ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

Κατηγορία: Αφορισμοί

Πέντε συν μια τύψεις για τον οργασμό

Stalin_468

1
Η γνήσια φιλελεύθερη πολεμική ασχολείται μ’ έναν και μόνο άνθρωπο, με αγάπη τόση όση νιώθει ένας κανίβαλος όταν κομματιάζει ένα βρέφος για να το φάει.

2
Ο αληθινός κουμουνιστής είναι ένας κυνικός αναρχικός.

3
Ο μικροαστός αναρχικός δέχεται τον ταξικό αγώνα και την αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας θεωρητικά αλλά δεν μπορεί να δεχτεί τις πρακτικές πολιτικές τους συνέπειες.

4
Ο συνδικαλισμός είναι από τη φύση του ρεφορμιστικός. Οι επαγγελματικές σέχτες ήταν πάντα ο καρκίνος των κινημάτων. Ο θεμέλιος λίθος της σοσιαλδημοκρατίας που παραπαίει ανάμεσα στην υποκρισία και τη βαρβαρότητα.

5
Σε μια μη-καπιταλιστική κοινωνία, δηλαδή σε μια κοινωνία που δε στηρίζεται ολοκληρωτικά στο κέρδος και στη διαφύλαξη των κεκτημένων όσων κατέχουν τον πλούτο, η παράβαση και η παραβίαση των ορίων θα αποτελούσε την πυρηνική της λειτουργία, το γόνιμο πεδίο των αναγεννήσεών της.

6
Ούτε ικεσίες, ούτε νύχτες απελπισίας δίχως τέλος. Μόνο γέλιο. Το γέλιο του νικητή που είναι ο θρίαμβος του ανθρώπου πάνω στην ίδια του την ανικανότητα να φτάσει στον υπέρτατο στόχο του.

Υποσημείωση ανατομίας

anatom

Το αυτί είναι το πιο σπουδαίο όργανο. Αυτί, αυτάρα, αυτάκι είναι το όργανο που ακούει πάνω απ’ όλα το αφεντικό.

Ξεμάτιασμα

aftom

Το αμάρτημα των πρωτοπλάστων έχει παραγραφεί. Μετά το τέλος του σήματος αφήστε το μήνυμά σας.

***

Κλείσε το θάνατο στο κλουβί και καν’ τον ηδονοβλεψία των μηρών σου, της είπε ο πωλητής ελπίδων.

***

Ήμουν έτοιμος να φύγω για τη δουλειά. Ξεκίνησα να πάω προς την πόρτα, όταν χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν το αφεντικό. Μου ανακοίνωσε πως απολύομαι, αφήνοντάς με μόνο μαζί σου στον παράδεισο.

***

Ο κύριος Γ.Κ παραφυλάει τις αδυναμίες των άλλων. Αυτή είναι η δουλειά του.

***

Ήταν ζεστές κοπέλες. Διέθεταν για θερμομόνωση τα συσσωρευμένα επιφωνήματα των αντρών.

***

Ένας φίλος μου που επισκέφτηκε κάποτε το Άγιον όρος κατά τη διάρκεια μιας αγρυπνίας άρχισε να ανυψώνεται στον αέρα μπροστά στα έκπληκτα μάτια προσκυνητών και καλογέρων, ώσπου θυμήθηκε πως είναι άθεος και επέστρεψε στο έδαφος.

***

Ανακάλυψα πως ο πατέρας μου στην προηγούμενη ζωή του ήταν ο γιός ενός Βασιλιά. Εγώ ήμουν ο βοσκός που τον βρήκε στον Κιθαιρώνα και τον μετέφερε στην Κόρινθο.

***

Όλοι μας έχουμε μια έφεση για συνωμοσία, υπογράμμισε ο πρόεδρος στο διάγγελμά του προς το λαό.

***

Δυο παιδιά φιλιούνται μπρός την πόρτα μας. Μόλις που αργοσαλεύουν το κεφάλι τους ακούγοντας τη νύχτα. Κάποτε ήμασταν εμείς.

***

Όταν γδύνεται είναι σαν όλος ο μαγικός ρεαλισμός του κόσμου να παθαίνει συμφόρηση. Είναι σαν ο ωμός ρεαλισμός να ξεσπαθώνει. Σα να καθαρίζει λιγάκι η σεξουαλική ατμόσφαιρα του πλανήτη.

***

Της υποσχέθηκα πως θα ξανάρθω. Αποχαιρετιστήκαμε δίνοντας τα χέρια. Έσφιγγα το χέρι με σάρκα και οστά της φανταστικής μου ερωμένης.

***

Ξέχασα αν γράφω για να θυμάμαι ή αν γράφω για να ξεχνώ. θυμήθηκα όμως πως αν δε γράψω δεν πρόκειται να θυμηθώ ποτέ αυτό που ξέχασα να γράψω.

***

Ο στρατηγός πούλησε όλα τα παράσημά του για να ξεχάσει τον πόλεμο. Το αίμα πάνω στο χιόνι. Τα δόντια της παγίδας του εχθρού. Τη μέρα, που ενώ ο ήλιος άρχισε να βασιλεύει αυτός ήταν ακόμα ζωντανός. Μα ο στρατηγός δε μπορεί να ξεχάσει τον πόλεμο όσο είναι ζωντανός.

Μερικές ευλογίες

farser

Τα πράγματα που είναι ωραία και νόστιμα είναι τα χείλη το στήθος οι γλουτοί το αρσενικό και το θηλυκό φύλο.

Γράψτε με φυσικό τρόπο και χωρίς δισταγμό. Μην αφήσετε τίποτε πίσω σας ούτε πέντε στίχους ούτε μια αράδα.

Η σεξουαλική επιθυμία είναι απεριόριστη: θέλει όλα τα θηλυκά.

Προέλευση του Κόσμου, πάλι το θηλυκό!

Ο άνθρωπος αφήνει το θηλυκό και επιστρέφει στο θηλυκό.

Το μεγαλύτερο προνόμιο του ανθρώπου δεν είναι η σκέψη, αλλά η επιθυμία της ακατέργαστης σκέψης που δημιουργήθηκε από το όραμα του γυναικείου φύλου.

Αγάπησε με φυσικό τρόπο και χωρίς δισταγμό. Κράτησε απ’ το ζώο το ένστιχτο που δεν έχει φόνο κι απ’ τον άνθρωπο το ένστιχτο που δεν έχει υποταγή.

Η μόνη εξωτική χώρα είναι το θηλυκό. Μόνο και μόνο γι’ αυτό αξίζει να ταξιδέψεις.

Αυτό το, θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοϊδωμένους είναι η πιο ακαταμάχητη ποιητική προστυχιά.

Η μεγάλη απόσταση από τη φύση είναι η αιτία όλων των δεινών: τη θρησκεία, την ιδιωτική περιουσία, το γάμο και το βιασμό.

Ευτυχία σημαίνει πως υποστηρίζω χωρίς κανένα περιορισμό την τελική νίκη κατά των απαγορεύσεων και των προκαταλήψεων.

Ήλιος πρωινός γαμήλιος

PRIAPOS

Μεταξύ δύο γυναικών κουλουριάζεται σαν ένα λιωμένο σκουλήκι
ένα χαμένο κορμί.

Το τέλειο αδιέξοδο δεν έχει ούτε έξοδο ούτε είσοδο. Είναι γύρω μας, όπως ο αέρας στο πουλί.

Ακόμα κι ο πιο ευγνώμων άνθρωπος δεν μπορεί να ανταποδώσει
τον χρόνο που μας ξόδεψε, ώστε να καταφέρει να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του για το χρόνο που μας ξόδεψε.

Κάθε πράγμα έχει τις γυναικείες και τις αντρικές πλευρές του.

Η ερωτική συναλλαγή ξεχερσώνει τον ανεκπλήρωτο έρωτα.

Ο σκλάβος είχε πάντα το προνόμιο της ελεύθερης σκέψης.

Όποιος κινείται αισθάνεται πάνω του τα δεσμά της ακινησίας.

Η μεγαλοφυΐα δεν φτιάχνει έργα προς χρήση. Ζυμώνει το ανώφελο για να ταΐσει τους ωφελιμιστές απ’ τη βαρυστομαχιά της ανάγκης.

Όποιος δε γεμίζει τον κόσμο του με ποιήματα , μένει πεζός.

Η ταπετσαρία της επιστήμης έχει καλύψει τον κόσμο της πραγματικότητας.

Ο εκφυλισμός της ποίησης είναι η διδασκαλία της απ’ αυτούς που δε μπορούν να τη γράψουν.

Η δυστυχία του Αμερικανού στη Νέα Υόρκη αποτελεί παγκόσμιο μύθο, ενώ η δυστυχία του Έλληνα στο Λιανοκλάδι αποτελεί κακομοιριά.

