανίδι
σε όσους δεν έχουν τίποτε να χάσουν
Ο Nietzsche είχε την εμμονή του επίκαιρου
Έκανε τις ζωγραφιές του ξεστομίζοντας κατάρες
Η φτώχια όμως βρωμά και ζέχνει και
πρέπει να είσαι υπεράνθρωπος για να την αντέξεις
Ω ναι, και κάποια ωραία μαλλιαρά μουνιά μυρίζουν μέντα
ξεδιπλώνοντας τα χείλη τους
και την τύφλα της μάταιης υπεροψίας τους
Η αγάπη κρύβει πανικό όπως οι εγκάρδιοι σκύλοι
Όπως το σκυλολόι των παπάδων που ευημερεί
Πάλι για πληγές θα μιλήσω
Για την καταραμένη μου ροπή προς τις δαγκωνιές
Με ορμή και πνεύμα
Με τόση απεγνωσμένη μεγαλοψυχία για τις περιστάσεις
Πάλι θα δαγκώσω εμένα
σαν ξεπεσμένος κανίβαλος που ορέγεται το κρέας του

Τα μυστικά του Bodybuilding

Αποτέλεσμα εικόνας για erotica kolaz body

Νάτοι, έρχονται. Καταφτάνουν. Θέλουν να γίνουν ένα με τα όνειρά μου, θέλουν κομμάτι απ’ το αντίγραφό μου, θέλουν να μου ρουφήξουν τις ορμόνες, θέλουν να βάλουν στο χέρι τις παλιές μου εμπειρίες και να μου αφήσουν τις δικές τους σιχαμένες αναμνήσεις.

Η παιδεία των ονείρων τους έχει υποστεί ριζικές μεταβολές. Κανείς δεν μιλά πλέον όπως οι κεντροευρωπαίοι εβραίοι στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα.

Τα όνειρα που ανέλυσε ο Φρόιντ ήταν λογοτεχνικά όνειρα μορφωμένων ανθρώπων της εποχής του.

Αρνήθηκε να ασχοληθεί με την ψύχωση και τους αναλφάβητους φτωχούς, τρομοκρατημένος μπροστά στο ανοργάνωτο και στο σημασιολογικά κλειστό. Μπροστά στη γλώσσα που δεν είχε δομή άρα καμιά ελπίδα για θεραπευτική αποκατάσταση.

Ζούμε την εποχή των διαταραχών. Όλες οι εχθροπραξίες εσωτερικεύονται και όλες οι αρρώστιες αποκτούν το γιατρό τους.

Απ’ τον λευκό πέπλο της εξομολόγησης και την τέχνη της άναρχης εξωτερίκευσης μπροστά στο μειλίχιο σκιάχτρο του εξομολόγου, η δηλητηριασμένη απ’ τον πολιτισμό ανθρωπότητα πέρασε στον ψυχαναλυτή και στην ψυχανάλυση. Στην τέχνη της κατευθυνόμενης εξωτερίκευσης.

Δεν χρειάζεται όμως εδώ κανείς τον Κίρκεγκαρντ για να του θυμίσει πως εκεί απ’ όπου έχει εκτοπιστεί και δημοσιοποιηθεί ένα μυστικό, απομένει ένα είδος κακοήθους κενότητας.

Αναίτιοι τρόμοι, υποκρισίες και ειδωλολατρίες έμειναν σαν αιχμηρά πετραδάκια μες στο σουρωτήρι του υποσυνείδητου.

Κρυφακούοντας τα πάντα η ακοή μας έχει χάσει την οξύτητά της.

Και να, η αμερικάνικη βδέλλα της ατέρμονης φλυαρίας, προσφέρει τσαχπίνικα ένα δωρεάν υποκλισμό στην ανθρωπότητα, ένα μικρό δωράκι για την ημέρα των Ευχαριστιών.

Ο Χριστός και ο Μωάμεθ αλληλοσφάζονται στα αιματόβρεχτα βιντεογκέιμ. Κάθε φορά ο ένας απ’ τους δυο κόβει την πούτσα του άλλου και τη σηκώνει ψηλά ενώ εκείνη ακόμα σπαρταράει τινάζοντας το αίμα της στη θολή τριανταφυλλένια ανατολή.

