Στοιχεία για την αγορά καρφιών

Αποτέλεσμα εικόνας για σταυρωση αναπαράσταση αιμα

Είναι πολλές φορές, η συντακτική τροχιά μιας φράσης, που μας κυριεύει αγγίζοντας τους σκόρπιους πόθους των αναμνήσεων.

Λέξεις που εκπνέει η στάση του εργαζόμενου σώματος. Του σώματος εν οργασμώ. Της κραταιάς αθωότητας που λειτουργεί σαν περίλαμπρη συναρμολόγηση της άγνοιας.

Είμαστε τα υποκείμενα που καταλαμβάνει επ’ αυτοφώρω η λύπη και τότε σαχλαμαρίζουμε, μάλλον με αδιαφορία, για το θάνατο.

Η σταύρωση είναι μια δια βίου νεκρολογία. Ο εσταυρωμένος είναι και παντεπόπτης. Είναι το μάτι που παρατηρεί κάνοντας το βλέμμα να χλευάζει τη ζωή που συνεχίζεται-κάτω απ’ το σταυρό-ίδια και απαράλλακτη.

Ο σταυρός πάνω απ’ τον κοριτσίστικο κόρφο είναι περισσότερο ένα ερωτικό σουβενίρ, ένα φετίχ της παρανοϊκής αναδοχής της εξάρτισης με το μαρτύριο, δηλαδή τον πόνο.

Ο σταυρός και ο εσταυρωμένος γίνονται ένα. Ζυμώνονται με το ίδιο υλικό, είτε από σίδερο, είτε από κασσίτερο, είτε από φιλάργυρη ματαιοδοξία.

Ο εσταυρωμένος κουβαλά τη μορφή της μητέρας όπως τη φαντάζεται, να τον λυπάται παντοτινά. Μια εικόνα ακίνητη, νεκρική, βγαλμένη από τη Νέκυια.

Στο πλήθος ανήκει το πένθος, ενώ στον εσταυρωμένο η κατάθλιψη.

Πάνω στο σταυρό βρίσκεται καρφωμένο ένα αρσενικό. Ένας φαλός υποκείμενος του ιλίγγου μιας μεταφυσικής τύχης.

Ο Γολγοθάς είναι ο τόπος συνάντησης του εσταυρωμένου με τους εραστές του.

Κουβαλώ το σταυρό πάνω στον οποίο θα μαρτυρήσω. Το σώμα γίνεται η βρώσιμη πρώτη ύλη της ηδονής της αγάπης. Καταβροχθίστε με για να με κουβαλάτε μαζί σας. Φάτε με.

Γεωμετρία των κοσμικών σπλάχνων

Αποτέλεσμα εικόνας για erotica art kolaz street

Για να φτάσεις απ’ το σημείο Α στο σημείο Β, ανεξάρτητα αν πρόκειται για μικρή ή μεγάλη απόσταση πρέπει να γνωρίζεις πως θα φτάσεις διαφορετικός. Πως δεν θα είσαι ίδιος μ’ αυτόν που ξεκίνησε απ’ το σημείο Α.

Δεν υπάρχει καν κάποια εγγύηση για το αν θα φτάσεις στο σημείο Β παρά η βεβαιότητα μόνο για τη σαθρότητα όλων των εγγυήσεων.

Ο οδοιπόρος εξ άλλου διαθέτει έναν χωρίς όριο πεσιμισμό που είναι όμως απελευθερωμένος από κάθε τραγικό αίσθημα της ύπαρξης.

Νοιώθει παράλογα και ταπεινά μεγάλος.

Ανακαλύπτει πως πίσω απ’ τις κόγχες του βρίσκεται μια ανεξερεύνητη έκταση, ο κόσμος του μέλλοντος, όπου δεν υπάρχει λογική παρά η ακίνητη βλάστηση των γεγονότων.