Οι Έλληνες συγγραφείς μιμούνται τόσο καλά τους Αμερικάνους συγγραφείς που σε λίγο οι Αμερικάνοι θ’ αρχίσουν να τους μιμούνται.

Κι εσείς φιλόσοφοι του μεσονυχτίου θα σας πλακώσει κάποτε βαριά λιακάδα.

Έχουμε και λέμε. Κι όταν δεν έχουμε πάλι λέμε.

Η αρχή της απροσδιοριστίας είναι το συγχωρητέο ελάττωμα κάθε φιλοσοφικής θεωρίας.

Ίσως η βαθιά οικειότητα μας υποχρεώνει να πληγώσουμε κάποιον.

Ζούμε παρατεταμένη περίοδο προληπτικής αντεπανάστασης.

Διαπασών φωτός στα μάτια.

Ήλιος πρωινός γαμήλιος.

Πάντα Πρίαπος. Όλο ουσία.

Από τι πάσχουμε;

apoti

Από σοφούς.
Από σπουδαίους που μας μαγαρίζουν με τη γνώμη τους.
Από όσους αναπάντεχα μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια.
Απ’ την κατάθλιψη του διάσημου.
Απ’ την αγαμησιά του δημοσιογράφου.
Από τόσους χιλιάδες μαλάκες που φωτογραφίζουν προέδρους.
Από βιομηχανίες όπλων.
Από παπάδες.
Από ρούχα που μας κρύβουν.
Από βιοπάλη.
Από σκυλάδικα σε λεωφορεία σε γιωταχή σε κομμωτήρια.
Από χριστιανές πουτάνες με ψηφιακό μουνί.
Από αγανάκτηση που αν της βγάλεις την πρίζα γίνεται γελάδι του καναπέ.
Από σκουπίδια.
Από μανία για δουλεία.
Από χλιδή άλλων.
Από τράπεζες σπέρματος.
Από τεχνητά δόντια βραχιόλια και βέρες.
Από κίβδηλη αλεξανδρινή σοφία.
Από ορυχεία χρυσού.
Απ’ τον εθελοντισμό των ηλιθίων.
Απ’ τα θαύματα και τα νύχια των αγίων.
Από αναλύσεις και αναλυτές που γουργουρίζουν σαν οχετοί.
Από αντισυστημικούς σπιούνους.
Από αντιεξουσιαστές με σχιζοφρενική ορμή και κοντίσιονερ.
Από τρυφερότητα σ’ έναν πολεμοχαρή κόσμο.
Από πράκτορες τραπεζίτες πιστωτές.
Από τρίτο δρόμο.
Από ψηφοφόρους.
Από ευρωκομουνισμό.
Από ανταγωνισμό.
Από δημοκρατία.
Από τσούλες όλο γλύκα και βασανιάρικες χίμαιρες.
Από τροχαία και πηχτό αίμα.
Από βιντεάκια με τον πόνο των άλλων.
Από μουσεία πολέμου.
Από οστεοφυλάκια.
Από γυμνές χωρίς γύμνια.
Από σκάνδαλα χωρίς σκανδάλη.
Από σκούξιμο χωρίς ηδονή.
Από ανταλλάξιμους οργασμούς.
Από ορολογίες και ηθική.
Από κέρδος αποταμίευση εγκράτεια πλούτο φτώχια στέρηση πολυτέλεια σπατάλη.
Από χείλη δαγκωμένα για την απόλαυση των άλλων.
Από ντροπή.
Από τύψεις.
Από γαστρική παλινδρόμηση.
Απ’ το φερμουάρ των ονείρων μας που’ χει σκαλώσει στα κέρδη των άλλων.

Ορισμοί

orismoi

Τέχνη είναι η σύγκρουση μ’ αυτό που μας επιβάλλεται.
Τέχνη είναι η απεγνωσμένη μας προσπάθεια να ακυρώσουμε το ήδη συντελεσμένο.
Τέχνη είναι οι ερωτικές επιστολές. Η ολομόναχη γύμνια μας στα χέρια του ταχυδρόμου.
Τέχνη είναι το καπρίτσιο μας να χαρτογραφήσουμε τα γεννητικά μας όργανα.
Τέχνη είναι να βγάζουμε απ’ τα έγκατα τη φωνή του ποδοπατημένου.
Τέχνη είναι να μπορείς να αγγίξεις τον άλλον από έτη φωτός μακριά.
Τέχνη είναι τα χρυσά δόντια των γύφτων που πεθαίνουν γελαστοί μέσα στα τραγικά σκοτάδια της ελευθερίας.
Τέχνη είναι να λατρεύεις το μουνί της μάνας σου και το μουνί της γυναίκας.
Τέχνη είναι να θυμάσαι πάντα από πού ξεμπούκαρες.
Τέχνη είναι πάνω στο αλλόκοτο ικρίωμα της φαντασίας να βγάζεις πνοή ζωής.
Τέχνη είναι η αποκάλυψη της φθοράς που μας πλάθει.
Τέχνη είναι οι στιγμές που μας βασανίζουν για μια αιωνιότητα.
Τέχνη είναι να χύνεις ανεμπόδιστα.

Οδηγός επιβίωσης του ποιητή

odige

Το ποίημα δεν απαγορεύει τίποτε.
Το ποίημα δε γράφεται για μια ντουζίνα εκλεκτών.
Πρέπει ο ποιητής να διαθέτει περίστροφο λέξεων.
Ο ποιητής πρέπει να αγαπά το καλό φαγητό αλλά και την κακοπέραση. Έχει να του προσφέρει πολλά.
Ο ποιητής πρέπει να λατρεύει το σεξ. Ο ποιητής που δεν λατρεύει το σεξ είναι υπάλληλος της ποίησης. Ως και ο Σεφέρης ήτο φοβερός ματάκιας.
Οι αρετές του ποιητή όταν περνάνε στο ποίημα το ποίημα γίνεται ψεύτικο, διδακτικό για σχολικά εγχειρίδια.
Ο ποιητής πρέπει να λέει τα πράγματα όπως είναι.
Ο ποιητής πρέπει να αφήνει το ποίημα στην τύχη του.
Ο ποιητής πρέπει να καπνίζει άφιλτρα στην πρώτη του νεότητα.
Ο ποιητής πρέπει να έχει κατά νου τον αδιάκοπο πόλεμο με το φόβο.
Ο ποιητής πρέπει να μυρίζει το μουνί σα να μυρίζει λουλούδι.
Ο ποιητής που δεν ξεπέφτει στο μουνί γίνεται εκδότης.
Η γλώσσα του ποιητή είναι η γλώσσα κατά των ασθενειών του γήρατος.
Ο ποιητής είναι και τη νύχτα ποιητής.
Ο ποιητής δεν βγαίνει στην σύνταξη ποτέ.
Ο ποιητής που δε ρίχνει χαστούκια στο γούστο του κοινού και γροθιές στο στομάχι του κράτους είναι λαπάς.
Ο ποιητής είναι επαγγελματίας ερασιτέχνης.
Ο ποιητής πρέπει να λατρεύει ότι έχει σάρκα και οστά.
Ο ποιητής στην πόλη των ιδεών γίνεται γραφειοκράτης ή σχολικός σύμβουλος.
Ο ποιητής ξέρει πως οι ιδέες χωρίς τον άνθρωπο είναι σαν καρφίτσες στον κώλο.
Ο ποιητής δε λύνει γρίφους.
Ο ποιητής δίνει φωτιά στις άγριες γυναικάρες.
Όταν πρέπει να είναι στρατευμένος ο ποιητής θα πρέπει με πάθος να είναι στρατευμένος. Κι ας μοιάζει με πλασιέ.
Δεν θα πρέπει να δίνει υποσχέσεις στον καθρέφτη του ο ποιητής.
Ο ποιητής που δεν προβοκάρει είναι μαλάκας ποιητής.
Δεν υπάρχει ποιητής κακός αλλά ποιητής που δε διαβάζεται υπάρχει.
Υπάρχουν συνταγές μαγειρικής που βγάζουν ποίηση.
Υπάρχουν κορμάκια που αχνίζουν ποίηση.
Ο ποιητής πρέπει να κοιτά τη γυναίκα στα χείλη.
Γράφω ποίηση σημαίνει εκδίδω με σέβας την ασέβειά μου.
Η ασέβεια του ποιητή απέναντι στην υποκρισία είναι ποίηση.
Αν ο ποιητής δεν είναι βέβηλος του πλούτου θα βραβευτεί απ’ τους βέβηλους της ζωής.
Ο ποιητής δεν είναι στοχαστής.
Ο ποιητής πρέπει να γράφει κάθε μέρα.
Ο ποιητής έχει για εργαστήρια κρεβάτια και αγρούς από καταβολής υγρών.
Η ερωτική διάθεση είναι ο παράξενος ελκυστής του ποιητή με τα πρόσωπα.
Όλα τα πρόσωπα έχουν για τον ποιητή αυτό το εκτυφλωτικό μεγαλείο της μοναδικότητας.
Ο ύμνος του ποιητή είναι ο ύμνος στην πολυμορφία.
Ο ποιητής δεν διαθέτει ατζέντα αλλά μνήμη αλανιάρα.
Ο ποιητής ζει με τα ψίχουλα των βλεμμάτων του κόσμου.
Ο ποιητής που το παίζει πατριώτης είναι ένας σπουδαίος γλείφτης των πελατών του.
Ο ποιητής που γράφει παραδοσιακά έχει κληρονομήσει ένα σκυλί που δε γαβγίζει.
Ο ποιητής που καίγεται για τους νέους τους έχει βάλει ήδη φωτιά.
Δεν υπάρχουν ποιητές στον πύργο τους, αλλά προικοθήρες στο προικώο τέμενος της μαμής υπεραξίας.
Ο ποιητής είναι το όχημα που μεταφέρει τις αλλόκοτες καταστάσεις στο μέλλον.
Ο ποιητής δεν έχει πίστη.
Ο ποιητής έχει χεσμένα τα εθνικά σύμβολα.
Ο ποιητής δεν πιστεύει στο αρχαίο κλέος.
Καταϊδρωμένα κορμιά αρμενίζουν στην κάμαρα του ποιητή.

