Σκρόφα αιωνιότητα

◀Loui Jover▶

Σας ξέρω αντιφάσεις, κι έρχομαι σε σας με ατόφια αισιοδοξία. Ετούτοι οι κεραυνοί σας πάσχουν από άνοια. Ο ηλεκτρισμός τους λέει βρώμικα ανέκδοτα, φωτίζει τα πρόσωπα και τις κοιλιές μας. Τα πόστα των εραστών. Την παστάδα που φιλοξενεί το λήθαργο και τον εφιάλτη. Τα δόντια που αφήνουν τις λέξεις στο φοβερό τους παρελθόν. Τα δόντια που δαγκώνουν ένα μαντολάτο στο γαμήλιο γλέντι, κοιτώντας λευκά φουστάνια. Τα ρουθούνια που τραβάνε άγριες ρουφιξιές μυρίζοντας κολόνιες και κώλους που περνάνε δίπλα. Μυρίζοντας μουνιά και ναυτικά φυλλάδια. Πιο πολλά μαθαίνεις για κάποιον μιλώντας του παρά ακούγοντάς τον. Γι’ αυτό σου γράφω αναιδεστάτη σκύλα. Δεν σε χαϊδεύω. Δεν σε αγγίζω. Σκρόφα αιωνιότητα. Δεν έχω καμία όρεξη να σε κολλήσω αρρώστιες. Να σου περάσω τη θνητή μου χλαπάτσα.

Κλωτσοπατινάδα

Αποτέλεσμα εικόνας για art kolaz german people

Είναι όλα αυτά που εμφανίζονται γύρω σου, αυτά που είχες προφητεύσει. Αυτά που δεν τα έφερε η έμπνευση, η υποταγή, το συμφέρον του βιοπορισμού.

Αυτά όλα που μόλις αφήνονται στο υπερπέραν της ανάγνωσης, και νιώθεις τότε, πως, κάποια δύναμη σού έχει πάρει το θυμό, τόσο αθόρυβα όπως βγαίνει το μαλακό φλούδι απ’ το ώριμο φρούτο.

Η χύτρα της γραπτής έκφρασης βγάζει πάντα ηθικοπλαστικούς ατμούς.

Οι ποσότητες έχουν μια χαλαρή ευθύνη ενώ οι ποιότητες έχουν ένα ξαναμμένο θηρίο για φρουρό κι έναν ερμητισμό που προκαλεί συχνά πυκνά αμηχανία.

Οι απόστολοι της αλήθειας είναι πολλοί.

Είναι αυτοί που καταδικάστηκαν στις αλλεπάλληλες διευκρινήσεις, αιχμαλωτίζοντας τον αναγνώστη σε μια καταναγκαστική συνομιλία.

Αντί να λειτουργεί ο αντικατοπτρισμός του αινίγματος και της σκέψης λειτουργεί ο αντικατοπτρισμός της ομολογίας και του προφανούς. Ανία, βαρεμάρα, μιζέρια.

Η αντίφαση πνίγεται για να ικανοποιήσει την πανουργία του μάστορα που δεν θέλει να νευριάσει τον αναγνώστη αλλά να τον διασκεδάσει. Να τον ψυχαγωγήσει.

Να του κάνει δηλαδή ένα ψυχικό κλύσμα ώστε να αρχίσει να διαγράφεται στην οδοντοστοιχία του το ειρωνικό γέλιο που νιώθουν τα τομάρια όταν σιγουρεύουν τη διανοητική τους ασφάλεια.

Ω, μη μας ταράζετε τον ύπνο, ραχιτικοί καλαμαράδες και ανορθόδοξοι σκύλοι. Μη μας κάνετε σαν τα μούτρα σας.

Θωπεύστε μας τώρα με εγκώμια για τις καλές μας πράξεις.

Εκθειάστε τη συνάρτηση του εισοδήματός μας και των πολιτικών μας επιλογών. Φτιάξτε ένα προϊόν κι όχι ένα έργο.

Τα έργα είναι παλιομοδίτικα ενώ τα προϊόντα είναι έτοιμα να καταναλωθούν αυτοστιγμεί και μια για πάντα.

