Οι Χίλιοι Οργασμοί Της Ποίησης, 98-100

Σχετική εικόνα

98
Παίζω μαζί σου ποιητικό κρυφτό αναγνώστη. Κι εσύ κορμάκι που θα με διαβάζεις σε χίλια χρόνια και θα νιώθεις από μένα τον οίστρο του μηχανοδηγού που πάει καταπάνω στις γυμνές χαράδρες. Κι εσύ κορμάκι που θα με διαβάζεις θα με νιώσεις κι ας πέρασαν τόσες στιγμές και τόση ποίηση άλλων ανάμεσά μας. Και τόσοι πόλεμοι και τόσες φιλονικίες. Και τόσοι πρόστυχοι εμπειρογνώμονες ευχαρίστησης. Και τόσοι επιστήμονες-φλογοβόλα για να συγκολλήσουν τις στιγμές.

99
Διαδώστε το. Πως δεν υπάρχει ψυχή. Πως μονάχα τα κομμουνιστικά μανιφέστα μας ανοίγουν τις πόρτες. Πως μονάχα απ’ την μανούλα στην ερωμένη, κι απ’ την ερωμένη στο χάος. Από μήτρα σε μήτρα. Εμείς τα δυνατά μυαλά των σεισμικών δονήσεων. Οι καλλιτέχνες βίου ανθόσπαρτου από αποτυχίες.

100
Η ποίηση είναι γυμνή μπροστά μου και την τρώω με το βλέμμα.

Οι Χίλιοι Οργασμοί Της Ποίησης, 95-97

Σχετική εικόνα

95
Φτερά της φαντασίας και σαντάλια έμπνευσης. Ο ποιητής δεν παραδίδει μαθήματα. Δεν κάνει ντελίβερι ονειρικών εικόνων. Βγάζει τα ρούχα του μονάχα και πέφτει γυμνός στη θάλασσα της ερμηνείας. Γράφει γιατί έχασε τ’ αυγά και τα πασχάλια. Γράφει γιατί του κλέβουν την ομορφιά και γράφει για να έχει κάτι να διαβάζει η Αυτού Υψηλότητα Αιωνιότητα. Για να έχουν μιαν αγκαλιά να κλάψουν τα άσκοπα πλάσματα. Για να τρυπώσει μες το τίποτε αυτό το κάτι που το περιγράφει.

96
Βρίσκομαι στον παράδεισο όταν είμαι κοντά σου. Τα ποιήματα μωρό μου είναι έργα του διαβόλου. Και το ταλέντο είναι η βραχνή φωνή των μηδαμινών. Των παιδιών που ξεχάστηκαν στο παιχνίδι τους. Των εραστών που ξεχάστηκαν στον έρωτά τους. Γράφουμε δια βίου επιστολές. Χωρίς ανταπόκριση και χωρίς ανάγκη για ανταπόκριση. Γράφουμε δια βίου επιστολές. Μπουκώνουμε το κενό με λέξεις. Κι ο λυρισμός υπόθετο στον κώλο του μικροαστού.

97
Σε ντάντεψαν Χάρε οι ντανταϊστές και σε χορέψαν στο ταψί οι λετριστές. Και είναι μια μετα- ειρωνεία η ειρωνεία μας για σε. Αφού ότι σπουδαίο έχουμε κάνει θα χωρέσει σε μια κάσα. Κι ότι σπουδαίο δεν προλάβαμε να κάνουμε θα το κάνουν άλλοι. Ένα σμάρι μηδενιστών υπήρξαμε. Μιαν αγωνία για το επιτύμβιο μαξιλαράκι μας. Η ματαιοδοξία που μας γέννησε και η ιδέα της κριτικής. Όσο μας κριτικάρεις θα υπάρχουμε. Όσο μας κρίνεις θα λιώνουμε. Πάντα πληρώνοντας τα γαμησιάτικα του Δημιουργού.

Οι Χίλιοι Οργασμοί Της Ποίησης, 91-94

Αποτέλεσμα εικόνας για art arotica collage preete

91

Όλοι έχουν τον τρόπο τους και η ποίηση έχει τον δικό της ξεχωριστό τρόπο. Ξεροκέφαλη σα να ζωντανεύει η νεκρή φύση των πραγμάτων και να μας λέει τα μυστικά τους. Να μας λέει πως τρέφονται τα διαβολάκια με γλυκό του κουταλιού και με υποβρύχιο βανίλια οι πρόστυχες τσούπες. Οι θεραπαινίδες των παθών μας που δε βγάζουν λεφτά και δεν εργάζονται στο Υπουργείο Πολιτισμού και στο Υπουργείο Κακού Γούστου αλλά στο γραφείο του επουράνιου οργασμού. Εκεί που η βροχούλα δυναμώνει το ειδύλλιο των αδέσποτων σκύλων με τον Κάτω Κόσμο.

