Ο Αντρέας Εμπειρίκος ξεθαμμένος απ’ τη βροχή γράφει με την κιμωλία του πορνογραφίες

nine

Αυτός ο ωραίος ήλιος εμετός από λειχήνες
Η φύση μ’ έχει ξεγελάσει εδώ και καιρό
Βρίσκεται εδώ το χάος και μου ρίχνει πέτρες
όπως ο Κάδμος
Αγίες μ’ αρχίδια μού ρίχνουν ξυλιές
Ύστερα διαβάζει την προσευχούλα της
στους αστρικούς βάλτους η έμπνευση
Τα κοριτσάκια βάζουν φωτιά στην εξίσωση
Ο Αντρέας Εμπειρίκος ξεθαμμένος απ’ τη βροχή
γράφει με την κιμωλία του πορνογραφίες
Φωτογραφίζει το σβέρκο της γύφτισσας
Το αιδοίον κάτω απ’ το φουστανάκι
που γυαλίζει
σαν λιθρίνι της ξαφνικής καλοκαιριάς

Περί Οράσεως

Σχετική εικόνα

Υπάρχει ένα τρυφερό κουνάβι μες στο στόμα μου τη νύχτα
Ο ήλιος με τη γλώσσα του γλείφει τους φτωχούς σκύλους
Έρχεται ο τροχιστής των ονείρων
Οι τυφλές μηχανουργίες των οργασμών
Έτσι χωρίς σκοπό όπως συμβαίνει και με το ζώο
Σκλαβωμένος στην ορμή
Στο μαστό από αφρό και σαπούνι
Στη γουρούνα που δεν προσεύχεται προτού ορμήσει στα βελανίδια
Στο θεό που τραγουδά και πλήττει
Υπέρλαμπρος άπληστος
Φυλακισμένος μες στο βρακί του
Ατενίζοντας τα βίτσια των αντρών
Κολλημένα στην πηχτή λάσπη του αιδοίου

Όπως τα χνώτα του ληστή John Dillinger

Αποτέλεσμα εικόνας για collage art erotica ασσ

Όπου νάναι θα γίνει πορνοεγκέλαδος
θα σε γαμήσω στα σκοτεινά χωρίς
κλεφτοφάναρο, θα πονάς και θα πονώ
σαν πριονισμένο δέντρο, θα πέφτω
πάνω σου όλο σπασμούς, πάντα
τρυφερός σαν ψαράκι, φρέσκο ιδρώτα
βγάζοντας, έτοιμος να κάνω δολιοφθορά
στην πόλη, να γεννήσω εγώ αντί για σένα
το χρυσόμαλλον δέρας, να ντύσω το
τέρας του έρωτα που κρυώνει και
σπαρταρά και θεωρείται αφορισμένο
αφιονισμένο αποσυνάγωγο σαν
πουλάκι που το δαγκώνει ο καπιταλ
ισμός στα φτερά, σαν δέρμα που
γίνεται κόκκινο καθώς αφρίζει εκείνος
ο χυμός που διαχωρίζει τη γυναίκα
απ’ την παρθένα, τα ποιητικά υγρά
απ’ τα κρατικά βραβεία, τα νεύρα
απ’ τα κόκαλα και τα χείλη απ’ τους
παρεκτροπικούς γλουτούς

Εδεσματολογία

Σχετική εικόνα

Χωρίς προφάσεις ο κάτω κόσμος
δείχνει τη γύμνια του στους αστούς
που αμολύθηκαν σε λίβελλους και
λοιδορίες τρυφερά σκορπώντας τον
ίλιγγο και τα ύποπτα ζουμιά στης
αγίας φανερωμένης τα κάστρα στα
άνθη που έβγαζαν τα τέμπλα απ’ τα
χείλη τους στα σφυριά και στα δρεπάνια
της φαντασίας που πελέκησαν τον
σεξουαλικό πίθηκο της ζούγκλας
για να φτιάξουν έναν λαιμό από
μοναξιά και μιαν αφράτη κοιλιά
από ζυμωτό ψωμί όστρακα και
άλλα σύμβολα της πλήξης σε μέρη
εξωτικά κάτω από κρύες γέφυρες
πάνω από ζεστές παρωδίες και
στολίδια από τυφλή λαχτάρα για
τα εδέσματα που βγάζουν οι
επιθυμίες στα καλά του καθουμένου
χωρίς να μείνει κανένας μενεξές και
καμμιά τρίχα από εκείνη μες στο
πανδαιμόνιο της ωραίας εποχής