Νιώθει την κρύα φεγγαρίσια αντανάκλαση του ήλιου, τη νύχτα. Νιώθει την σχεδόν τέλεια, τη στερημένη εντελώς από χαρά επανάληψη των φυσικών φαινομένων. Καμιά ευθεία γραμμή, μόνο κύκλοι.

Η τεθλασμένη υπεροψία του οδοιπόρου συναντά τη λογική της αέναης επανάληψης.

Περιπλανιόμαστε απ’ το ένα σημείο στο άλλο ψάχνοντας να ανακαλύψουμε το πρώτο, το πρωταρχικό σημείο, την αρχή, όμως όλα αυτά τα σημεία φαίνεται πως είναι οχυρωμένα πίσω απ’ την αναμάρτητη ψυχρή τους σκληρότητα.

Ο οδοιπόρος ξέρει πως ο κόσμος είναι μια αναγκαστική μοιρασιά.

Ξέρει πως ένας άλλος οδοιπόρος ξεκίνησε απ’ το σημείο Β για να φτάσει στο σημείο Α διανύοντας την αντίθετη διαδρομή.

Ξέρει πως όλες οι κατευθύνσεις είναι κατευθύνσεις τελειοποίησης του ατελειοποίητου.

Ξέρει πως η μανία του να προχωρά είναι η μανία του ίδιου του ήλιου που μεγαλώνει μέχρι να απλώσει τα φλογερά δόντια της καταστροφής καταπίνοντας όλες τις χαρές, τις πληγές και τις ερμηνείες.

Ο οδοιπόρος αδυνατεί να ζήσει σε ένα και μόνο σταθερό σημείο. Η πίστη του είναι η ρευστότητα, η αλλαγή. Η απουσία κάθε αξίας που τον θέλει δεμένο με το στιλπνό έλκος της μικροαστικής πλήξης.

Ο οδοιπόρος είναι οδοιπόρος γιατί έχει αρνηθεί την πατρίδα και την ιδιοκτησία.

Έχει συντονιστεί με τη μυρουδιά ενός ψόφιου πρησμένου σκύλου που τον προσπερνά, όπως προσπερνά τη βρώμα των χημικών προϊόντων που καίγονται, όπως προσπερνά τις λίμνες του αίματος και τους χιλιάδες τροχούς, τους φράχτες με τις απλωμένες προβιές των σφαγμένων ζώων και τις μυρουδιές τόσων αιδοίων που κελαρύζουν μέσα στο απέραντο και αδιάσπαστο σύμπαν κάθε διαδρομής.

Η Λυδία Κονιόρδου μπορεί να τραβήξει μαλακία χωρίς να αγγίξει την κλειτορίδα της

Ο πολιτισμός της λατρεμένης μας χώρας, στα χρόνια της πολιτικής χολέρας και της διανοητικής παρακμής, χρειάζεται μια γραφική φιγούρα ως ιέρεια στο γραφειοκρατικό του μηλίγγι.

Απ’ την ντόμπρα μαγκιόρα Μελίνα της πασοκοσκυλάδικης αισθητικής περάσαμε στη Λυδία Κονιόρδου, την κβαντική μέντορα της μικροαστικής τρέντι αριστεράς.

Σε μια χώρα που απ’ άκρη σε άκρη την κυβερνά το ρεμπετοσκυλάδικο και η ελληνοχριστιανική μαλακία μιας πεθαμένης παράδοσης.

Σε μια χώρα που πρώτα πρέπει να σου πιάσει τον κώλο ο Τζέφρυ Ράιτ για να γίνεις πρωθυπουργός, υπουργός, γενικός γραμματέας υπουργείου ή άλλου είδους χρήσιμο μαλακιστήρι της άρχουσας ωραίας τάξης.

Τρείς επήλυδες σύμβουλοι ήρθαν να στειρώσουν πρώτα τη μήτρα του τοπίου κι έπειτα τη μήτρα του τόπου.