Όργια άνευ εμποδίων

οργ

Η κορύφωση του θείου δράματος οδηγεί στη σφαγή των αμνών.

Η αιωνιότητα βρίσκεται στα χείλη και στα μάτια της, έγραψε ο πρώτος Άγριος στο ποίημα του.

Η μοναδική μου απόλαυση είναι να υπονομεύω το χάσιμο χρόνου όσων δεν έχουν χρόνο για χάσιμο.

Ο τροχός γύρισε κι ο φτωχός δε γάμησε.

Ο ήχος του ταξίμετρου στις ταινίες του Τορνέ.

Η στρογγυλή θεά είναι γεμάτη κλωτσιές.

Χαρούμενες αναποδιές της λογικής αντί για νυφικό κρεβάτι.

Είναι από αληθινό ανθρώπινο κρέας είπε ο μάγειρας στο βασιλιά του, που είχε ξανθά μαλλιά, γαλανά μάτια, και δέρμα λευκού ηλιοκαμένου.

Η ευτυχία δεν είναι ποτέ μεγαλειώδης.

Άκου μια δόση έντονου πάθους.

Οι μάζες βρίσκουν πάντα το κουράγιο να ξεχωρίζουν τη βρισιά απ’ τον επιστημονικό όρο.

Πότε πότε οι βιταμίνες δείχνουν μιαν απρόσμενη συμπάθεια στα μικρόβια.

Της είχα ψιθυρίσει τα πιο ανάλαφρα μυστικά. Με την αυτοπεποίθηση του μελλοθάνατου που εκπληρώθηκε η τελευταία του επιθυμία.

Με γαλατάκι στα χείλια.

Ο μικροαστός κολλάει στα προκαταρκτικά της ταξικής συνείδησης.

Γαλανός ουρανός και ηλιόλουστη μέρα απ’ το ραδιόφωνο.

Μόρια αιωρούμενης σκόνης που ονομάζονται Αθήνα, Ρώμη, Ιερουσαλήμ.

Κάποια δικαιοσύνη ποιητική διεκδικεί η πορνεία.

Η Δημοκρατία έκλεισε το ακουστικό και έτρεξε στην ταράτσα.

Η μετριοφροσύνη του θηλυκού είναι κακής ποιότητας ανδρισμός.

Το να συμβουλεύεις καυλωμένους εφήβους είναι σα να μοιράζεις αντισυλληπτικά στο γηροκομείο.

Ο εκκλησιασμός είναι το ανώτατο στάδιο της στείρωσης.

Ίσως ο Ουράνης στο ποίημα του να βγει αληθινός με την περίπτωσή μου.

Καταλήξεις

kat

Το σεξ συνδυάστηκε με βρομόλογα. Μια εκστρατεία κατά του παρελθόντος σεξ.

Κάποιος Ουίλιαμ Σαίξπηρ διάβασε τους νεανικούς του στίχους στα σκυλιά του Παύλωφ.

Από παιδί περιμένω την Άνοιξη.

Οι υπηρεσίες αλληλεγγύης έχουν χέρια γανωμένα από χαρτονομίσματα.

Έρμαια των απολαύσεων, των εύστροφων κοριτσιών και των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων. Είμαστε.

Συνεχίστε τα ερωτικά σας παιχνίδια αλλού.

Η πρώτη χειραψία μαζί της ήταν χειραψία διείσδυσης σε πολύ προστακτικό τόνο.

Πούμα, κάπρι και άλλα φοβερά ζώα, κολλητικές αρρώστιες, παπάδες, δηλητηριώδεις σαύρες.

Ο φαλλός. Το σύμβολο θριάμβου των ιερών σκοπών του ανθρώπου.

Καταλήξαμε γυμνοί όπως πάντα και τρομερά μόνοι.

Η λέξη Αγάπη στα μέρη μας μοιάζει με παιδική βωμολοχία.

Προσφορές και πρόσφορα

prosf

Ο καταναλωτής ζει μιαν ανυποψίαστη σκλαβιά πολλές φορές τόσο εκλεπτυσμένη που τον μετατρέπει σε εχθρό, του ίδιου του εαυτού του.

Η μηχανή επιβάλει στους χειριστές της την έλλειψη κρίσης και συνείδησης που δεν διαθέτει, αλλά και τον επαναλαμβανόμενο υπνωτικό ρυθμό της λειτουργίας της.

Ο καταναλωτής χειραγωγείται απ’ τις αυξομειώσεις στις οποίες υπόκειται η διάθεσή του.

Η δουλειά και η σεξουαλικότητα είναι άκρως αυτοματοποιημένες διαδικασίες στο μυαλό του καταναλωτή.

Ο προχωρημένος καπιταλισμός εργαλειοποιεί τον καταναλωτή σε τέτοιο βαθμό ως να τον καταστήσει πράγμα. Να κάνει τον ίδιο προϊόν τόσο προηγμένο που θα μπορεί να αυτοπουληθεί.

Η μάζα των καταναλωτών ασκεί κοινωνικό έλεγχο στη μονάδα-καταναλωτή, καλλιεργώντας μιαν αμφίδρομη σχέση επιβολής συμπεριφορών.

Ο καταναλωτής είναι τόσο πωρωμένος, που στο μυαλό του, η σκλαβιά έχει πάρει έναν επικό χαρακτήρα.

Ο καταναλωτής πολεμά με νύχια και με δόντια τον αντικομφορμιστή καλλιτέχνη γιατί βλέπει σ’ αυτόν τον εαυτό που έχει πατικώσει για να γίνει καταναλωτής.

Ο καταναλωτής παλεύει μόνο για ένα πράγμα. Να μη θιγεί η υπαρξιακή του υπόσταση. Να μην πάψει δηλαδή να είναι καταναλωτής.

Ο καταναλωτής παρόλο που επαναστατεί είναι εχθρός της επανάστασης και παρόλο που συνδικαλίζεται είναι εχθρός του συνδικαλισμού.

Ο καταναλωτής ζει την οδύνη του ανοίγοντας κονσέρβες, αφού κάθε όπλο έχει τον κρότο του.

Ο καταναλωτής είναι καλοντυμένος ή λέτσος, ευθυτενής ή σκεβρωμένος. Ένα παιδί μέσα σ’ ένα δάσος από τσουκνίδες. Ένα κορμί που του έχουν φράξει με αγκωνάρια τον έρωτα.

Ο καταναλωτής έχει την παντοδύναμη λύσσα του ανθρώπου της προϊστορίας. Κατέχει τις συμφωνημένες εκ των άνω ηδονές.

Ο καταναλωτής όταν ανοίγει το φεγγίτη δεν κοιτά τα άστρα.

Κομμάτια

kommatia

Στο σοσιαλισμό φτάνεις με ποδήλατο και στον έρωτα με μηχανάκι. Και στα μπαγιάτικα όνειρα με επιχειρήματα.

Οι κουφάλες ψυχές στο πλυσταριό τους.

Μανούλες που δεν έχουν το θεό τους. Λυσσάρες αγαπητικιές και φιλενάδες του καλού και του κακού.

Εκκρεμές ανάμεσα στους δυο μηρούς σου. Και σε όλα τα ανοιχτά σου αινίγματα.

Τα κόλπα του κόλπου. Να τα μυρίσει ο φαλλός.

Πάνω από τούτο τον υπόνομο πληθώρα σκατών.

Χαδιάρικο μέλλον πριν να πιαστεί η ανάσα της στο δόκανο του σεξ και το σεξ στο δόκανο της αγάπης.

Μια προσχεδιασμένη επαλήθευση υγρών εν εξεγέρσει.

Γλώσσα υπόσχεση δυο άκρως αντιθέτων.