92

Με τον καιρό όλα επιδιορθώνονται. Οι εποχές, οι γλώσσες των ανθρώπων. Και οι συκοφάντες του γαμησιού παθαίνουν μέγα ταράκουλο. Και οι σεμνοί γίνονται άσεμνοι. Και οι νοικοκυραίοι αλήτες. Και οι έσχατοι έσονται πρώτοι. Κι όλα τα ανάποδα πράγματα παίρνουν εξουσία. Οι μανάδες θηλάζουν τα βρέφη τους. Τα βαφτιστήρια βαφτίζουν τις νονές τους. Οι μαθητές διδάσκουν τους δασκάλους. Και οι αναγνώστες γράφουν ποιήματα στους ποιητές. Και οι πουτάνες επισκέπτονται τους ευυπόληπτους πελάτες στο μπουρδέλο τους.

93

Ένας ποιητής αποφάσισε κάποτε να γίνει μέλος της ακαδημίας. Πήγε τότε σ’ έναν υπουργό της ποίησης για να πάρει συστατική επιστολή αλλά αυτός του είπε πως ακαδημία δεν υπάρχει. Πήγε σ’ έναν δικαστή της ποίησης αλλά κι αυτός του είπε πως ακαδημία δεν υπάρχει. Πήγε τότε σ’ έναν εκδότη της ποίησης, μα κι εκείνος του είπε τα ίδια. Έτσι ο ποιητής επέστρεψε στο χωριό των ποιητών, κι όταν οι άλλοι ποιητές τον ρώτησαν, αυτός απάντησε πως ακαδημία δεν υπάρχει. Τότε, όλοι οι ποιητές σκέφτηκαν πως είχε γίνει μέλος της ακαδημίας και τον φοβόντουσαν πολύ.

94

Απ’ τους ναούς βγάλαμε τις όμορφες θεές και βάλαμε τους ξερακιανούς στερημένους. Η στέρηση έγινε σπορ. Το Βυζάντιο ήρθε και έχεσε πάνω στον ερωτισμό των αρχαίων. Ασβέστωσε τις τοιχογραφίες και έσπασε τα αγάλματα. Οι πρώτοι τζιχαντιστές ήτο οι χριστιανοί της εκλογικής μου περιφέρειας. Και τ’ απολειφάδια τους μας σφίγγουν το φίμωτρο. Κάτι δεσποτάδες, συνταγματάρχες, ανθυπαστυνόμοι, σύλλογοι εκπολιτιστικοί κι άλλα μαλακιστήρια. Βεβαίως όμως κρατάμε άμυνα. Μουρμουρίζουμε εορτολόγια χαράς και καύλας. Μουρμουρίζουμε στα μπούτια μιανής τα κόλπα μας για ν’ ανοίξουν.

Οι Χίλιοι Οργασμοί Της Ποίησης, 86-90

Αποτέλεσμα εικόνας για art pop erotica kolaz

86
Η μανούλα μου τα ξέρει όλα για το παιδί της. Και πως το βάθος της σκέψεώς μου είναι ένα γερό τυπογραφείο. Και πως τις πρώτες λέξεις τις έμαθα στο βυζί της. Και πως ο Αντώνης που έγινα ήμουν. Και πως ο έρως μαθαίνεται στην κούνια υπό την κυριαρχία επιδημικών αξιών.

87
Κανείς δεν ακούει μόνο με τα αυτιά και δεν βλέπει μόνο με τα μάτια. Ακούνε και τα μάτια, βλέπουν και τ’ αυτιά. Κι αυτό σηκώνει πολλά ποιήματα. Είναι παροιμιώδεις εξάλλου οι ποιητικές εκφράσεις: τον παίρνει απ’ τ’ αυτιά ή θα σου γαμήσω τα μάτια.

88
Να απολαμβάνεις την ησυχία και τη μοναξιά. Και το θόρυβο και τα μελισσάκια της πόλης. Όσους τρέχουν να χωθούν στη φωλιά τους. Όσους επιστρέφουν σε μια πολυθρόνα στο σκοτάδι. Κυρίως να απολαμβάνεις τα λεωφορεία της γραμμής και τα λεωφορεία που δεν οδηγούν πουθενά και κάνουν κύκλους στο λούνα πάρκ της ζωής. Στο γύρω-γύρω όλοι. Να παρακολουθείς περιχαρής τις σχισμές, τις σπηλιές, τις κρύπτες, τις ρωγμές, που θάβουν οι άνθρωποι τα ποιήματα. Να παίρνεις μάτι κάτω απ’ τη φούστα της πραγματικότητας τους οπαδούς που παρελαύνουν άδοντας φαλλικά άσματα.

