Προεόρτια

Τα τόσα εικαστικά που βλέπεις γύρω είναι
τα προεόρτια και τα ρετάλια σεμνού βίου
που ξέπεσε στη γκρίνια και στα δακρυγόνα.
Σαράντα χρόνια συναίσθημα πασόκ
για να βελτιώσουν την τεχνική τους οι άξιοι
του επιχειρείν που έπιασαν το νόημα νωρίς
χτίζοντας πολιτικό μέλλον μ’ αυτούς που
απέτυχαν στην καλλιτεχνία και γίναν
διδάκτορες στο μαντρί της Παντείου
με τελικό προορισμό τη νετ και τα φωτάκια
της Κατεχάκη που αναβοσβήνουν κοινές
εμπειρίες υποκλοπές νερωμένα ούζα
αυτόματους τηλεφωνητές όψιμα γλυκόλογα
από εκτελεστές που δεν προφέρουν το ρ
με το μυαλό να αστράφτει εξαιρετικά και
να ζουρλαίνεται σφυρίζοντας αμήχανα
εθνικό ύμνο χώρας που ξέπεσε στα δανεικά
και στου αντιπάλου τον αιμοσταγή ανθρωπισμό.

Φιγουρίνια

Βλέπω τις επαρχίες που δε μετρήθηκαν στα
σχέδια. Μεζονέτες σαλέ και ντόπιους Βίκινγκ
που ξεπατίκωσαν φιγουρίνια Σουηδίας με τις
άριστες λύσεις και το πρακτικό μυαλό.
Σάουνες χωροταξία με σκοπό να εκπορθήσουν
πάλιωμα στοργικό γονέα. Επιπλάκι στις
φασκιές του. Με το λούστρο φτώχιας σε
αποθηκάκι χτισμένο με τον ουμανισμό
του τρίτου δρόμου. Τις δυο δουλειές τα
εκπαιδευτήρια Γείτονα το Μουράνο και
τις Χαλκιδικές για ν’ απαγκιάσει η
μαραγκιασμένη ψυχούλα που περιμένει
πολιτιστικό πλαγκτόν σε κάποιον ερειπιώνα
της ενδοχώρας με τους θαμπούς ηθοποιούς
που επούλησαν τον κώλο τους για την τέχνη
χνωτίζοντας τις διαστροφούλες του μεσαίου
και τους θεσμούς που μας θέλουν φιλικούς
με την ηδονούλα της συναίνεσης. Έτοιμες
μηχανές αναζήτησης κέρδους δια βίου.

Εξυπνάδες σε μπλοκάκια

Έγραφα πάντα εξυπνάδες σε μπλοκάκια. Πολλές απ’ αυτές χάθηκαν μαζί με τα μπλοκάκια  και καλά να πάθουν. Παρόλα αυτά η ανθρωπότητα εξακολουθεί να πίνει τον τούρκικο καφέ της φλερτάροντας τη μέσα γύμνια και τα σαπουνισμένα λαιμουδάκια κοριτσιών. Τα όσα  διαθέσιμα για φίλημα. Η έκπληξη να μπορείς να αφαιρείς δέρμα για να βλέπεις φλέβες αιμοσφαίρια και μεδούλια από αυτό που αφήνει πίσω της η ύπαρξη, αυτή, που υμνήθηκε από βλαχαδερά και θωπεύτηκε ιεροπρεπώς από ηλικιωμένους χτίζοντας έργο για να το βραβεύσει μεσόκοπη κόρη εντύπου που έχτισε περιφέρεια ψωμάκια κυτταρίτιδα για να δυναμώσει λίγο την αρμονία που ένιωσε κάποτε μπρούμυτα σε δυάρι γεμάτο βιβλία και τζαζ με μια γάτα έτοιμη να της βγάλει τα μάτια. Οι δυο γραμμές που σου βγαίνουν στο δρόμο ή στη δουλειά από κεκτημένη δια βίου παρατήρηση και μπούκωμα γεγονότων αντιφάσεων απόψεων δεν εντοιχίζονται σε ποίημα ή σε εκδοχή διφορούμενου γραπτού. Αφού η ζωή σε θέλει ή να παπαγαλίζεις άλλους ή να γίνεσαι ζηλωτής μελλοντικής τυραννίας της όποιας νυφούλας θα σου γδυθεί ταιριάζοντας τις καταπαχτές του Κάτω κόσμου με τις πανωλεθρίες του ουρανομήκη οργασμού που μας καταδίκασε με κρίκους και κρικέλια να κροταλίζουμε στη φυλακή μέσα του ελεύθερου χρόνου.

Ιδού:

Η εκκλησία ταξινομεί τις ιερόδουλες με δυο τρόπους. Ο ένας είναι το μπουρδέλο κι ο άλλος ο γάμος.

Ο δασκαλίστικος ιδεαλισμός αρχίζει εκεί που τελειώνει η λογική. Αφού προϋποθέτει πως κάθε γνώση και κάθε ανακάλυψη είναι προορισμένη για να διδαχθεί.

Όσοι δεν κατάφεραν να γράψουν ποίημα έγιναν ανθολόγοι.

Παλαιότερα ο παπάς ήταν το σκιάχτρο στο αμπέλι της ηδονής. Σήμερα είναι ο ψυχολόγος.

Το χαμόγελο του πωλητή είναι η μπούρκα του δυτικού πολιτισμού.

Το πρωτότυπο καταργείται όταν η μίμησή του το υπερβαίνει.

Ο διδακτισμός είναι το ξινισμένο γάλα του δασκάλου.

Η Δύση μπουκώνει τα παιδιά της πολιτισμό κι αυτά ξερνούν βαρβαρότητα.

Οι απόψεις ταξιδεύουν αστραπιαία ενώ οι σκέψεις πηγαίνουν σημειωτόν.

