Οι Χίλιοι Οργασμοί Της Ποίησης (251-254)

Αποτέλεσμα εικόνας για art kolaj erotica fire run

251

Τα ηρωικά βιβλία, ακόμα κι αν είναι τυπωμένα στη μητρική μας γλώσσα, θα μας φαίνονται πάντα γραμμένα σε μια γλώσσα νεκρή για τη σημερινή εκφυλισμένη εποχή. Στην ανάπαυλα του διανοητικού μας εκφυλισμού δοκιμάζουμε με τη συναισθηματική μας γλώσσα το γλυκόπιοτο κρασί των απορρήτων δογμάτων. Ο καπιταλιστής έκανε ολόκληρη περιουσία χάρη στους μέχρι χθες εχθρούς του, στους οποίους αναγνώριζε εντιμότητα, θάρρος και ηρωική μεγαλοπρέπεια. Κατάφερε να μετατρέψει τους νικημένους πολεμιστές σε καβαλάρηδες οπερέτας, τους οποίους βάζει κάθε τόσο να καλπάζουν, σε πυκνή διάταξη γύρω απ’ τον ηρωισμό τους, στον περίβολο ενός πλανόδιου τσίρκου για να διασκεδάζουν τους νοσταλγούς κάθε ηρωικής εποχής. Έτσι, η τραγωδία έδωσε τη θέση της στο πανηγύρι, και η ένοπλη εξέγερση στο θέαμα. Πυρομανία, πυροφιλία, πυρολαγνεία.

252

Και μιλάτε για ουρανό, εσείς που ντροπιάζετε τη γη!

253

Αυτός που δεν έχει κότες, δεν φοβάται τους κλεφτοκοτάδες. Και βεβαίως η ζωή φαίνεται γεμάτη κινδύνους. Όμως υπάρχει κίνδυνος όταν δεν τον σκέφτεσαι καθόλου;

254

Όταν μου έρχεται ο λυρισμός στο κεφάλι γράφω αντιλυρικά ποιήματα. Η αλλεργία που έχω στη βία παρουσιάζει κάποια θετική πρωτοτυπία μέσα μου. Ιδού τα Γλυκόλογα για την Ποίηση. Αυτά που ικανοποιούν τα γούστα των εραστών της εκφυλισμένης τέχνης.

ΓΛΥΚΟΛΟΓΑ ΓΙΑ ΜΟΛΟΤΟΦ

Η εξέγερση είναι δυναμωτικό
διεγερτικό
τονωτικό
ο Γκόγια ζωγράφισε την εξέγερση
κουφάρια και σαρκοβόρους πετεινούς
κι ήταν σα σκύλος που καθόταν στην άκρη της στέρνας
και οι βολβοί των ματιών του
φύτρωναν στο χώμα
κι ο Πικάσσο με τους ακροβάτες του
καταβρόχθιζε την Αμερική
βίοι αγίων σε πεινασμένα σκυλιά
Αλβανοί στα γκέτο και τις σκαλωσιές
με άυπνο βλέμμα ποντικίσιο
σαν του φτασμένου ποιητή
παιδιά αθόρυβα ασήμαντα
με το σταρένιο της νεότητας ψωμί
βεγγαλικά και μέλι
να μοσχοβολάν μολότοφ
που λιώνει υπέροχα πάνω στου δρόμου την κοιλιά
κι ο ήλιος στη διαπασών αφροδισιακό
με τις αχτίνες να βαρά τα πλήκτρα δυνατά
είναι μέρα ιερής γιορτής η εξέγερση
τα πλοκάμια τρελαμένων στους δρόμους
σημαδεύει το θανατηφόρο μας εγώ
είναι σπασμένες τράπεζες κι αηδόνια
που καταπίνουν σκυλιά
χείμαρροι που ξεσπούν στα χωράφια
δεν γονατίζουν σημαδεύουν ισόβια
του ετοιμοθάνατου κόσμου τα κλομπ
τους λοβούς του Αρχάγγελου
και τα στήθη της νύχτας

Εν αρχή ειν’ ο Δίας

Σχετική εικόνα

Τι είπε ο αρχίδης στη συνέλευση των θεών; Μίλησε στην αρχή για τις σκοτεινές αντιδράσεις των θνητών στο θέμα του θανάτου και του ερωτισμού. Για μιαν όψη διαβολική όλων των από καταβολής κόσμου συνευρέσεων. Για τη Βιβλική πυρακτωμένη διάθεση του ανθρωπισμού που γεννά το σεξογαμησιακό γίγνεσθαι και το πολιτικό αλισβερίσι. Για την έπαρση της επιθυμίας των ποιητών που γουστάρουν το πολύτροπο σεξ κάνοντας λεσβιακές δηλώσεις μετανοίας στα εύφορα ταγγισμένα χείλη του αιδοίου. Στο τέλος, ως μικρομεσαίος και απόκοσμος, άρχισε τους οικτιρμούς και έδειξε στο λαό το ένα και μοναδικό του αρχίδι.

