Εις την οδό του Δεριγνύ Ή κυβιστική μνεία Γάλλου Ναυάρχου

Αποτέλεσμα εικόνας για Henri Daniel Gauthier, comte de Rigny

Εις την οδό του Δεριγνύ έπαθα ρήξη του υμένος
Η φλέβα ρίζα αγράμματη
Το φύτρο της υγρή φωλιά
Διαρροή
Δουβλίνα καρυδότσουφλα
Να χάνει η μάνα το μουνί
Και το μουνί την πούτσα
Πως πυρωμένη υπήρξα
Ολοσχερώς γονατιστή
Σε θέλω του είπα και με θες
Λόφος μαστός υγρόθρεφτος
Καταμεσήμερο, μπροστά η τυχάρπαστη Αττική
Γλυκοκαυλούσα αστόχαστη
Σαν μια τανάλια ο ήλιος της, τραβά τους φρονιμίτες
Τα χούγια αστών κωλομπαράδων ω!
Οι πελαργοί μες στα ρουθούνια της ακρόπολης
Τρών οι τουρίστες σερενάτες οργασμών
Πίνουν μεδούλια
Ω γλώσσα υπηρέτρια
Ω γλώσσα ερωμένη
Κλώσα των πιο αχράντων μυστηρίων
Όλο σπασμούς λεξίτροπους
Όλο ακροάσεις σύφιλης
Εις την οδό του Δεριγνύ αφόδευσα μηλίγγια
Οι κάφροι οι φιλέλληνες μου δίνανε χαδάκια
Και χαστουκάκια στα κωλιά
Απ’ τα φρεάτια έβγαινε ο πιο αρχαίος Άδης
Το ούζο έκοβε κεφάλια
Μύριζε αιματάκι το μουνί μου
Οι κυνικοί πετροβολούσαν τα σκυλιά
Μες στα πολυβολεία
Εις την οδό του Δεριγνύ με τύλιξαν οι έχιδνες
Οι μοσχαναθρεμμένες
Χωρίς να ξέρουν πως
Ετούτος δω ο Δεριγνύ
Εμοίραζε παστέλια στις κουρούνες
Καθώς ραμφίζανε αυτές τα πιο νόστιμα πτώματα
Στα έκφυλα Ναυρίνα και στις Βοϊδοκοιλιές

 

Τύμπανα πολέμου Ή Η νύμφη Αρτεμισία κατουρά το Χάρο στο στόμα

Σχετική εικόνα

Εδέχετο κατά ριπάς η νύμφη Αρτεμισία
τα φίλια πυρά του βυρσοδέψη ανδρός
Ολούθε μυρουδιά από φυσίγγι
Κάποιος Παλαιών Πατρών αμβλύωψ
εράνιζε των αχαμνών του τα τρισάγια
Ω! ποιος παράφρων μαθητής
εγάμησε κρυφά την Παναγία
Ποιος καμποτίνος ζέχνει ολόφρεσκο μουνόζουμο
λίγδα από Καστοριά και μπελαντόνα
Ο γυμναστής ελέγετο ιππεύς αυτοπροσώπως
Ο θεολόγος σάτυρος βραδυφλεγής
Υπέρ ορθοδοξίας
Υπέρ Ισλάμ
Υπέρ σφαγής
Ουρλιάζουν οι στρατόκαβλοι στα σκέλια της Ρεντίνας
Απ’ τα σαγόνια τρέχουνε τα σπέρματα
Η πιο ασώματη αβάπτιστη αναγούλα
Τρέχει ο λαός για να κρυφτεί μες στις μυτζήθρες
Οι άρχοντες τον παίρνουνε ασάλιωτο
ώσπου να πεις Αμερική
ώσπου να πεις κωλοφωτιά
ώσπου να πεις τσουτσούνα
αδιέξοδο
και τιμημένο Κουρδιστάν