Τι ώρα θα φτάσουμε στα νησιά;

Σχετική εικόνα

Τι ώρα θα φτάσουμε στα νησιά; Στο
βυθό που γέμισε αστροπελέκια και
στα ενοικιαζόμενα δωμάτια της φυλής;
Στον ύπνο του αντώνη που έχει εξ
αφανιστεί από προσώπου γης, της
γραφής σπάζοντας το φράγμα με
τη γλώσσα και το σάλιο της αυτό
ματης έμπνευσης, στης δόξας το
ληξιαρχείο τρέχοντας για να πει
τα κάλαντα, κάνοντας έρευνα για
τα δόντια μιας τυχαίας ερωτικής
παρτενέρ στα παρτέρια της οδού
Λήθης, με τους ηλίθιους λογοτέχνες
να τρώνε τα χαρτιά τους και τα
παιδιά τους όπως η Μήδεια κάρφωνε
τους μεζέδες με το πιρούνι του
τυχαίου και χαιρόταν ο δασύτριχος
θεός της έμπνευσης τις μειοψηφίες
να ξεμπουκάρουν στα σαλόνια, τους
γυμνούς σάλιαγκες να σφετερίζονται
τα βασίλεια και τα μυαλά των ανθρώπων
και τις χρυσές λίρες που έριχναν οι
εγγλέζοι στα πηγάδια του Γράμμου

Παρέλασις

Σχετική εικόνα

Λοξά βλέπουμε και λοξά ακούμε. Μας βρίσκει
ελαφρόμυαλους η καθεστηκυία τάξη. Κρύο
νερό απ’ τις πηγές της αυτόματης έμπνευσης
καθώς σκύβουμε να πιούμε. Καθώς ο φρέσκος
κεραυνός μας βαράει στα μηλίγγια, όπως
βαράει η γκάβλα τα κορίτσια στις θηλές.
Ο πόνος μας είναι άμυαλος σαν τον κατάμαυρο
ουρανό λίγο πριν σπείρει καταιγίδες, λίγο πριν
ξεψυχήσει μες στις τελείως γυμνές που
ονειρευόμαστε, όπως τα πιο αθώα θηλαστικά
ψάχνουν σαν παλαβά να ζευγαρώσουν να
τον χώσουν να βαραίσουν μαλακία, όπως
τα τόσα γύρω άπειρα ερπετά που μπαινοβγαίνουνε
στις τρύπες, ξέρουν πως κάθε σεξ και
κάθε ανέλκυση οργασμού απ’ τα ενδότερα
είναι η πανήγυρις μιας μάταιης προσδοκίας

Η εταίρα Πιθηκίνα

Σχετική εικόνα

Τόσα μυστικά που λιώνουνε σαν βούτυρο.
Οι αρχαίες μας επιθυμίες, άνθη και πουλιά.
Η εταίρα Πιθηκίνα που αγοράστηκε απ’ την
εταιρία ψυχοσωματικών μελετών, ένα
περιτύλιγμα στερήσεων για το τυφλό πλήθος
μιαν αιώρηση πάνω απ’ τα ερείπια, ένα
υπερκατάστημα στύσεων, ένας ταύρος και
μια καρδερίνα. Μουνάρες που σαμποτάρουν
το εμπόριο, ο μαρμαρωμένος βασιλιάς
τσιμπουκλής μπούλης με μπούκλες. Το
κοφτερό λεπίδι στον πρωκτό της νύμφης
Αριστέας που αρίστευσε στην αποτυχία
χορεύοντας τσάμικο, συγκινητικά ιδρωμένη,
με τους αδένες της να συνωμοτούν και
τους αμέτρητους πιγκουίνους αποβλακωμένους
να κοιτούν το φακό πάνω απ’ τη μεγάλη τρύπα
του όζοντος, περπατώντας έτσι όπως οι ανάπηροι
εραστές