Ο νοητός μαύρος ήλιος του χριστιανισμού, ενός συνεχούς και ακατάβλητου πένθους για τους πιστούς υπηκόους, η οθωμανική συννεφιά με τη φασιστική ιδιοτυπία του μπόγια της Ασίας και τέλος η ευρωπαϊκή ομίχλη που οδήγησε εσχάτως στα κρεματόρια και στον υποκριτικό ανθρωπισμό των απογόνων της πιο στυγνής αποικιοκρατίας και της πιο ακατάσχετης βαρβαρότητας.

Ότι έκοψε τον παιδαγωγικό λώρο του τοπίου με τον άνθρωπο έγινε θεσμός και σχολική ύλη.

Η φυσική παιδεία σκεπάστηκε με τον προβολέα της τεχνικής, αλλά και της υστεροφημίας ματαιόδοξων γερόντων που η επιστημοσύνη τους εξατμίζεται στο πως ορθογράφεται η λέξη γκαβλί ή η λέξη τρένο.

Οι χημικές ορμόνες πέρασαν στα μυαλά πολύ πριν απ’ τις χημικές ορμόνες των γεωπόνων.

Απ’ το ίδρυμα Φορντ μέχρι σήμερα έχει κυλήσει πολύ νερό στο μύλο της εξωτικής και τουριστικής ελλαδίτσας με τα λευκά σπιτάκια του Αιγαίου και τις γαλανόλευκες παπαριές.

Μια παρδαλή αλλά και γραφική συνομοταξία καλλιτεχνών ξεπετάχτηκε απ’ τον κώλο της κότας που γεννά τα φράγκα για τον εξουσιαστικό μηχανισμό του πολιτισμού που έρχεται απ’ τα πάνω.

Η μικροκαμωμένη ελληνική αριστοκρατική τάξη ζευγάρωσε με τους βλαχοαστούς φτιάχνοντας ιδρύματα-πλυντήρια και ιδρύματα-μαϊμούδες με κρατική πάντα προστασία και επιχορήγηση.

Οι πρόθυμοι πήραν τα πόστα, έκαναν καλλιτεχνικές μετάνοιες κι άρχισαν να γυαλίζουν τα πόμολα των μουσείων μοντέρνας τέχνης που έγιναν με περισσή σπουδή απ’ τα γεννητικά όργανα των σφαγμένων στα πεδία της μάχης, δηλαδή της δουλειάς και της δουλείας.

Όσοι πλούσιοι ασχολούνται με τον μηχανισμό του πολιτισμού παίρνουν άφεση αμαρτιών για τους απλήρωτους φόρους, τη μαύρη εργασία, τα εργατικά δυστυχήματα-δολοφονίες.

Φορούν το φωτοστέφανο της φιλανθρωπίας, κάνοντας απενοχοποιημένοι πια, λεύκανση πρωκτού ή διακοπές στο διάστημα.

Λυπάμαι που δεν είμαι πολιτικός, ούτε υποψήφιος για κάποιο δημόσιο αξίωμα και δεν είμαι υποχρεωμένος να σέβομαι τις ηλίθιες απόψεις των άλλων.

Ζούμε σε αντιδραστικές κοινωνίες όπου κατάφεραν να στριμώξουν τον πολιτισμό σε μικρούς στάβλους ίσα-ίσα για να ξεδίνει λίγο το χριστεπώνυμο πλήθος απ’ την πλήξη του μικροαστικού ολέθρου.

Το κερασάκι στην τούρτα είναι πάντα οι θεωρητικοί, ειδικοί της πνευματικής μπουρδολογίας.

Τα τσάκρα μιας κωμικοτραγικής δυστυχισμένης φιγούρας που μπορεί να συνομιλήσει με την ουροδόχο κύστη του μαρμαρωμένου βασιλιά αλλά και με το βιοπλαγκτόν των όρχεων ενός λόατκι φαναρτζή απ’ την Κομποθέκλα.