Στο Νοσοκομείο Ή Άνθη Ευλαβείας

Αποτέλεσμα εικόνας για nurse art photo

Μύρισα αυτή την άκαμπτη αδιαφορία του γιατρού
Η νοσοκόμα περιποιόταν τους θανατοποινίτες
Θαρρείς σα να τους χάιδευε στα κλεφτά σαν μανούλα
Και τα ρολόγια όλα ψυχροί ασυντόνιστοι δήμιοι
Ακριβή εργαλεία σαν τα κουζινομάχαιρα της Αμερικής
Οι συγγενείς αναπνέουν με την άκρη του ματιού
Ματιασμένοι απ’ την αγρύπνια και το ιώδιο
Μιλούν μηχανικά για το κακό που στροβιλίζεται
Γύρω απ’ τα ηλεκτρικά μουστάκια της ανθρωπότητας
Για το σαπούνι που κάποιος πέταξε μέσα στη χέστρα
Άσπρη χέστρα ξέξασπρη κι απ’ τον ήλιο ξεξασπρότερη
Χλωρίνες που εξαφανίζουν τα αρβανίτικα σπέρματα
Παππούδων που τράβηξαν την τελευταία ένδοξη μαλακία
Έθνη της τρίτης ηλικίας και ιδρώτες θρησκευτικού τουρισμού
Κόλλυβα και λουκούμια απονενοημένοι πανηγυρικοί
Δυσεντερίας εξοδούχοι φαντάροι που τράκαραν
Ο εωσφόρος που νοικιάζει τηλεοράσεις και βίντεο
Καθετήρες καλώδια παλιοελλαδίτικες μήτρες κιρσοί
Χριστοπαναγίες κουφόβραση και μια εγγαστρίμυθη
Νοσοκόμα που όλο μάς ανεβάζει ηθικά με κείνη
Τη φορτισμένη ευγλωττία των βυζιών της καθώς
Σκύβει για να διαβάσει το θερμόμετρο χωρίς να ξέρει
Πόσο απόκρημνες γίνονται οι ρόγες της πόσο
Τα χείλη μας λιμασμένα σκυλιά αγιάτρευτα μέχρι τέλους

On the table

On the table

On the table-Martin Došek / koláže

Μπορώ να ζήσω μ’ ένα κομμάτι ψωμί
Να λαχανιάσω αδέξια μπροστά στον πανικό της πείνας
Η μνήμη ρίχνει πάντα ένα γερό κλανίδι
σε όσους δεν έχουν τίποτε να χάσουν
Ο Nietzsche είχε την εμμονή του επίκαιρου
Έκανε τις ζωγραφιές του ξεστομίζοντας κατάρες
Η φτώχια όμως βρωμά και ζέχνει και
πρέπει να είσαι υπεράνθρωπος για να την αντέξεις
Ω ναι, και κάποια ωραία μαλλιαρά μουνιά μυρίζουν μέντα
ξεδιπλώνοντας τα χείλη τους
και την τύφλα της μάταιης υπεροψίας τους
Η αγάπη κρύβει πανικό όπως οι εγκάρδιοι σκύλοι
Όπως το σκυλολόι των παπάδων που ευημερεί
Πάλι για πληγές θα μιλήσω
Για την καταραμένη μου ροπή προς τις δαγκωνιές
Με ορμή και πνεύμα
Με τόση απεγνωσμένη μεγαλοψυχία για τις περιστάσεις
Πάλι θα δαγκώσω εμένα
σαν ξεπεσμένος κανίβαλος που ορέγεται το κρέας του