Φέρτε μας εκείνο το βάλσαμο της τακτοποιημένης σκέψης, την αντιβασκανία που χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε τον κακό μας εαυτό.

Αμερικανοί πολίτες κάνουν έρανο για να χτιστεί το τείχος του Τραμπ

Σχετική εικόνα

Είναι φαρδύς αγκαλίτσας ο Χριστούλης
Χωράει ουρανό, μπλε μάτια, σπορ
Εμάς
Ξέρει να πηδά ελαφρά στο κενό
Να λύνει θεϊκές εξισώσεις
Τα βλαμμένα παιδιά τον αγαπούν
Νωρίς ξεμπέρδεψε με τις δυνάμεις
που επιβουλεύονται την τέχνη του
Περπάτησε στο νερό
Με δύναμη τράβηξε τον καθετήρα
απ’ το μουνί της λογικής
Μα ο διάβολος τραγουδούσε ξανά και ξανά
Δώστε την τσόντα στο λαό τη
μαριχουάνα τη Χουανίτα που φορά
ένα θαμπό χρυσό δαχτυλίδι στα σήριαλ
Γονατίστε έλεγε πάνω στα κόκαλα
πάνω στα κορμιά των γυναικών
Βυζί με βυζί
Πάχνη με πάχνη
Άρχιζε ο Βελζεβούλης τα κλύσματα τις γλύκες το μουσκίδι
Κι ο Χριστούλης ξυπνούσε χαράματα
Το μέλλον ανήκει σ’ αυτούς που ξυπνούνε χαράματα
Έλεγε πάντα ο μπαμπάς του ο πωλητής ελπίδων
Ο Mr Real Estate του σύμπαντος
Ο μπαμπάς όλων μας

τον οβολόν σας δια τον ιερό σκοπό εδώ

Σχετική εικόνα

Ο τελευταίος λήθαργος της γενιάς του τριάντα

Σχετική εικόνα

Πόσο βαρετές φιλολογίες
Ω! δόκιμες κυρίες
Τη μυρουδιά του σαπουνιού πάνω στο δέρμα σας αναπολώ
Μπολ με καρπούς ξηρούς
Το αλκοόλ σαν γράσο
Ο τελευταίος λήθαργος της γενιάς του τριάντα
Ροζ πλανήτες και ξεκοιλιασμένα γατιά
Λόατκι βεδουίνοι με χαλασμένα δόντια
διαβάζουν εγκώμια για το πετρέλαιο
Ερωτικοί μπουρζουάδες ταξιδεύουν στο Σινά
Η ακρόπολη βραδυπορούσα θλίψη
σαν ετοιμοθάνατη μέλισσα στο μολυσμένο αττικό ουρανό
Και πάλι ποίηση αιώνια φτιαγμένη από σφαίρες
θα γράψουνε της γης η κολασμένοι
κι ας πουλάνε γενιά του τριάντα με το τσουβάλι
οι τσίφτες στον Ιανό

Περί Φύσεως, περί Θανάτου και περικοκλάδων

Αποτέλεσμα εικόνας για erotic death art

Σκόρπισαν τα σπόρια απ’ το χάος στην ποδιά σου
Εργάτρια του σεξ στριγκλιά της Βαβυλώνας
Υπάρχουν μνήμες που μασιούνται στο στόμα
Πουκάμισα αδειανά που τα γέμισαν άχυρο οι εωσφόροι
φτιάχνοντας σκιάχτρα για να μην περνά
το γλυκό γαμήσι απ’ τα μέρη μας
Ήλιους ομοιώματα ήλιων
Αιδοία ομοιώματα αιδοίων
Σε ξέρω θάνατε απ’ έξω κι ανακατωτά
Εμπιστεύσου το θνητό διακονιάρη του αργού ερχομού σου
Με κρασί θα σου ξεπλύνω τα κόκκαλα
Με σπουδή θα σου γαμήσω τα μάτια

Dans les rues

Hanns Eisler: Suite per orchestra n.5 op.34 «Dans les rues» (1934)

 

Τα αυτιά δεν χρειάζονται μεταφραστή για να ακούσουν αυτό που τα σαγηνεύει. Η μουσική είναι ο κόλαφος των αισθήσεων. Ήχοι που λάμπουν και αναφλέγονται και τρέχει το αίμα της έμπνευσης ανάμεσα στον έρωτα και το ερώτημά του.

