ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

Month: Δεκέμβριος, 2007

αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις

nude3_nymphs4.jpg

 

τη μέδουσα του κορμιού σου
κρυφοκοιτάζοντας
το υγρό στόμα στο σκοτεινό καθρέφτη
κι έβλεπα
πως με θάβαν οι δικοί μου
με δάκρυα, ευαγγέλια
αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις
κι άλλα τέτοια
ως που με τύλιγε αεράκι απέραντο
και λιβάνι

κι ο ασβέστης της μαύρης γης
ο αμείλιχτος Άδης

Για τα στομάχια των σκουληκιών

920328f3.jpg 

 

Κάποιαν ημέρα θα γίνω πρώτη ύλη
για τα στομάχια των σκουληκιών
θα με λατρεύουν ζωύφια
κι η βροχή θα με ξεβράζει
στο ρημαγμένο γέλιο μιανής κυράς
που τα στηθάκια της
σαν βγαλμένα μάτια
θα σπαρταρούν σε κάποιο λιοπύρι
που ύμνησα στα ποιήματα σαν ήμουν ζωντανός.

Τα ποιήματα, έγραψα κάποτε,
γράφονται με σπέρμα
στην ωμοπλάτη της λήθης!
 

Ο μέγας παντογνώστης

 

921112f9.jpg 

 

 Η σάρκα είναι ο μέγας παντογνώστης
ξέρει ιστορίες, παραμύθια, μονολόγους
διαπλέκεται 
ενδίδει επικίνδυνα τις νύχτες

Η σάρκα υπερίπταται
ξεδιάντροπα φωλιάζει μέσ’ την τρέλα
μέσ’ το θάνατο
χοχλάζει απειλεί
τρεκλίζει μέσ’ την άβυσσο
παλεύει να ταιριάξει με την  ύπαρξη
όπως η μήτρα στο εκμαγείο

Η σάρκα είναι υγρή πραγματικότητα
ο άγριος μυκηθμός του θηλυκού καυλού
η σάρκα είναι πάνοπλη από φωτιά και κόκαλα
είναι νυφούλα μπρος στον άντρα της γδυτή
ένας πελώριος φαλλός εν πλήρει στύση

έχει μια γλώσσα ίδια φαλτσέτα
αλοιμένη ιδρώτες κι ουρλιαχτά

αντανακλά την πάλη των κορμιών
τη φλόγα των ερώτων
τη δίψα για μεταλαβιά αιωνιότητας

Η σάρκα είναι χάος αταχτοποίητο

ταμένη  στα  σκουλήκια. 

Ο Γεώργιος Βιζυηνός στο τρελάδικο

vizuinos.jpg

 Ο Γεώργιος Βιζυινός στο τρελάδικο

Ο  Γεώργιος Βιζυηνός
έφαγε στο τρελάδικο
ένα σκασμό τριαντάφυλλα
κι έγινε άρχων
του σύμπαντος των αιδοίων.
Τριγυρνούσε
τη νύχτα με τη λάμπα του
φωτίζοντας τη σκοτεινιά του θανάτου
κι έπαιρνε μάτι
τα άχραντα μυστήρια
του κόλπου μιας Μαρίας.

 

bunuel_dali.jpg

 

Αναφορά στον  Λουίς Μπουνιουέλ

Ξεκουμπιστείτε λοιπόν
και γκρεμοτσακιστείτε
ποδήλατα και άλογα ταυρομαχιών
γαϊδούρια ψειριασμένα
παπάδες και Σπανιόλοι νάνοι.
Ο Λουίς Μπουνιουέλ
μια πληγή σε κοινή θέα
τα κωλομέρια του Ζαν Ζακ Ρουσώ
ένας φάκελος της αστυνομίας
ένα δελτίο του τέστ Wasserman.