Notre Dame Ή Το γαλλικό μουνί

1
Ο μόνος φόρος τιμής που μπορεί να αποδώσει κάποιος στη σκέψη των μεγάλων δασκάλων είναι ακριβώς να τη χρησιμοποιεί, να την παραμορφώνει, να την κάνει να στριγκλίζει και να κραυγάζει.

2
Για να καταστούν τα άτομα εργατική δύναμη, διαθέσιμη και πρόθυμη για τον παραγωγικό μηχανισμό, είναι απαραίτητο ένα σύστημα περιορισμών, εξαναγκασμών και τιμωρίας, ένα σύστημα ποινικό και σωφρονιστικό.

3
Οι Γάλλοι θα πρέπει να φτιάξουν έναν καθεδρικό ναό για την Καταγωγή του Κόσμου του Κουρμπέ.

4
Και η Παναγία έχει μουνί.

5
Το ζωντανό και το νεκρό ανταμώνουν μέσα στις εκκλησίες, αποδίδοντας καλλιτεχνικά την ίδια την αρχή της αμφισημίας που χαρακτηρίζει τη σχέση μας με τη σεξουαλικότητα και τον πόθο.

6
Η γυμνή Αφροδίτη και η φασκιωμένη παναγία συναντιούνται στην Olympia του Μανέ, η οποία αποκαλύπτει τα πάντα εκτός απ’ το ερωτικό της όργανο, το οποίο κρύβει σεμνότυφα ή ίσως πονηρά, με το χέρι της.

7
Η γαλλική υποκρισία ήταν χθες, ήταν αύριο.

8
Κάψτε τις γοτθικές αψίδες του θριάμβου που μας μακέλεψε.

9
Η φωτιά είναι η αγάπη που εξαπολύει η φύση στην ανθρώπινη δουλοπρέπεια.

10
Ας καούν οι σκληρόκαρδοι, οι φαρμακόγλωσσοι και τα χαρούμενα σαρκοβόρα.

11
Οι γάλλοι επίσκοποι ξέρουν πως θαύματα κάνουν μόνο οι βιομηχανίες όπλων.

12
Πόσοι πιστοί άραγε εναπόθεσαν τη στύση τους κάτω απ’ τον πέπλο της Νοτρ Νταμ!

13
Νιώθω ακόμα τους καμένους ζωντανούς, τους πνιγμένους από κάπνα, νιώθω πάντα στο πετσί μου εκείνο το δυτικό άνεμο που φούντωνε τις φλόγες και τη βρώμα των λειψάνων παρά τη δυνατή βροχή.

14
Ξεβρακώνοντας τους ποινικούς θεσμούς ανακαλύπτεις πως η εξέλιξη της ηθικής είναι πρώτα απ’ όλα η ιστορία του Σώματος.

15
Οι άστεγοι μέσα στους αιώνες μπορούν να ζεσταθούν για λίγο μόνο απ’ τα αποκαΐδια του γοήτρου κάθε εξουσίας.

16
Όσο η φιλοσοφική σκέψη δεν βεβηλώνει τα τζαμιά και τις εκκλησίες, τόσο η θρησκευτική πίστη θα βεβηλώνει τη σεξουαλικότητα, την απαρχή κάθε φιλοσοφικής σκέψης.

17
Οι Ρωμαιοκαθολικοί παπάδες κατάφεραν να φορέσουν τον πιο κομψό ζουρλομανδύα στα ευρωπαϊκά μυαλά μετά τη γαλλική επανάσταση.

18
Μυαλά φορτωμένα, κορεσμένα, που ξεχειλίζουν από κάθε πόρο, παρατηρούν ένα αλλόκοτο φάντασμα που ταράζει κάθε τόσο τον ύπνο των ισχυρών.

19
Γάλλοι αποικιοκράτες καλοπιάνουν και χαϊδολογούν τρυφερά τη ραχοκοκαλιά της διανόησης ενόσω το πλιγούρι φουσκώνει στα στομάχια των σκλάβων.