Σαλιγκαράκια απ’ τα σπειροειδή μάτια της η κόλαση.

Πεποίθηση του χνουδιού σου η μανία της περιέργειας και τα στοργικά φιλιά.

Νιότη που σε μπαγιάτεψε ο λυρισμός και σε ξεκοίλιασε ολότελα ο παπάς.

Ιεροκρυφίως έρως κι η μυρωδιά της ύπαρξης.

Απ’ το αίμα σου πιάστηκα και γλίστρησα μέσα σου.

Φυλάξου αιωνιότητα σου ψαλιδίζουν την κλειτορίδα οι καπιταλιστές.

Ιερείς του ανατέλλοντος αιδοίου σε μια παράγραφο της Αποκάλυψης στήνουν πλεκτάνες.

Διάσημο βυζί, βυζί σαπουνόφουσκα. Βυζί της οθόνης και βυζί μαλακιστήρι.

Τι καύλες που έχεις μεγαλοδύναμε και ψαχουλεύεις αμαρτίες στον εγκρεμνό της σάρκας των πιστών!

Ξαλαφρώστε στρατιώτες πριν αρχίσει η μάχη.

Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη το θεό όπως οι ανάπηροι την πατερίτσα τους. Αφού έχουν φάει λίγο πριν μια μεγαλοπρεπέστατη κλωτσιά.

Λαγκάδια που σας αγαπώ και κοιλάδες που σας στέργω εδώ θα έρθουν να ποζάρουν ξανά μεσ’ τον ήλιο οι νύμφες γυμνές.

Σας βαδίζω με γλώσσα αδιάντροπη, εγώ ο φιλόσοφος σκύλος, κορμάκια από λέξεις και κορμάκια απόκοσμα αυτού του κόσμου.

Να φυλάς τις ανάγκες σου μακριά απ’ το οχτάωρο.

Να μην έχεις. Να μην αποκτάς. Να γεύεσαι αυτό που δεν αγοράζεται και δεν πουλιέται και δεν συσκευάζεται.

Οδηγός απολαύσεων

a2

Απορροφηθείτε εις την εργασία σας, την υγρασία σας, τη φυλακή σας.

Σώσον Κύριε τας γραφάς εκάστου και τες ιδιοτροπίες.

Είμεθα σάρκα και είμεθα και πέτσα βασιλεύουσα.

Κρατηθείτε μακριά απ’ το μικροαστισμό. Πειραματιστείτε εξ αρχής με το μοντάζ.

Χάριν γούστου να πάγετε εις τον άλλο κόσμο.

Οι Κολόμβοι είναι οι πλημμυρίδες και οι θόρυβοι σε όλες τις πεδιάδες της αβύσσου.

Τεκνοποιείτε άφοβα, βοηθά στην πρωτοτυπία.

Αγγελικά τάγματα και άμβωνες είναι εις τον σάκο των όρχεων.

Ενός λεπτού σιγή για τον αναγνώστη σας δε βλάπτει.

Ρουφήξτε έως ανακοπής την παλλακίδα του Κοσμήτορος πόνου.

Τους αναχθέντες στο μηδέν κάντε τους είδωλα στην αστρική αποικία.

Σώας τας φρένας σημαίνει υπερφίαλος στη Νεκρά θάλασσα.

Τας λεωφόρους μη βαδίζειν αλλά τας συνουσίας.

Εγίνετε δαιμονισμένοι όσο πρέπει για να πείτε την ιστορία σωστά.

Η φαντασία βλάπτει σοβαρά τη λαγνεία.

Λαγνευτείτε ακαταπαύστως χωρίς κατηχητικό.

Μην διαλαλείτε τη φύση και τα διαστελλόμενα ερέβη της.

Να ασκείτε την γλώσσα ως όφιδες.

Υποκλιθείτε στα χαλυβουργία των ιεροδούλων σπασμών.

Είναι χάσιμον χρόνου η μόρφωσις.

Ο διάβολος ζυμώνει με τον κώλο του το ψωμάκι του θεού.

Όπου να’ ναι γδυθείτε.

Αλατίστε το αιδοίο σας και χορτάστε με το φαγάκι του συλφίδες αχόρταγες.

Γράψτε, απορφανιστείτε από πραξικοπήματα.

Οψόμεθα, και οψόμεθα διηνεκώς.

Μουνάκια σημεία των καιρών.

Να αποφεύγετε τα λερναία πλήθη και τους κυματισμούς προβάτων εις τας γραφάς.

Να ασκείται την τέχνη καλογέρων εν στύσει.

Δεν ασχημονούσαν οι χωριάτες που είχαν για Μούσα μια κατσίκα.

Να γαμείτε βήμα βήμα τον απαισιόδοξο μέσα σας.

Η πιο στυγνή μεθοδολογία είναι ο αυνανισμός.

Προφορικές πάντα διαπομπεύσεις να εκάμνετε εις του πρυμναίους.

Άρβυλα στρατιωτών σαν κρίνα δίπλα σε συλημένα πουταναριά.

Τον οβολόν σας προσφέρετε για λίγην αγκαλιά.

Να λατρεύεται τα σύννεφα και κάθε άπιαστη ομορφιά που σας ζωογονεί.

Διαδηλώστε κάτω απ’ το κείμενο κορμί μου λεξούλες αλκαλικές.

Προαχθείτε από καλλιτέχνες σε πυροτεχνουργούς.

Τι ωραίο τρίγωνο το αιδοίο σου! γεωμετρία χθόνια.

Εξασκηθείτε, όπως ο Κρόνος στον πόλεμο συνέλεγε δορυφόρους.

Η κλειτορίς της ελληνικής σημαίας είναι ο σταυρός.

Δεν βλάπτει η εξουσία όταν την ψελλίζουν τα πορφυρά μουνόχειλα στον αγαθό φαλλό.

Μη σκάπτετε τις καρδούλες σας αλλά τις υγρές ύλες.

Καρδαμώστε με ήλιο παρεκτροπικοί γλουτοί.

Ο Καστοριάδης έχεζε εσχατολογικά κύριε Κράτος και μαντάμ Ακαδημία.

Κάθε φιλόσοφος κι ένας απονευρωμένος χειρομαλάκτης της ύπαρξης.

Να κρατάτε μούτρα στον κώλο που σας γυρίζει τον κώλο του.

Πρέπει να σου αφιερωθώ βυζί.

Οι μπήχτες δεν μπορούν να καταλάβουν την τραγωδία ενός λουλουδιού που μαραίνεται.

Θέλω να σε σοδομίσω θρίαμβε ήλιε όπως κι εσύ.

Μη γίνεστε ψυχολόγοι σφάχτες νυμφιδίων.

Ελάσσονες και μείζονες νοικοκυραίοι των γραφών χαμουρευτείτε.

Στα ξενέρωτα όνειρα να μπήγετε ένα σκιάχτρο.

Η τεχνολογία είναι τα κεραυνοβόλα γηρατειά του Αδάμ και της Εύας.

Ο φόβος λογοκρίνει τις αυθόρμητες πράξεις.

Η φιλανθρωπία είναι η πιο ακραία επίδειξη κυνισμού.

Κρύψου στο βρακί της τώρα διάβολε των Ησυχαστών.

Εντός εκτός και επι τα αυτά

Picasso-painting-National-Gallery-Athens

Η μπαμπόγρια της σοσιαλδημοκρατίας ντυμένη νέος πολλά υποσχόμενος.

Τα προσευχητάρια της γηραιάς γενεάς με άλλο εξώφυλλο.

Η ταπείνωσις και το ψάξου λίγο γιόκα μου ή κάνε κανα σταυρό στα συμπεράσματα συνεδρίου αριστεράς εκκλησίας όπως λέμε βοϊδόγλωσσες και ποετάστροι.

Όσοι αριστεροί έχουν διδακτορικό είναι οι παπαδοκομουνίστ του μέλλοντος.

Όσο δεν αποσύρεις τη λέξη ηγέτης για τον εαυτό σου απ’ την πιάτσα τόσο πιο διψασμένο ηγεμονικό εγώ καιροφυλακτεί.

Δείξε πως εμπιστεύεσαι την εκκλησία και τους αστούς. Θα περάσεις τους Γολγοθάδες πιο αβάντι.

Από δεκαεξάχρονο κωλόπαιδο στολίσου να γίνεις ηγεμόνας.

Να φαρμακώνεις σε μικρές δόσεις αυτόν που ελπίζει στο φροϋδισμό σου.

Ο γερομούναρος βγήκε να γαμπρίσει στα Σόδομα εξ Αμερικής, ο ανενδοίαστα νεότατος γερομούναρος που λέει μαύρα γεράκια ακούσατε ημάς.

Να καπνίζει πιο εύθυμα θέλομεν το τσουκάλι του φτωχού κι όχι να σας ανατρέψομεν λέει ο καυχησιάρης ανάρχας εις τους κολάφους.