89
Βρέχει. Κι αυτός που δεν είναι εικόνα της βροχής δε σώζεται. Κι εκείνη η μελαγχολία στη μνήμη του ματιού, που δεν μπορεί να εκφραστεί με λέξεις γίνεται θλίψη και πόνος.

90
Ω ήλιε, κίτρινη συλλαβή της αιωνιότητας, πυρωμένο κάρβουνο κυκλωμένο από σκιά, η βία αρχίζει πάντα με τους θεούς.

Οι Χίλιοι Οργασμοί Της Ποίησης, 80-85

Αποτέλεσμα εικόνας για art kolaz eros german

80
Αρχίζω να διορθώνομαι λίγο σαν παιδί. Και διορθώνομαι γιατί δεν αφήνω να με διορθώσουν. Βγάζω πάλι μάτια, δόντια και μαλλιά. Βλέπω αυτό που μου έκρυβαν και δαγκώνω αυτό που μου απαγόρευαν. Γίνομαι ο αδύναμος από θέση ισχύος. Ο μηχανοδηγός παραισθήσεων. Η ασύμμετρη απειλή της συμμετρίας.

81
Να ονειρεύεσαι με την άκρη της γλώσσας.

82
Δεν υπάρχουν θλιμμένα τοπία αλλά δυστυχισμένοι παρατηρητές. Χημικά φίλτρα στα μυαλά. Ιδεολογία. Γρίπες. Κι ούτε χαρούμενα κορίτσια υπάρχουν πάνω σε ποδήλατα αλλά απελπισμένοι ποιητές. Κι ούτε στρατιώτες υπάρχουν αλλά δολοφόνοι. Κυνηγοί που φέρνουν σπίτι λεφτά.

83
Δεν έχω καταλάβει ποια πάθηση είναι πιο σοβαρή. Η ποιητική ακράτεια ή η ποιητική εγκράτεια! Σκεφτείτε το ποιητικό κλάσμα με άπειρη σιωπή στον παρανομαστή και δείτε πόσο απειροστά φωνακλάδικη είναι η τέχνη του ποιητή.

84
Το άκρον άωτον του βραχυκυκλωμένου πολιτισμού, οι αμφιβολίες. Ο ποιητής δεν αμφιβάλει. Ασελγεί. Γι’ αυτό οι οικείοι του απευθύνονται στην πλησιέστερη ακαδημαϊκή αρχή. Να τού μαζέψει τα σάλια. Τα παντελόνια. Ο ποιητής είναι σαϊλός. Ο παλαβός που μεγαλοπρεπέστατα κατουρούσε στα πάρκα. Και τώρα ο μπόγιας της ποιητικής ορθότητας του φόρεσε καθετήρα. Σωληνάκια στον κώλο. Πάνες.

85
Όση δημιουργική γραφή κι αν παπαγαλίσεις δε θα σου βγει ποίημα αλλά μελό. Τρίλιζα σοφών γέρων. Κατασκευή. Και δεν φταίει που δεν παίρνεις τα γράμματα αλλά ο αδημιούργητος πόνος. Ο μη οργασμός.

Οι Χίλιοι Οργασμοί Της Ποίησης, 74-79

Αποτέλεσμα εικόνας για art collage erotica sun

74
Κάθε λογοτεχνική συμμορία θα πρέπει να απορρίπτει αυτομάτως το απαιτητικό εγώ του κοινού και να υπακούει στο μυστηριώδη εξαναγκασμό της εξόριστης επιθυμίας για επαναληπτικούς ποιητικούς οργασμούς.

75
Οι ποιητές που γεννιούνται σοφοί γέροι καταλήγουν μυγιάγγιχτα βρέφη. Έκθετα στις φροϋδοσεξουαλικές θεωρίες των πελατών της γεροντικής τους σοφίας.