Αφού η παρθένος έτεκεν με τη βοήθεια ενός κρίνου η χυδαιότητά μου είναι ισοδύναμη με την ηθική του κρίνου.

Η αγάπη είναι το τελευταίο στάδιο της φαντασίωσης του ερωτευμένου. Το πρώτο είναι η τρύπα.

Οι ανθολογίες ποίησης είναι κάτι σαν σκληρό πορνό. Μονταρισμένοι οργασμοί. Αφήνοντας την αίσθηση στο ματάκια αναγνώστη πως οι ποιητές διαβιούν χύνοντας.

Οι θρησκευόμενοι φίλοι μου αποφεύγουν να μοιραστούν ακόμα και την ανοησία τους μαζί μου.

Αν η επιστήμη είναι μια ραπτομηχανή, η πρόοδος είναι το βελόνι της που μεταποιεί την ανθρώπινη ύπαρξη για να τη φορέσει ο έμπορος.

Η πολυμάθεια σού είναι άχρηστη όταν σε εκνευρίζει η αμάθεια των άλλων.

Ο ανθρωπισμός είναι μια διαστροφή της ανθρώπινης φύσης. Επινοημένος για να χαίρεται κάποιος χωρίς τύψεις τις υπόλοιπες διαστροφές του.

Ξόδι απόλαυσης

Για την περίσταση θα εφεύρω ξόδι απόλαυσης
ένα πνεύμα άτρωτο του έρωτα που φέρνει τρόμο
κι όμορφο κάμπο με κοιμητήρια. Θα σκηνοθετήσω
δροσερή αυγή και τρυφερούς ώμους. Κάποιους
να αλέθουν τα μεσάνυχτα μελαχρινή χλωρασιά
στις μυλόπετρες του ύπνου και τη λαμαρίνα
να γυαλίζει δίπλα στον ίσκιο που ξεφλούδισαν
μπρούμυτα λιανά κορμάκια εραστές
βλαστημώντας τις μύγες που κυνηγιούνται
στη στέρφα πηγή γλείφοντας την υγρασία της γύμνιας.

Χτίζοντας μέλλον

Τώρα σκάβουμε τις αντιφάσεις για
να βγάλουμε πειραγμένο ποίημα.
Για να συρθεί επί πώλου η σάρκα
που μάτωσε σε πόλη επαρχιακή

έχοντας να τη συνδράμει τάπερ με
κεφτεδάκια και χτένι από μάγισσες
που άφησαν τούφες γόητρα και
μύχιες σκέψεις δίπλα στο νεροχύτη

και το ζεστό νερό. Με τον πανικό
της ευπρέπειας και της επώδυνης
αναμονής μέλλοντος ίδιου κι
απαράλαχτου που περιμένει

ανασχηματισμό από κορτάκηδες
συζυγικού βίου υπέρβαρους
στηριγμένους στο λιπόσαρκο
κορμάκι θαμπωμένου μισθωτού

που ονειρεύεται πανωσήκωμα
για να ’χει παιδιά νύφες εγγόνια
στο μαντρί της παράταξης και
το χνώτο τους ν’ ακολουθεί όλες

τις πτυχές του θανάτου. Ταΐζοντας
χαρτζιλίκι αδυσώπητο και απόψεις
για τα κοινά. Ιδέες σα γινωμένα
καρπούζια έτοιμα να θυσιάσουν

στη δοκιμή, την τρυφερή καρδιά.

Οι χαρές είναι για τους παλαβούς

Τώρα οι χαρές είναι για τους παλαβούς
που ακούν τα νέα της ημέρας μετά από
χρόνια σε παραλία. Με το σακίδιο πλάι
να εγκυμονεί βίο ανθόσπαρτο και άνθη
αμύριστα και τους αρωγούς χρυσής
αλυσίδας να πέφτουν στο γκρεμό γιατί
σάπισαν οι σεζλόνγκ που φέρναν κέρδος
και τα φρικιά της ύπατης αρμοστείας
οδηγήθηκαν σε ναρκοπέδια και μαύρες
τρύπες. Τώρα οι χαρές είναι για τους
έρωτες και τις περιπτύξεις σε αμμουδιές
με τη μυρουδιά της γλύκας χθεσινού σεξ
φωνούλες που βυθίζονται εκ περιτροπής
στην καύλα και την αιώνια σκόνη της
κι όσα θα φέρει μονοκοπανιά κάποιος
κοκκινολαίμης στης νυφούλας τα αρχέγονα
κοπάδια στα απλωμένα της προικιά
σε καρότσα φορτηγού που πάει ντουγρού
για την Αχερουσία.

Σκυλί

Την περίμενα στην είσοδο σαν το σκυλί. Όπως εκείνα τα σκυλιά που τα παράτησε το αφεντικό τους γιατί πλέον δε μπορούν να κάνουν καμία δουλειά. Γιατί δε γαβγίζουν τους ξένους και στα κυνήγια μένουν πίσω και χαζεύουν τη διαδρομή. Περίμενα ώρες πολλές να φανεί. Να τη δω να κατεβαίνει τις σκάλες. Να με χαϊδέψει. Να μου προσφέρει ζαχαρωτό. Να μου πει μια γλυκιά κουβέντα. Αυτή όμως όταν φάνηκε κατέβηκε βιαστικά τις σκάλες χωρίς να μου δώσει σημασία. Απομακρύνθηκε και χάθηκε στη γωνιά του δρόμου. Εγώ όμως έμεινα εκεί, πιστός, περιμένοντας να επιστρέψει, με την κρυφή ελπίδα του σκύλου που περιμένει ανταπόκριση από έναν περαστικό όταν όλα γύρω δείχνουν να έχουν χαθεί.