Σε λίγο θα’ σαι ο πιο πρωτάντρας του συστήματος κι ο πιο πρωτομάστορας του αρχιπελάγους των υδρογονανθράκων.

Μεθοδικά σουφρώνεις τα σωματεία που είχε στον τάκο τριάντα χρόνια τώρα άλλος βουβαμένος γόης.

Ταΐστηκες ανατράφηκες με πολιτικό σουρεαλισμό. Αυτή είναι η ευφυΐα σου. Και το εκζεματικό άλγος των νοικοκυραίων.

Θα διακριθείς κάποτε στην τέχνη να τους ικανοποιείς όλους συγχρόνως.

Θα στερεώσεις κι άλλους αδυσώπητους αγίους στις σχολικές αίθουσες. Κι άλλους ντερβίσηδες μεγιστάνες στις καταλυτικές αυγές. Κι άλλες πεταλούδες χρυσές που σονάρουν.

Μην ακούτε οδηγίες χρήσεως

tuu

1.Μάθε αυτό που δε μαθαίνεται αλλιώς θα πάσχεις.
2.Να βλέπεις τον εαυτό σου απ’ τον ουρανό και να γαβγίζεις σα σκύλος.
3.Τα μάτια της είναι ένας πύργος ελέγχου.
4.Η ιστορία περί θεού είναι ένα καλαμπούρι.
5.Να πιστεύεις τις γυναίκες μόνο γυμνές.
6.Ω έρωτα που το ’σκασες με το πορτοφόλι μου!
7.Αγάπησε τα ξένα μυστικά που δεν έχουν κοφτερά δοντάκια.
8.Το προφανές αποδεικνύεται δύσκολα. Γι’ αυτό το απόκρυφο έχει πέραση.
9.Η σωστή ελληνική εκδοχή είναι μια ξεμυαλισμένη χήρα.
10.Ελευθέρωσε τα χρυσόψαρα στο νεροχύτη.
11.Μην σταυρωθείς για να σωθεί η αλήθεια.
12.Μην πας στον παράδεισο. Μονάχα στο σκοτάδι της νύχτας.
13.Μην γίνεις κατοικίδιο του σπιτιού. Καλλίτερα να επιστρέψεις στα δέντρα.
14.Χωρίς ενθουσιασμό και χωρίς αρχίδια δεν πας μακριά στην αιωνιότητα.

Απ’ το γυμνό γράμμα

Γυναίκα που δε διαβάζεις σωστά, τώρα σου στέλνω ένα ζευγάρι γυαλιά για να μπορείς να διαβάζεις την καρδιά μου και με τα ωραία σου δάχτυλα να χαϊδεύεις τα τυπογραφικά μου στοιχεία και να χύνεις το μελάνι σου μέσα στην άγρια νύχτα του κόσμου.

Να ψηλαφείς αποφασισμένη το ποίημα. Γιατί κάθε ποίημα είναι μια μεγάλη τρύπα απ’ όπου ξεμπουκάρουν οι ξεδιάντροπες θύελλες.

Απόνερα της νοημοσύνης. Κορεσμένη κι ορθάνοιχτη κυρά, έλα να σου δείξω την οριστική μου γυμνότητα κι έλα να μου μάθεις την τεμπελιά.

Οι νεκροθάφτες αναλαμβάνουν υπηρεσία. Μαστούρηδες κατεβάζουν τους ναυαγούς στον άλλο κόσμο, κυρά εσύ που παίρνεις μάτι το φιλί της κοφτερής λάμας με της οδαλίσκης το ξενυχτισμένο βυζί.

Επιθυμίες των δυο χεριών σου ανασκολοπίζουν τους πολύτροπους έρωτες.

Πάντα καθεδρική και πάντα πρόστυχη καλπάζεις ελέω θεού. Δόλια, που αυτάρεσκα σαλιώνεις το πείσμα για διείσδυση και των φιλμ νουάρ διαβλέπεις τις υποθέσεις.

Θα σε χαρακώσω σαν ελιά και θα σε κερδίσω σαν στοίχημα εκεί γλιστρώντας στου βουνού την ωραία καλύβα.

Μου συμβαίνει καμιά φορά να χτίζω γέφυρες και να υποτροπιάζω γράφοντας ωδές ακόμη και για την εντεύθεν των μηρών σου σατραπεία.

Εγώ που έχω την επικαρπία των υγρών σου και σε δαγκώνω, όπως μητροπολίτης δαγκώνει τη λειτουργιά.

Όσοι δε με καταλαβαίνουν ας πλαντάξουν σαν ζευγάρι αχάιδευτα κωλομέρια. Εσύ με νοείς, βία ανοιγμένη του ακροτελεύτιου σπασμού.

Αγρεύεις οίστρο θανάτου με το δόλωμα που σου χάρισα.

Σπλάχνο της πόλης και της λίμνης Βόλβης κατατρεγμένο κορμάκι όταν θα ζευγαρώνεις με κάποιο σύζυγο όλο στύσεις μαινόμενες και πανσπερμίες ολκής, εγώ θα σε παίρνω με λέξεις.

Εφευρίσκουν θαύματα οι άλλοι για μας και διαλευκάνουν εγκλήματα.

Δολοφονούν εν ψυχρώ τους ποιητές γλυκιά μου.

Γραφειοκράτες είμαστε της ηδονής, λογοπομποί των ολοσχερώς χαμένων στιγμών. Έρμαια των σφιγκτήρων και της μαγαρισμένης θείας βοής.

Όταν μας μιλούν τα δαιμόνια ουδέν σχόλιο. Κι όταν αποθανατίζουμε συθέμελα προστριβές με τη μήτρα.

Αγωγός των εν εξελίξει προσδοκιών. Διαπομπεύοντας την ύπαρξη με λέξεις.

Οι μπάσταρδοι σπασμοί θα μας βγάλουν στην ανεργία. Στην ανυπαρξία. Στα έμμηνα και τις τεθλασμένες γραμμές του χάους.

Τυραγνισμένη μου, κάποτε θα μου κάτσεις, κάποτε θα εκραγείς στα χέρια μου.

Εγώ το ψοφίμι προσφεύγω στα όρνια για δικαιοσύνη και για ξεσπλάχνισμα ύλης φθαρτής από κάτι θηλυκά ιλαρά και λάγνα.

Καταλογίζω δόλο στα σκοτάδια εγώ ο μονήρης της συντεχνίας των ήλιων.

Αλβανοί μου, με τα στρώματα δεμένα στις οροφές των γιοταχί ολοταχώς απ’ τα Τίρανα στην τυραννία, περνώντας νύχτα το Καλπάκι και τη γενέτειρα των ονείρων σας.

Δεν είναι η Φλώρινα του Καντιώτη που επισκέφτηκα κάποτε μα η Φλώρινα του απόδημου Μίμη Σουλιώτη, του μάστορα. Μνήμη λιωμένου χιονιού και χαρούμενης λάσπης.

Σε θέλω τόσο που και να μη σ’ έχω σε κουβαλώ, καθώς ανατέλλεις λάθρα, ποίηση καρτέρι ξενυχτωμού και ποίηση φαιά μικροαστή της εταιρίας λογοτεχνών.

Κύκνος στα σκέλια κάποιας Λήδας που απεργάζεται πούπουλα.

Στο ενυδρείο μου γράφω κι απέξω η βροχούλα διαλευκάνει την έμπνευση.

Μη μου κρατάτε μούτρα γυμνούλες μνήμες εμένα του απαθή που λάτρεψα διασταλμένους πόρους και οργίασα ως ηλεκτρολύτης των υφάλμυρων παραδείσων σας.

Δια στόματος μηρών έβγαλες τη γλώσσα στη Σελήνη.

Γούσταρες σάλιο, αδρό μπαξίσι.

Βούτυρο αλείφοντας τις νεκρές φύσεις.

Αγροίκος για πάντα που θωρεί το σπέρμα του να κυλά προς τη θάλασσα. Απ’ όλους τους νεροχύτες των θηλυκών στο σεληνόφως.

Εμείς τα μαστόρια της γλώσσας, οι ποντίφικες, με μια ντουζίνα κλειδαρότρυπες για κάθε διαλεκτική φλόγα και για κάθε παχύδερμη αυταπάτη.

Έχουμε με το μέρος μας το τρεμούλιασμα κάθε τρέλας και κάθε έρωτα τη μαγγανεία.

Ω! Γουτεμβέργιε υποδόριε πορνογράφε.

Βυζάκια που το σκάνε απ’ τα σουτιέν για να δειπνήσουν σάλιο, χέρσα των συνειρμών και των φωνήεντων τραυμάτων.

Θήλαιες καμπύλες, ορυμαγδοί συντεταγμένων σε πεδία μαχών. Ότι έχω, το δαιμονικό κολάζ της πανικόβλητης χαράς κι ο λούστρος οργασμός.