 

Δέκα ποιήματα

2061728407_16f321a9f6.jpg

Σαν βέργα στα σωθικά του μοσχαριού

Της έβγαζα
τα ρούχα
ένα ένα
σα να μαδούσα μια μαργαρίτα
κι έμεινε
το κοτσάνι της
θεσπέσια διαβολικό
έτοιμο
να καρφωθεί
σαν βέργα στα σωθικά του μοσχαριού.

artisticas_5217_11.jpg

 

 Σαν πεταλούδα σε βιβλίο του Ιούλιου Βέρν

το κορμάκι της
φτερουγίζε σαν πεταλούδα
σε βιβλίο του Ιούλιου Βέρν

είδα να ντρέπεται τη γύμνια της
και να τραβά το σεντόνι
μέχρι το λαιμό

Ήμουν διχασμένος
ανάμεσα στο φόβο μην τη χάσω
και στο φόβο
του ότι θα έπρεπε να γράψω
ένα ποίημα αντάξιό της.

2038020340_ceff8722f5.jpg

 Η αγάπη μου για την όπερα

η αγάπη μου για την όπερα
είναι η αγάπη μου για τη νύχτα
γιατί τη νύχτα
πετάγονται αγριεμένα τζίνια
απ’ τα λυχνάρια τους

και τους ζητάμε να μας κάνουν
ταύρους
που μαδούνε μαργαρίτες στα λιβάδια

και τους ζητάμε
να μας κατεβάσει
ο Αχέροντας στον Άδη για λίγο
αγκαλιασμένους
να μυρίσουμε
τα μαύρα νούφαρα του αιώνιου ύπνου.

1044477236_21d09187db.jpg

 

Το μαύρο της κοράκι

Τα  μαλλιά 
κάλυπταν τα στήθη της
μονάχα οι ρόγες
ξεχώριζαν σαλιωμένες

γονατιστός την έλεγα
παναγιά μου

το μαύρο της κοράκι
φτερούγησε μπροστά μου

κι η γλώσσα μου σα χαντζάρα
το άνοιξε στα δυό.

2059282948_08467652c1.jpg

Εφημερία

οι μαθήτριές μου
είναι έτοιμες
ν’ αλληλοσπαραχθούν στις τουαλέτες
σα γατιά
μα στο τέλος συμφιλιώνονται
κατουρούν
σχεδόν στα όρθια
χωρίς να καθίσουν στη λεκάνη
και κοιτάζουν τα μανιτάρια τους
μετά τη βροχή.

brown_lane_crawl_11x14_photoprint_72dpi.jpg

 Μια βροχερή μέρα

μια βροχερή μέρα
είναι ποιητική μέρα

με προσμένουν λευκά μπούτια
που τρεμοσβήνουν σα λυχνάρια

πίσω απ’ τα τζάμια νοικοκυρές
περιμένουν να κρατήσει
για να ταΐσουνε τους κάδους με σκουπίδια
η το Χριστόφορο Κολόμβο με αβοκάντο.

woman-torso.jpg

 Εν κινήσει

Όλα όσα κάνουμε στη ζωή
τα κάνουμε
μέσα σε μια υπερταχεία
που τρέχει προς το θάνατο
μα όταν ερωτευόμαστε
είναι σα να πηδάμε απ’ το τραίνο
εν κινήσει.

Μέσα σε μια γλυκεία φωσφορική
ατμόσφαιρα αιωνιότητας.

1217299858_505ecf13eb.jpg

Εγώ που αγαπώ τα σφυροδρέπανα
Εγώ που αγαπώ τα σφυροδρέπανα
και τις επαναστάσεις
έστησα αυτί στο πιπί σου
κι άκουσα
το πιο γλυκό σφύριγμα της νύχτας
με του λαγού
τα τεντωμένα αυτιά.

desnudos_5863_12.jpg

Νεκρούς απ’ την καύλα.  

έλα να του τη σκάσουμε
να μας βρει
ο χάρος

νεκρούς απ’ την καύλα.  

desnudos_clasicos_5183_04.jpg

 Στη χαραμάδα σου

Ω! πραγματικότητα
αιώνια αιτία του εαυτού σου
μια κατσαρίδα είμαι
που τρέχει σαν τρελή
να κρυφτεί
στη χαραμάδα σου.