Σπουδή στις φυσικές καταστροφές

Αποτέλεσμα εικόνας για erotica art kolaz poor

Μα τι συμβαίνει σήμερα ωραία θηλυκά μου!
Εμείς ανώμαλα γατιά και εσείς πολιορκημένες
Εμείς εργάτες μοσχαράκια για σφαγή κι εσείς
χασαπομάχαιρα
Μας λούζει κρύος ιδρώτας μας λούζει η ζεστή βροχή
Ποτάμια λάσπες θα περάσουμε
Την ηδονή απέναντι στο γκαστρωμένο χάος
-Ω ναι, τον παιδαρά Τεν Τεν να χύνει πάνω στα σατέν-
Μωρούδες κλύσματα επαφές
-εδώ ταιριάζει ο σκέτος ο φραπές-
Η ποιητίλα
Το ουκ ανδρός σοφού και λιμασμένου
Εδώ ταιριάζει η κρύα προοπτική των αναμνήσεων
Εδάφια της Παλαιάς Διαθήκης της πορνείας
Πως μια είναι η ουσία
Η Ιλαροτραγωδία
Κι ετούτο το ζεστό καβλί πάνω απ’ τις λαμαρίνες
Πετούμενο πουλί και σκιάχτρο φοβισμένο
Ω! Θηλυκά μου υλικά
όσο το πνεύμα με ταΐζει με σκατά
εγώ εσάς θα τρώω
Εσάς θα σπρώχνω στο γκρεμό
Εσάς
θα σπάω καύκαλα στους βράχους
Να ετούτο το ζουμάκι σας
Ετούτο το μεδούλι
Θα το διαβάζουν οι εραστές
της ηδονής οι δούλοι
Θα το ρουφάνε οι πιο βλαμμένοι από μας
και μετά θάνατον

Οι μπουρζουάδες αγαπούν το στοχασμό

Αποτέλεσμα εικόνας για erotica art kolaz rich

Οι μπουρζουάδες αγαπούν το στοχασμό. Το λυρισμό
και τους Βούδες
Αδιαφορούν, αλλά διαθέτουν κάποιο πονηρό στυλ
Ξεπλένουν το πέος τους
μετά το ζωώδικο γαμήσι με το κοινό
με τον καθρέφτη
και τους Οστρογότθους
Μουρμουρίζουν σαρκαστικά
γράφοντας ποιήματα γι’ αυτό το γαμημένο μουνί με δόντια
γι’ αυτή την ποίηση από καυτό πύον
Οι μπουρζουάδες ξέρουν τι εστί πουστιά
Τι εστί πηγάδα του Μελιγαλά
Είδη προικός
Ηδονή αντισύλληψη κατατρεγμός
Οι μπουρζουάδες κάνουν την επανάσταση
Γι’ αυτό πάντα μας προσφέρουν
ένα γαρνιρισμένο ποιητικό μουνί
Την ιδεολογία στο πιάτο
Ένα μουνί γεμάτο πολύχρωμες γυάλινες σκλήθρες
που λαμπυρίζουν κάτω απ’ το Βόρειο Σέλας

Αυτός ο καιρός που έρχεται Ή Στον Κάτω Κόσμο που θα πας

Αποτέλεσμα εικόνας για kolaz art europe erotica

Αυτός ο καιρός που έρχεται έχει
διαλεχτά σάβανα ιερόδουλες πάνω
σε καναπέδες να περιμένουν την
ανάσταση να βγει ο Λάζαρος εκ του

τάφου τις αμαρτίες που άφησε
μισές συνεχίζοντας και τα πιόνια
στο σκάκι να γλιστρούν σαν τα χέλια
και οι φοράδες πληγωμένες θανάσιμα

να στάζουν το τελευταίο γλυκό
δηλητήριο πάνω στο γαμήσι υπό
το φως ήλιου και της υψηλής
αριστοκρατίας της ηδονής μοιράζοντας

βραβεία στους φαλακροκόρακες
για την τέχνη της ρητορικής
σονάτες για τους αφώτιστους
δρόμους και το σατανά. Λυρικά

όλα στο υπογάστριο του κόσμου
ρομαντικά σαν στρατιωτικά
εμβατήρια βουλιαγμένα στο
ματωμένο πριονίδι και το

αυτάρεσκο μηδέν που δεν έχει
γλώσσα για να γλείψει και
μάτια για να δει τον τρομερό
λαβύρινθο της σιωπής που μας

περιμένει στη γωνία στα ωραία
παλάτια που οι στρατιώτες
κοιμούνται με τις μπότες συχνά
μεθυσμένοι απ’ τη συνήθεια να

λογομαχείς με το θάνατο και τους
τυφλοπόντικες τον οργασμό που
γαργαλάει τη μύτη και φταρνίζεσαι
όταν σκέφτεσαι τις γυμνές και το σεξ