Πλάσματα της οικουμένης σε ποια Δευτέρα παρουσία θα υποτροπιάσετε για μια τρανή συγκομιδή ζωής! Σε ποιους διαβόλους θα στείλτε καρτ ποστάλ με τα αιδοία σας! Άχραντα τοπία του ερέβους και μυστικά περάσματα της καύλας.

Κι οι μεγάλες ζέστες είναι η υγεία των ποιητών.

Χορτάστε δασύτριχα μουνάκια παραλήρημα και κακοφορμισμένα μυαλά χορτάστε παραγγέλματα.

Φιλοτεχνείστε στα κορμάκια σας αγρούς από μεταθανάτια μπορντέλα. Δραπετεύσται τις λέξεις απ’ τα δεσμά τους. Τις ανορθογραφίες στης παιδικής ηλικίας το σκιόφως.

Ω! ναι. Βγήκα νωρίς στην ποιητική παρανομία. Και τα τσογλάνια δεν πρόλαβαν να με θάψουν.

Ξυραφάκια

Τα πιο αθώα βιβλία δεν έχουν στο τέλος βιβλιογραφία κι οι πιο αθώες γυναίκες είν’ οι πουτάνες που δεν παίρνουν λεφτά.

Μάχη χωρίς στρατηγό. Σώμα με σώμα ο έρωτας.

Η ελευθερία της κίνησης, δε βρέθηκε ποτέ όσο σήμερα, σε μεγαλύτερη αναντιστοιχία με την πληθώρα των μέσων που διαθέτει.

Να υπογραμμίζεις πάντα την εμφάνιση του πραγματικά μαγικού στο βιβλίο του Κόσμου.

Κανείς δεν πιστεύει αληθινά, οι πιστοί είναι κολπαδόροι. Επιδίδονται σ’ ένα τελετουργικό επινοημένης βλακείας με μιαν άκρως μαϊμουδίστικη επιτηδευμένη προσήλωση. Το πλήθος που κυλιέται στη ροχάλα του.

Οι περισσότεροι πτωχοί τω πνεύματι έχουν τον αέρα πλουσίου.

Η επιστήμη με τη συνδρομή της βίβλου σπέρνει στα χαρακώματα αποτρόπαια θαύματα.

Ο κύριος τάδε με την έμφυτη ευτυχία φαλακροκόρακα.

Ξεχαρβαλωμένος και με ορθάνοιχτο στόμα ο πολιτισμός δίπλα στο λογοκριμένο Καμασούτρα.

Γενναιόδωροι οικοδόμοι συνεισφέρουν εργατικά ατυχήματα.

Γκαρσόνια αποχαυνωμένα σαν αλογάκια της παναγίας σερβίρουν των μάνατζερ τη μοναχική ηδονή.

Πουτάνες με τη συγκατάθεση των γονιών.

Όταν ο επίσκοπος ξαλαφρώνει ο διάβολος του κάνει το πορτραίτο.

Ανέκαθεν η αυγή ήταν ιερή, αφιερωμένη στο δήμιο ήλιο της εργασίας.

Μαζικά ένστιχτα αλλοτριωμένα απ’ τα θέλγητρα αντρών επιφανών.

Ω ζητιανιά! Με χαρτονομίσματα οι περαστικοί σκεπάζουν τη γύμνια σου, που τους πληγώνει.

Η εξομολόγηση είναι η αποχέτευση της ανθρώπινης υποκρισίας.

Ιστορικοί του Γέιλ μαγειρεύουν ομελέτες από σαπίλες πολέμων. Δεν ξεχνούν τον ταγματασφαλίτη πατέρα που τους σπούδασε. Τις οδοντογλυφίδες στις ουρήθρες, τη φάλαγγα, τα ηλεκτροσόκ, τα κλύσματα, τους ξυλοδαρμούς. Παιδιά λυσσάρικα, όλο σόλοικες αναμνήσεις από ταριχευμένα ζώα στα παιδικά τους δωμάτια. Μνήμη του λαού μου που σε λένε Μάλλιο.

Ματατζήδες παράνυφοι συνοδεύουν το κουτσό γέρικο άλογο της εξουσίας στην εκκλησία.

Ντροπιασμένοι από θηλυκές υπάρξεις. Καλόγεροι στο μεγάλο στάβλο του θεού.

Η μεγαλοφυΐα της ιερόδουλης είναι η ζαλιστική μονοκοπανιά.

Ονειρεύτηκα την κόλαση. Και βέβαια εκεί μέσα έκανε και γαμώ τις ζέστες.

Ψίχες ψωμιού ζεστού

Η ποίηση είναι η κλειτορίδα της ουτοπίας. Κι όταν η γλώσσα κάνει το χρέος της η ουτοπία φτάνει σε οργασμό.

Με θέα το κενό επινοείς τους πιο στέρεους κόσμους.

Το σαρκοβόρο ωδικό πτηνό γοητεύει με στιχάκια.

Εν μέσω αλγεβρικών δομών το συναγμένο αλατάκι της μήτρας.

Στέφανα γάμου χειροπέδες κι ατιμασμένες προαιρέσεις. Βαφτιστικά εν μέσω θρόμβων ευτυχίας.

Παραδεισένια Λάρισα. Οίστρος καμπίσιος.

Όλες στη σειρά οι βεβαιότητες πήραν όρκο σιωπής.

Αν θέλεις μίλα τόσο δυνατά όσο η ηχηρή σιωπή της νύχτας.

Τα παραδείγματα σκοτώνουν την ακρίβεια της φόρμας.

Η ανεργία του διαβόλου σπέρνει διαβολόπαιδα.

Ιδιότροπες παρθένες με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Το γαμήσι είναι το πρατήριο καυσίμων της ευτυχίας. Κι οι ποιητές στυγνοί πρατη-ριούχοι.

Τα παιδιά των οπορτουνιστών έχουν βιομηχανία με μολότωφ.

Ω διανόηση, αδέξια παλακίδα.

Η παρακμή της νόησης είναι η πραγμάτωση της κοινωνικής βλακείας.

Η ελεημοσύνη είναι μια ιδιαίτερα αξιοπρόσεχτη παραδοξότητα.

Οι μουχλιασμένες θεωρίες των παιδαγωγών είναι η πενικιλίνη της εξουσίας.

Γενναίοι ομοφυλόφιλοι ρυθμίζουν τη λογοτεχνική κυκλοφορία της χώρας.

Το ειρωνικό σαρδόνιο γέλιο των οδοκαθαριστών του κόσμου. Φαφούτικο πάντα εκπληρώνει τις υποσχέσεις κάθε απόρριψης.

Συμμαζεμένοι άνθρωποι του οικονομικού χάους.

Μια χιονοστιβάδα μπαλαρίνες τόσο ανελέητα λευκή.

Όταν ο μικροαστισμός κήρυξε την πλήρη ιδιωτικοποίηση του σεξ, τα μπουρδέλα απέκτησαν ταμειακή μηχανή.

Το παιδί είναι η πραμάτεια της άγονης αρμονίας των συζύγων.

Παρδαλά παρατσούκλια δεσποτάδων στο καρναβάλι του θεού.

Όλες οι θρησκείες έχουν για πιστούς πλάσματα που ζητιανεύουν αυταπάτες.

Ένα φίνο Κυριακάτικο πρωινό προϋποθέτει μια χαμηλόφωνη πόλη.

Άδειο στομάχι πάνω από γεμάτες πιατέλες φέρνει καυγάδες.

Η οικογενειακή εστία είναι ένα συγκαλυμμένο οπλοστάσιο.

Παρατηρώ στις ταβέρνες τους μοναχικούς παραδομένους στην πιο οδυνηρή στιγμή της μοναξιάς.

Ένα ασοβάντιστο φανταστικό πορνείο στα καλάθια των νοικοκυραίων.

Την άνοιξη ο λαμπερός ήλιος επαληθεύει τη βασική αρχή της διείσδυσης.

Ιστιοφόρο με φεγγάρι και φρεσκοκομμένα λουλούδια άδετα και σκόρπια στο κατάστρωμα του κόσμου.

Όταν η τέχνη γίνεται αυστηρή ακόμα και το βαμβάκι σφάζει.

Τουρίστες ξεμαλλιασμένοι με φωτογραφικές μηχανές ψωνίζουν την πόλη.

Να ξεχωρίζεις τις χώρες απ’ τον τρόπο που γδύνονται τα θηλυκά.

Όταν κόβεις τον ομφάλιο λώρο με τα μυστήρια της φύσης, η ζωή σε πετάει έξω με τις κλωτσιές.

Το άκουσμα του κακού σβήνει μέσα στην πρώτη βουβή τρομάρα.

Οι θυγατέρες του διαβόλου έχουν επιστημονικές παρορμήσεις.

Περιμένω την πρώτη τουφεκιά να το βάλω στα πόδια.

Άνθη ευλαβείας

Παπαγαλίζουμε την ελευθερία στο σχολείο των καταναγκασμών.