Στο χέρι που βγάζει ακόμα μια φλέβα πάνω στα πλήκτρα και στις χορδές, στο λαρύγγι που ξανακολλά το σύμπαν με την ουρά του και τα κύτταρα με την ηλεκτροπληξία της ομορφιάς και της σαγήνης.

Μέσα στα απότομα φαράγγια και στους βάλτους με τις μύγες, κάτω απ’ τη φλούδα του δέντρου και μέσα στο ζουμί του πετεινού αρχίζει να ακούγεται ο ανθρώπινος λυγμός.

Ερωτικός μες στην αυθαιρεσία του αφού γεννιέται για να αρέσει και τραγικός μέσα στο παραλήρημά του αφού νιώθει το θάνατο γύρω του να του δίνει τη σκυτάλη της αλήθειας.

Ο ανθρώπινος λυγμός έγινε η μουσική της ανακτημένης φύσης.

Το ένστικτο που έσπασε το πύον του πάνω στην εμπειρία αφήνοντας τις αισθήσεις έρμαια της φαντασίας.

Η μουσική είναι η παγκόσμια πλεκτάνη της ερωτικής ανθρώπινης φύσης, χωρίς πατρίδα και χωρίς θεό. Μια δικαίωση των παραδείσων μέσα στην κόλαση των κολάσεων.

Συριζαϊσμός Ή Γλείφοντας το πέος της Νίκης Γουλανδρή

Σχετική εικόνα

Ετούτοι εδώ οι αριστερόφωνοι της χθαμαλής
παρτούζας, τακτικισταί και μοιρολάτραι
-αφοδεύοντας γιασεμάκια ούζο βουλιμία-
των κάπιταλ κοντρόλς πασίγνωστοι μούτοι

ως το νεκροκρέβατο την πήγαν τη σολιασμένη
ψωλή παλαιών πασόκων χιονοδρόμων, της
μιας στιγμής λάφυρα με Τσουκάτους
ασώματους και γυρολόγους της κουλτούρας

και των συνειρμών σουλτάνους απ’ τη Βάρκιζα
στα αρχαία χοιροστάσια και στων Μεγάρων
τα κοτέτσια, μονόλογοι εντριβές ιστοσελίδες
κράτος που δίνει μποναμάδες και κλωτσές

φόννισες ποινικούς πουτάνες αλβανίδες με
το ανθηρό μεθάνιο, λαλήστατη η παραφύσιν
έδρα, τα ταραχώδη βλαστοκύτταρα της
λαίμαργης πληρότητας του πλούτου, θα βγεί

ξανά το ξύγκι απ’ τον κώλο της θανούσης
μας πατρίδος, συλλογισμοί όλο τυφλότητα
βαρειές ψυχώσεις των αθρόων υπουργών
teens pussys πακιστάνια ψηφοφόροι

κακορίζικοι, τσόλια της άσπλαχνης βροχάδας
επιδοματίες χουντικοί και μοσχοπαπαροθρεμένοι
Είναι αντιβιοτικό γλυκό η εξουσία, ευρέος
φάσματος, της Νίκης Γουλανδρή το ακαταπόνητο

πέος μαλακίζοντας, Νιάρχους Ωνάσηδες φιλεύ
σπλαχνους φιλάνθρωπους φιλότεχνους ιδρυματίες
λοκρούς, τα κόπρανα της μαύρης αίγας γλείφοντας
τη νύχτα που κλάνει το νερό στις υπναλέες βρύσες

έθνη της βίας και των σπασμένων κοθόρνων
μακεδόνες στα πόζαρ με ταρταρούγα σλάβικη
της μαθητιώσας νεολαίας τα ματωμένα ταμπόν
ελλάς ελλήνων χριστιανών και συριζαίων