20
Μόνον ο θεός δικαιούται να σκοτώνει τον όμοίο του.

21
Το μουνί της παναγίας δάκρυσε στο Παρίσι.

22
Η ηθική ορθόδοξη ψωροκώσταινα συμπάσχει με τις τραγωδίες των Γάλλων, όχι των Άλλων.

L’ectoplasme Captif

Σχετική εικόνα

Το βλέμμα σας με βλέπει, με ερωτά
Νιώθω τα χαρωπά δρομάκια της ψυχής σας
Ω! ηδονή, σχεδόν γαλήνια ροπή του αποστάτη
Ως των ονείρων σας το έλος θα έρθω, βράδυ

Κορίτσια πασαλειμμένα βία και σκοτάδι
Υπήρξα τρυφερός, όχι γενναίος
Γέννημα θρέμμα γκαβλωμένος αρουραίος
Οι λέξεις σπέκουλα διαλογισμός κερδοσκοπία

Ζωγραφισμένη υπόσχεση το αίμα στο βρακί σας
Σας αγαπώ, μα ο έρωτας είναι ανισορροπία
Σάρκα πάνω στη σάρκα, μια διαρκής παρεκτροπή

Μουγκά τυφλά κουφά αιδοία

Ευσεβείς οδηγίες προς Αθηναίους ψηφοφόρους

Αποτέλεσμα εικόνας για kolaz sex art

Να τρώτε γερό αμερικάνικο πρωινό.
Τα εισοδήματα θέλουν ενέργεια και
υγιές αχνιστό σκατό. Να κοιτάτε για
σκουλήκια τον ποπό. Να κοιτάτε γύρω
για λαθρομετανάστες μη σας κλέψουν
το κινητό την παρθενιά το άι πάντ
το άι φον να προσέχετε τους γύφτους
που κλέβουν παιδιά και τις γύφτισσες
που κλέβουν πορτοφόλια να ψηφίζετε
αριστερά με δεξιό πρόσημο και δεξιά
με αρβύλες να κάνετε διαλογισμό
ζάπινγκ βιδωτό πισωκολλητό αργό
αυνανισμό κοιτώντας τον αργοσαρωνικό
ω! άντρες και γυναίκες αθηναίοι και γέροι
ψηφίστε Νάσο Ηλιόπουλο αγνό παιδί
αριστερό με διδακτορικό ψηφίστε
τον γκαβλιάρη κασιδιάρη που διαθέτει
τη γερμανική σκούπα SS που ρουφά
πακιστάνια κι αλβανικές κωλοτρυπίδες
ψηφίστε γερουλάνο λοβοτομή πασόκ
ψηφίστε κώστα μπακογιάννη γλυκο
τσούτσουνο που έστησε καριέρα πάνω
στον τάφο του μπαμπά του ψηφίστε
οικολόγους ανταλλακτικούς που βάζουν
καπότες στις εξατμίσεις και πέτρες στα
καζανάκια ψηφίστε κυνηγούς για να
αμολήσουν μπεκάτσες στον Υμηττό. Μα
κυρίως να θυμάστε μην αμελήσετε
να τρώτε γερό αμερικάνικο πρωινό.

Συνέβη κι αυτό

Σχετική εικόνα

Claude Cahun and Marcel Moore,
Launch of Aveux non avenue (1930)

 

Συνέβη κι αυτό. Να θέλεις να γράψεις
ποίηση δεμένος χειροπόδαρα, να θες
ξαφνικά μολύβι χαρτί πεδίο βολής και
μια τιμητική περγαμηνή μιαν οθόνη
δεινή όπου σαν άσσος της τοξοβολίας
θα δώσεις το στίγμα της δολιότητά σου
παίρνοντας τζούρες από σηκωμένα
φουστανάκια ματαιοδοξία αστραγάλου
που δεν τον πέτυχε χάδι χυσιά χάος
βόλια του εχθρού