76
Οι φτωχοί λαοί παχαίνουν τα παιδιά τους για να ταΐσουν το χοντρό παιδί της Αμερικής. Οι φτωχοί λαοί πουτανεύουν τα παιδιά τους για να διασκεδάσουν το χοντρό παιδί της Αμερικής. Οι φτωχοί λαοί περιμένουν το χοντρό παιδί της Αμερικής να έρθει να τους σώσει απ’ τα παιδιά τους. Οι φτωχοί ποιητές παχαίνουν τα ποιήματά τους για να ταΐσουν το χοντρό παιδί της ψυχρής λογικής. Οι φτωχοί ποιητές πουτανεύουν τα ποιήματά τους για να διασκεδάσουν το χοντρό παιδί της ψυχρής λογικής. Οι φτωχοί ποιητές περιμένουν το χοντρό παιδί της ψυχρής λογικής να έρθει να τους σώσει απ’ τα ποιήματά τους. Και λοιπά. Και λοιπά.

77
Όταν σου τελειώνουν τα λαίμαργα αισθήματα σου μένει η τακτοποιημένη ζωή. Ο προικοθήρας μεταφραστής αυτού που θα ήσουν αν ζούσες σωστά. Αν η λαιμαργία σου έπιανε τόπο και η φιλαρμονική της ψυχής συνόδευε το ποίημα της ζωής σου στην τελευταία του κατοικία. Θαμμένο για πάντα μέσα στον άλλον. Την υγρή σάρκα που δε γνώρισε η σάρκα σου αλλά η σφοδρή σου επιθυμία να την κατακτήσεις.

78
Όλα τα βιβλία είναι επιτύμβια λύπης. Κυρίως αυτά που έχουν μέσα ποίηση κι όχι κρουαζιέρες στο όνειρο ή συμπληρώματα διατροφής για την ψόφια φαντασία.

79
Όταν σε θερίζουν οι μνήμες και γίνεσαι όργανο αυτής της ανθρώπινης ιδιοτροπίας να κολλάει στο παρελθόν, κοίτα τη Φύση που η μόνη της σκέψη είναι να μην έχει σκέψεις αλλά κύκλους ζωογόνους χωρίς ρομαντισμό και έπαρση και κάλπικη ευσπλαχνία. Η Φύση διδάσκει όσους βρίσκονται στη Φύση. Οι άλλοι γράφουν θρηνητικά αρθράκια για τον απογαλακτισμό και τον κλουβίσιο ερωτισμό. Πάντα βολεμένοι στις πρωτεύουσες. Στα κέντρα που πολεμούν τη Φύση.

Οι Χίλιοι Οργασμοί Της Ποίησης, 68-73

Σχετική εικόνα

68
Η καλαισθησία είναι η νόσος του αστικού ρομαντισμού. Μπόλικη χλαπάτσα κυκλοφορεί στις εταιρείες λογοτεχνών. Εκεί όπου βασιλεύει ο εκφυλισμένος ελληνοκεντρισμός της γενιάς του τριάντα. Εκεί που η καλαισθησία πιάνει δέκα και η τέχνη μηδέν.

69
Δεν πρέπει να επιτρέπεις στους πεθαμένους να είναι περισσότερο ζωντανοί απ’ τους ζωντανούς. Να θαυμάζεις όσο χρειάζεται κι όσο νιώθεις κι όχι όσο σου επιβάλει η συντεχνία. Η συντεχνία έχει ανάγκη έναν σαγηνευμένο όχλο κι όχι έναν καυλωμένο θεατή.

70
Η μόνη πίστη που αναγνωρίζει ένας ποιητής είναι η πίστη στη ζωή. Κι αν χαθεί αυτή η πίστη ψάχνεις να βρεις αυτό που έχασες στα προσπέκτους των θεών.

71
Το βάθος της σκέψεώς μου δεν μεταφράζεται. Και κάνω σκέψεις που δε μαντεύονται. Και προτιμώ τη μεγαλοφυΐα των μηδαμινών απ’ την ευσπλαχνία των αρίστων. Κι αποφεύγω την ευτυχία για μη μου την κλέψουν οι κακές γλώσσες.

72
Ο έρωτας για την τέχνη είναι ο μεγαλύτερος έρωτας. Κι αυτό είναι η αδυναμία μου. Μα ο έρωτας για τον έρωτα είναι ο πιο μεγάλος μου έρωτας. Κι αυτό είναι η μεγάλη μου αδυναμία. Μα ο έρωτας για τη γυναίκα είναι ο πιο σπουδαίος μου έρωτας. Κι αυτό είναι σίγουρα η πιο ανεξιχνίαστη δύναμή μου. Αυτήν που ψάχνουν οι πυρηνικοί επιστήμονες στην Ελβετία. Αυτήν που δεν μπορούν να κλείσουν σε κλουβί οι γραφειοκράτες. Αυτήν που πάνω στον αφαλό της ξεσπά.

73
Αγαπητό λαίμαργο κοινό, δεν υπάρχει κατά προσέγγιση πάθος.