Ύστερα από κάμποσες αποτυχίες έγραψα ένα αληθινά αποτυχημένο ποίημα. Τόσο που το δημοσίευσα.

Η διαφορά ανάμεσα σ’ έναν χασάπη κι έναν χειρούργο είναι η διαφορά ανάμεσα στην οπτική σαχλαμάρα και στην ανάγλυφη ακουστικότητα.

Η ζωή κυλά ανάμεσα στις εκλεπτυσμένες αβεβαιότητες και τις χοντροκομμένες βεβαιότητες.

Ο διάβολος χρειάζεται πολλαπλάσιο μυαλό για να δίνει εντολές στα πολλά του ποδάρια.

Η κριτική είναι η χειρουργική άποψη των γραμμάτων.

Ευχαρίστως πολλά σφαχτά θα έπαιζαν το ρόλο του σφαγέα με αξιοζήλευτο ζήλο.

Ο φόβος προκαλεί μια κάποια ηθική αστάθεια στα δουλοπρεπή πνεύματα.

Όταν η επιστήμη δεν μπορεί να μας ανοίξει τα μάτια έρχεται η θρησκεία και μας τα ξεριζώνει.

Πολλοί παντρευτήκαν με το ζόρι την ποίηση. Μα αυτή τους απάτησε με τον πρώτο τυχόντα.

Κουτσομπολιό. Αυτή η σκόπιμη φλυαρία του γυναικείου ταπεραμέντου μεταξύ ζωής και θανάτου.

Η αδεξιότητα του κλεπταποδόχου μπορεί να προδώσει τη δεξιοτεχνία του κλέφτη.

Οι βιαστικοί και οι τσαπατσούληδες είναι η εύκολη λεία του αυνανισμού.

Ο κρατικός έπαινος είναι μια κάποιας μορφής πνευματική καταστολή που τα φιλόδοξα ταλαντούχα άτομα την αποδέχονται μεγαλοπρεπώς.

Ο κυνηγός είναι ο άνθρωπος που δε νιώθει βλάκας σημαδεύοντας ένα άμοιρο ανυπεράσπιστο ζώο μ’ αυτή τη γελοία χειρονομία θανάτου και μπορεί να προχωρήσει ανεπιφύλακτα στο επόμενο βήμα του φόνου.

Ένας ερασιτέχνης των τσίρκων, των μπουρδέλων και των πανηγυριών. Από παιδί η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει.

Αντίθετα από κάθε προσδοκία και πιθανότητα το στοίχημα είναι να κρατήσεις το κοινό ξύπνιο.

Μικρός κήπος των τέρψεων

Η ποίηση πολλές φορές φανερώνει το μέτρο της βλακείας μας όταν ερχόμαστε σ’ επαφή με την καθημερινότητα που δε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε.

Αν πάρεις το θεό στα σοβαρά θα δυσκολευτείς ν’ αγιάσεις. Αν πάρεις τη ζωή στα σοβαρά θα δυσκολευτείς να ζήσεις.

Ο ιδιοφυής κορνιζάς αφήνει πάντα τον καλλιτέχνη απ’ έξω.

Για να σ’ εκτιμήσει το αναγνωστικό κοινό θα πρέπει να του χαρίσεις ένα μεγαλοπρεπές σκάνδαλο.

Η φυσική μας ασφάλεια εγκρίνει συζύγους ανάλογους με εραστές που η ηθική μας ασφάλεια απορρίπτει.

Προτιμώ ένα θεσπέσιο ποίημα για τον κώλο παρά μια εμετική ωδή στην παπαρούνα.

Ο ποιητής είναι ο πανηγυριστής της μοναξιάς. Ένα δαιμονισμένο βουβάλι στο παζάρι των λέξεων. Ένας αμετανόητος γυρολόγος φυλακισμένος στο σκοτεινό κλιμακοστάσιο της ύπαρξης.

Να γράφεις καυλωμένος, απαλλαγμένος απ’ όλη την πλήξη που σαγηνεύει τους σοβαροφανείς βλάκες.

Χάραξε δρόμο χωρίς ν’ αφήσεις πίσω σου ίχνη. Κάποιος θα εκτιμήσει βαθύτατα κάποτε τον καθαρό δρόμο που του άφησες.

Ο διδακτισμός γίνεται αβάστακτα βλαπτικός όταν ερεθίζει, με το δάχτυλό του που δείχνει τα πράγματα, κι όχι με τα ίδια τα πράγματα που δείχνει.

Ο πιο απροκάλυπτος ναρκισσισμός είναι η μετριοφροσύνη του καλλιτέχνη.

Ακόμα και το πιο γελοίο έργο τέχνης έχει την αυθάδεια τού να θέλει να είναι έργο τέχνης.

Οι ήρωες καθυστερούν δραματικά την επόμενη γενιά, αφού αυτή βραδυπορεί στήνοντας στο δρόμο της μνημεία.

Η πιο ακραία χυδαιότητα είναι να σφαλίζεις τα μπούτια σου μπροστά στη θέα του φαλλού.

Οι ιδέες είναι οι λεπτεπίλεπτες ραδιουργίες της ύλης φορτωμένες την παραδοξότητά της να επιλύει τα προβλήματά της δημιουργώντας ιδέες, προσθέτοντας σ’ αυτά μια νέα περιπετειώδη λάμψη.

Η μεγαλοφυΐα του ποιητή προορίζει ένα συνηθισμένο αντικείμενο για μιαν απρόβλεπτη χρήση.

Η σιωπή είναι χρυσός. Μα οι νεκροί δεν έχουν τι να τον κάνουν τόσο χρυσό. Η εγκράτεια είναι σοφία. Μα οι νεκροί δεν έχουν τι να την κάνουν τόση σοφία.

Ακόμα και στο Παρίσι η λογοτεχνία πάσχει από επαρχιωτισμό.

Η γνησιότητα της ερωτικής πράξης διαρκεί γύρω στο ένα λεπτό.

Μοναδική μέθοδός μου: πως θα γλιτώσω από μένα.

Το ένστιχτο δεν πάσχει ποτέ από έλλειψη γούστου.

Ο παπάς ζει απ’ τον αμαρτωλό οβολό του πιστού. Η αμαρτία είναι ο αιμοδότης της προοπτικής μιας δευτέρας παρουσίας.

Γύρνα τη λέξη έρωτας το μέσα έξω και θα’ χεις τη μικρότερη μερίδα ποίησης που κάθεται εκεί στην άκρη των χειλιών σου.

Θαρρώ πως τόσο λατρεύουμε το τίποτε που θα μας ρουφήξει.

Ένας κήπος των τέρψεων, σαν την ουτοπία καθρεφτισμένη στο μάτι του κύκλωπα.

Εγκώμιον επαναστάσεως

Η επανάσταση είναι πάντα μιαν αφτιασίδωτη κόρη κυνηγημένη σε τραγικές βαθύσκιωτες χαράδρες.

Βεβαίως κάποτε ξεπέφτει σε βαρβαρότητες και τέτοια αλλά μοιραίον τούτο. Και το μοιραίον δεν αποφεύγεται με τρισάγια παρελάσεις επετείους.

Η επανάσταση μπορεί να γίνει κατεστημένο γι’ αυτό χρειάζεται πάντα μια νέα επανάσταση να ξεμπήξει την παλιά.

Κάποτε κάποτε παίρνει και τη θέση της βαρβαρότητας που πολεμούσε. Φορά τα ρούχα της, το μακιγιάζ της και, καταφέρνει να κάνει μιαν εντύπωση με την πρώτη ματιά, όμως με τη δεύτερη ματιά μουτζουρώνεται, μαγαρίζεται και λιώνει, σαν παγωτό σε φούρνο μικροκυμάτων.

Αλλοίμονο αν καταδικάζουμε τις παλιές επαναστάσεις. Χωρίς αυτές θα κολυμπούσαμε ακόμα στα σκατά.

Οι επαναστάσεις είναι φουσκωμένα ποτάμια ύστερα από καταρρακτώδεις βροχές.

Ο διαφημιστής εσχάτως μπορεί να σταμπάρει τον επαναστάτη σε κωλόχαρτο για να σκουπίζει ο θαυμαστός κόσμος της οικογένειας τον επαναστατημένο του κώλο.

Η επανάσταση κλονίζει τις παλιές υποκρισίες. Τα παιχνιδιάρικα χριστιανικά φιλιά και τα χέρια στις τσέπες.

Ο Φαράκος έγραψε κάποτε μια πανταχούσα για τη μαλακία. Ο Φαράκος ήτο επαναστάτης της πούτσας. Οπορτουνιστής από δεύτερο χέρι.

Ο διασυρμός της επανάστασης αρχίζει απ’ τα χαϊδεμένα της παιδιά.

Η δημοκρατία των αστών δολίως συσκοτίζει τις επαναστάσεις.