Περίληψις Ακέφαλου Έρωτος

Αποτέλεσμα εικόνας για art erotica collage nude
Έσφιγγα στις παλάμες μου σερσέγγια
Η αστυνομία οργασμών στρίγγλα που αλυχτούσε
Ο εξοχότατος φαλλός μου τουφεκούσε το φεγγάρι
μα ούτε που ακούστηκε η ριπή στους ελαιώνες

Οι σαύρες γύρω χίλια μάτια ωσάν αιδοία της Μονεμβασιάς
Οι ακτινολόγοι εψάχναν μέσα μου Βουλγάρες
Οχιές απ’ το λαιμό της Παναγιάς κατέβαιναν
ως της κλειτορίδας σου τα άσπρα χαμομήλια

Ακούγαμε το χάος να μετράει ως το μηδέν
Είναι η τρέλα μου έλεγες ο ζόφος των Ιχθύων
Ο τετραπέρατος μαστός μου που σαλεύει
απ’ άκρη σ’ άκρη των γλωσσών

 

Αναμνήσεις απ’ το τσίρκο των ιδεών

Σχετική εικόνα

[απόσπασμα]

Οι λαοί ευχαριστιούνται το όπιό τους. Μεγαλώνουν φανταράκια και όχι ανθρώπους.

Ο Έρως προκαλεί στο λαό δυσεντερία κι όχι την ύστατη αγνότητα της γνώσης του καλού.

Ο λαός σκεπάζει τα ερωτικά του όργανα με τα βρώμικα λεφτά της ηθικής του παπά.

Ο κώλος πονά εκεί όπου ανακαλύφτηκαν τα ίχνη των αξιοθαύμαστων χαρισμάτων του.

Γλαφυρά όργια παρασυρμένα απ’ τις τελευταίες χίλιες αισθήσεις της ζωής, σ’ αυτό τον μοναδικό τόπο, όπου υπάρχουμε και κατοικούμε, με μισή σκέψη πόθου μέσα στο καζάνι των ηδονών, την έλξη απ’ το πνεύμα των πνευμάτων, με τα βουνά τις λίμνες και το χορτάρι στα πόδια μας περιμένουμε το ζεστό καλοκαίρι, να σεργιανίσουμε ανάμεσα στις λάγνες φτέρες και δίπλα σε κάποιο θάμνο να ξαπλώσουμε γυμνοί, πέρα απ’ τη γνώση της γύμνιας, λαξεύοντας μορφές για το μάτι μόνο, αφήνοντας την τρέλα της τεκνοποιίας στην ίδια τη φύση που συχνά αψηφά τη λογική.

Το φως του ήλιου μας καρφώνει το μάτι, τόσο αδιαπέραστα εκθαμβωτικό που μας κάνει ειδωλολάτρες, να μυρίζουμε τα οστά και τις στάχτες και το φόβο που δεν έχει αίμα αλλά ευημερεί και το φόβο του θανάτου που παραλύει και δεσμεύει το νου κάνοντάς μας από αρνιά λύκους κι από άνθη τσουκνίδες.

Η κύστη μάς πιέζει και η φαγούρα μάς κυβερνά.

Τρώμε ροχαλίζουμε και ξύνουμε τη μύτη μας.

Σκεφτόμαστε για να υπάρξουμε. Ψάχνουμε λέξεις και σύμβολα για να διαβάσουμε το βιβλίο του κόσμου.

Κάνουμε σκέψεις για να νιώσουμε την αρκούδα που δεν κάνει σκέψεις και τον τυφλοπόντικα που δεν συλλογίζεται και τη γουρούνα που δεν προσεύχεται στο τραπέζι προτού ορμήσει στα βελανίδια.

Τιμή Και Δόξα Στις Μπαταρίες

ΠΑΣΟΚ: Πρώτα ο Παπάς ευλογεί τα γένια του

Ο αρχιεπίσκοπος ευλόγησε
το δονητή
σα να ’ταν οικογενειακός θησαυρός
έπειτα απέρριψε
όλες τις προφητείες περί ηδονής
τοποθέτησε τις μπαταρίες στη θαλάμη
και το πουλάκι άρχισε να τιτιβίζει

Κάτω απ’ τη σκιά της Ακροπόλεως
η βαζελίνη είναι περιττή

https://www.openbook.gr/fainomenologia-tou-gymnoy-pneymatos/

Παυσίπονο Όραμα

Σχετική εικόνα

Έχω γράψει πολλά ποιήματα για τη νύχτα. Για να μην ξεχνιόμαστε.
Ποιήματα για τους αλλοδαπούς και την Άνοιξη. Τους αστερισμούς.
Και το γαλαξία.
Που σαν μια νιφάδα χιονιού πέφτει στην ανωνυμία και τη μοναξιά.
Έδωσα ονόματα στα πράγματα. Αφέθηκα στο καλοκαίρι και στον ήλιο.
Να διατάζουν το σπέρμα μου.
Αφέθηκα στους πολιτικούς σεισμούς. Στην αδιαθεσία.
Κελάηδησα όλο τον πόνο μου
μαγκωμένος στο γαλλικό μηχάνημα λιθοτριψίας.
Κι έπειτα φαντασμένος ή ξεροκέφαλος
αποθέωσα το επιβλητικό και σαρκώδες όργανό μου.
Όπως πάντα