Κι όλες οι γέρικες οχιές που κρύβονται μέσα στη διαβρωτική ισχύ της γνώσης παρηγορούνται με τη σκέψη της αυτοκτονίας.

Περνούν τις δύσκολες νύχτες τους μεταξύ εαυτού και κενού. Δηλαδή μεταξύ δυο κενών. Μεταξύ δυο χασμάτων.

Εκεί που κάθε φορά ξεπετάγεται μιαν άνευρη φωνή πωλήτριας οργασμών.

Δυο βυζάκια απ’ τα βάθη της πρωτόγονης λογοτεχνίας που περιμένουν κάποιο ινστιτούτο για να χαϊδευτούν. Που περιμένουν τους καταφερτζήδες μπάτσους των γραμμάτων να ψελλίσουν με τα διδακτορικά τους το χλιμίντρισμα των αισθήσεων πάνω στου φαρμακωμένου Έρωτα το βλέμμα.

Σπουδή στις φυσικές καταστροφές

Αποτέλεσμα εικόνας για erotica art kolaz poor

Μα τι συμβαίνει σήμερα ωραία θηλυκά μου!
Εμείς ανώμαλα γατιά και εσείς πολιορκημένες
Εμείς εργάτες μοσχαράκια για σφαγή κι εσείς
χασαπομάχαιρα
Μας λούζει κρύος ιδρώτας μας λούζει η ζεστή βροχή
Ποτάμια λάσπες θα περάσουμε
Την ηδονή απέναντι στο γκαστρωμένο χάος
-Ω ναι, τον παιδαρά Τεν Τεν να χύνει πάνω στα σατέν-
Μωρούδες κλύσματα επαφές
-εδώ ταιριάζει ο σκέτος ο φραπές-
Η ποιητίλα
Το ουκ ανδρός σοφού και λιμασμένου
Εδώ ταιριάζει η κρύα προοπτική των αναμνήσεων
Εδάφια της Παλαιάς Διαθήκης της πορνείας
Πως μια είναι η ουσία
Η Ιλαροτραγωδία
Κι ετούτο το ζεστό καβλί πάνω απ’ τις λαμαρίνες
Πετούμενο πουλί και σκιάχτρο φοβισμένο
Ω! Θηλυκά μου υλικά
όσο το πνεύμα με ταΐζει με σκατά
εγώ εσάς θα τρώω
Εσάς θα σπρώχνω στο γκρεμό
Εσάς
θα σπάω καύκαλα στους βράχους
Να ετούτο το ζουμάκι σας
Ετούτο το μεδούλι
Θα το διαβάζουν οι εραστές
της ηδονής οι δούλοι
Θα το ρουφάνε οι πιο βλαμμένοι από μας
και μετά θάνατον

Οι μπουρζουάδες αγαπούν το στοχασμό

Αποτέλεσμα εικόνας για erotica art kolaz rich

Οι μπουρζουάδες αγαπούν το στοχασμό. Το λυρισμό
και τους Βούδες
Αδιαφορούν, αλλά διαθέτουν κάποιο πονηρό στυλ
Ξεπλένουν το πέος τους
μετά το ζωώδικο γαμήσι με το κοινό
με τον καθρέφτη
και τους Οστρογότθους
Μουρμουρίζουν σαρκαστικά
γράφοντας ποιήματα γι’ αυτό το γαμημένο μουνί με δόντια
γι’ αυτή την ποίηση από καυτό πύον
Οι μπουρζουάδες ξέρουν τι εστί πουστιά
Τι εστί πηγάδα του Μελιγαλά
Είδη προικός
Ηδονή αντισύλληψη κατατρεγμός
Οι μπουρζουάδες κάνουν την επανάσταση
Γι’ αυτό πάντα μας προσφέρουν
ένα γαρνιρισμένο ποιητικό μουνί
Την ιδεολογία στο πιάτο
Ένα μουνί γεμάτο πολύχρωμες γυάλινες σκλήθρες
που λαμπυρίζουν κάτω απ’ το Βόρειο Σέλας