Η επανάσταση έχει αυτό το τρομερό πλήθος που βυθίζεται αιμόφυρτο στη νέα αυγή.

Η επανάσταση δεν έχει υπαλλήλους, η επανάσταση έχει μόνο ποιητές που ερωτεύονται, αυτοκτονούν και ξαναγεννιούνται για να ερωτευτούν και να ξαναυτοκτονήσουν. Πιστά ηλεκτρόνια αυτής της σπειροειδούς πορείας προς την ελευθερία.

Η επανάσταση είναι μια αγία Λαύρα οργασμών, ένα Κούγκι ηδονών, ένα Αρκάδι καύλας, μιαν Αλαμάνα εκσπερμάτωσης.

Η επανάσταση δεν έχει κέρδη και ζημίες. Δεν είναι εταιρία. Είναι η αιώνια συνείδηση της δύναμης του αδύναμου.

Ένα δια παντός παλλόμενο υγρό μουνάκι.

Χάδια

Είναι η ακολασία της επιθυμίας, να βιώσουμε το ουτοπικό πλήρες μέσω της γραφής, στον ακατέργαστο καμβά μιας αρχικής ιδέας, υπονομεύοντας δραματικά τη σολωμική προτροπή (πρώτα να συλλάβει ο νους κτλ) που όζει κατηχητικό κι ακαδημία. Κι αυτό το εν αρχή ην, είναι που καταργεί η ποίηση. Αυτό το θαμπό επινόημα που προϋποθέτει βιαστή και κοσμοκράτορα των όντων.

Αυτό το αλαζονικό λειρί της εξουσίας έρχεται να πετσοκόψει το αρματολίκι της ποίησης με την ευσπλαχνική σάλπιγγα του πυροτεχνουργού κάποιας θηλυκιάς ύπαρξης ή κάποιας πονεμένης πλαγγόνας.

Σπουδαία τα εργαστήρια δημιουργικής γραφής για να μεταστοιχειώσουν το δέος σε παροξυσμό και να εφεύρουν κάψα και λαγνεία ενεργοποιώντας το εκφραστικό ένστικτο ώστε να επιλέξει τον ποιητικό λόγο για να περιγράψει ευκρινέστατα τη διαφορά μεταξύ των υγρών του αιδοίου και του ιδρώτα του σβέρκου ενός εύζωνα.

Για να παρηγορήσεις την ύπαρξη πρέπει να δυναμιτίσεις τις βεβαιότητές της. Να παραπλεύσεις κοντά στις ξέστηθες μαγγανείες.

Αυτά τα γλυκάδια που ηγούνται λάθρα, στα ματάκια κάποιας που παράγει νόημα μιας αναφανδόν ποιητικής, είναι που απομυζούμε εμείς οι κρυπτολάγνοι για να παράγουμε Ανάσταση από οξειδωμένη λογική.

Το να σκαρώνεις αντιφάσεις για να φανερώσεις αυτό που υπάρχει πέρα απ’ το ποίημα θέλει δοκιμές αφ’ όρου ζωής στην έρημο της μοναξιάς. Θέλει να σ’ έχει χτυπήσει ρεύμα υψηλής τάσεως.

Αν επενδύουμε αενάως στο χάος με ποίηση κάνουμε αναγωγή της ύπαρξης στην αρχέτυπη γλώσσα της φύσης. Επιστρέφουμε εκεί όπου η πράξη ακυρώνει τη φιλοσοφία. Τη φιλοσοφία που δε ρισκάρει τίποτε. Που είναι σκέτη πλήξη   θανατολάγνων σκακιστών που ορέγονται Ταΰγετο για να βλαστήσουν τα κοκκαλάκια τους ολίγο διδακτισμό για τις μέλλουσες αυτοχειρίες.

Ισορροπία ίσον ακινησία ίσον κλωτσιά στ’ αχαμνά της διαλεκτικής. Κάθε εξουσία επινοεί αγκυλώσεις κυρίως λογισμικές για να καθηλώσει τις δυο ζωογόνες εκφράσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Την ανυπακοή απέναντι στην Αρχή και τη σεξουαλικότητα που συγκλίνει στη δημιουργία μιας νέας Αρχής. Αυτή είναι και η φύτρα της επανάστασης που καταγωγικά έλκεται απ’ την αντίφαση ενός δυναμικού συστήματος εξέλιξης.

Η εργασία λειτουργεί ως ζουρλομανδίας των αναγκών μας αφού στην προσπάθειά της να τις πραγματοποιήσει τις ευνουχίζει ή τις μεταποιεί.

Η λυρική εκδοχή ενός κατακερματισμένου όλου αποτελεί μιαν ανίατη ανθρώπινη εκδοχή που προϋποθέτει γεμάτα στομάχια.

Ο αγεωγράφητος χώρος που ονομάζουμε Χάος είναι η τοπολογία κάθε μυθολογίας. Η μυθολογία τοποθετεί τα όντα σ’ έναν αδιάστατο χώρο ώστε ν’ αρχίζουν αυτά να εξουσιάζουν το γίγνεσθαι. Οι μυθολογίες και οι θρησκείες παρακάμπτουν τον ιστορικό χρόνο που μέσα απ’ τις αντιφάσεις και τις συγκρούσεις δημιουργεί επιστήμη, αφού η επιστήμη δεν κάνει τίποτε άλλο απ’ το να τακτοποιεί το χάος μέσα στο χωροχρονικό συνεχές με όρους νομοτέλειας και δράσης. Η μεταφυσική των μύθων και των θρησκειών είναι η ποίηση των μαζών, οι αρχέτυπες εκφράσεις του καρποφόρου έρωτα και του ανερμήνευτου θανάτου.

Αστραπές, σα να μετακινεί έπιπλα ο θεός στον πάνω όροφο της δημιουργίας.

Αφού, η λεπτότατη ειρωνεία δημιουργεί σπινθήρα για ποιητικό αποτέλεσμα, όπως εκείνο το αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις που άκουσα πάνω απ’ τον πεθαμένο μου πατέρα και με βούρκωσε αιωνίως.

Πανταχού παρόν

Γράφω σημαίνει παλεύω πάντα ν’ αποκτήσω τη μαγική ικανότητα να μεταμορφωθώ σ’ ότι αρέσει στην αγαπημένη μου.

Οι παλαβοί όλο και κάτι θα καταστρέφουν. Ο Γιαννούλης Χαλεπάς κατέστρεφε τα μάρμαρα της Τήνου. Ο Θεόφιλος βρόμιζε τους μουσαμάδες και τους τοίχους της Μυτιλήνης.

Υγρασίες και συνάχια μεθοδικά με γερνάνε. Στο χάος με παν και τους κοπτήρες μιανής όμορφης αμείλικτης γης.

Άπατρις ο χάροντας. Γι’ αυτό ευλογάω τις όμορφες.

Ο αχνός της φασουλάδας στο τζάμι της κουζίνας κι η αχαλίνωτη λαχτάρα για τα θηλυκά.

Όταν γιατρεύεται κανείς απ’ τη μανιακή φροντίδα των δημιουργημάτων του τότε πεθαίνει σωστά και για πάντα.

Η εκκλησία είναι ο οίκος ανοχής της πνευματικής αναπηρίας.

Τόσες επινοήσεις για να δώσουμε όγκο στις αφηρημένες έννοιες. Και τόσες αφηρημένες έννοιες για να δώσουμε αξία στις επινοήσεις.

Όμορφες νεαρές Ρωσίδες της επανάστασης που τα βυζιά σας ήταν κάποτε χειροβομβίδες και τα κορμάκια σας ναρκοπέδια.

Τα βραβεία κολάζουν τις φιλοδοξίες.

Αυτός που πεθαίνει μέσα σε ένα κορεσμό δόξας ανασταίνεται μέσα σε μια άβυσσο απελπισίας.

Να κατασταλάξεις εκεί που αστράφτει και βροντάει. Σε μια γυμνή που’ χει σκεπάσει το δασάκι της μ’ ένα ανοιχτό βιβλίο.

Ελέησον με που ανάμεσα στους μηρούς σου βρέθηκα να πάρω μεταλαβιά.

Να ριγείς ακατέργαστος στα πρανή του σφύζοντος αιδοίου.

Το Εγώ στον έρωτα διαπομπεύει την καύλα.

Αναλαμβάνω την ευθύνη της μίμησης του εαυτού μου.

Αυτός ο σπινθήρας που βγάζουν τα κορμιά σαν τσακμακόπετρες όλο βία και ποιητική τόλμη.

Ο έρωτας το παιχνίδι που παίζεται στην περιοχή των ορίων. Άνευ ορίων άνευ όρων.

Όταν χορτάσει ο μικροαστός, αναρχίζει σφόδρα, τόσο που διακυβεύει το φαί των άλλων.

Κόσμος εύθραυστος σαν παιδί κι απελπισμένος σα γέρος.

Αιδοία εσείς, αχθοφόροι της δημιουργίας!