Αυτός, Αυτή και τα μυστήρια

aft

Όταν βλέπουμε το γυμνό μας σώμα βλέπουμε το δέρμα μας. Το δέρμα είναι το πεδίο συναλλαγής των βλεμμάτων. Όλα διαδραματίζονται σε επίπεδο δέρματος.

Το δέρμα του γυμνού εκτίθεται στο βλέμμα, το αγγίζει και εισδύει σ’ αυτό. Δεν υπάρχει γυμνό που γδύνεται χωρίς να γδύνει. Το γυμνό σώμα γδύνει τον εαυτό του αλλά κι εκείνον που το βλέπει.

Υπάρχει πάντα μιαν αδιόρατη αστάθεια ανάμεσα στο γυμνό και το πορνό, ανάμεσα στην έκθεση και την επίδειξη, ανάμεσα στο βλέμμα και την ηδονοβλεψία.

Το σώμα που δείχνεται στο πορνό δεν δείχνεται για τη γυμνότητα. Εδώ πλέον τίθεται ζήτημα χρήσης και κατάχρησης του σώματος, όχι για κοίταγμα, αλλά για πάρσιμο, για άγγιγμα, για ξέσχισμα, για μαλακία.

Εδώ το μάτι διεγείρεται και λειτουργεί ως διαφανοσκόπιο, ως πρίσμα που αποσυνθέτει το φάσμα του ηδονίζεσθαι. Επίδειξη μέσα στην επίδειξη και βλέπειν εν τω βλέπειν.

Το γυμνό καθώς γίνεται αναπαράσταση και εικόνα, ωθεί το βλέμμα πέρα απ’ το ίδιο, προς τις συγκινήσεις του ερωτισμού και την απέραντη επικράτεια της σεξουαλικότητας.

Το μάτι τίθεται σε κίνηση μέσω της προσφοράς της εικόνας. Το γυμνό δεν είναι πλέον ούτε πρώτη ύλη, ούτε απλή σάρκα, ούτε ιδεώδης μορφή, αλλά αναπαριστάμενη ύλη, εικονική ύλη, ύλη ρυθμιζόμενη από τις κινήσεις του ποθούντος βλέμματος.

Δεν είναι τίποτε άλλο από ένα επιδεικνυόμενο Είναι.

Ο θεατής ηδονίζεται που βλέπει και που ξέρει ότι αυτό το γυμνό δείχνεται ως τέτοιο, δηλαδή ως γυμνό αλλά και συνάμα ως γυμνό που δείχνεται.

Η κοινωνία του θεάματος, μέσω της τηλεοπτικής μαγειρικής των εικόνων, προβάλει τη γυμνότητα με τέτοιο τρόπο ώστε να διατηρεί έντονα τα ίχνη των ταραχών της σάρκας.

Όλοι οι διακόπτες είναι ανοιχτοί στην ηδονοβλεψία. Δηλαδή στη μη συμμετοχή.

Το θέαμα αλλοιώνει την εικόνα της ζωής. Ψηλαφίζει τις εσωτερικές νεκρές φύσεις μας μέσα απ’ τον εξορκισμό του αγγίγματος.

Μπορείς να κοιτάς, αλλά δεν θα φας. Μπορείς να κοιτάς, αλλά δεν θα γαμήσεις.

Ολόκληρη η σύγχρονη πολιτική θεωρία είναι βασισμένη πάνω σ’ αυτό τον φραξιονισμό. Μέσα απ’ την αλχημεία του ήχου και της αίσθησης των εικόνων πουλάμε τους πόρους της σάρκας της ομορφιάς σε πεινασμένα στόματα οράσεως.

Γουρουνοκεφαλές

goyr

Κοινοί θνητοί, τώρα βρίσκεστε εδώ, μέσα στον κόσμο. Κάποια λιγδιάρα μαμή χασάπησα σας έκοψε τον ομφάλιο λώρο και σας έδωσε μια κλωτσιά και σας πέταξε μέσα στον κόσμο.

Σας έβγαλε σαν ταχυδακτυλουργός απ’ τη μήτρα. Μέσα απ’ τα σπλάχνα της μαμάς, εκεί που νιώθατε τρόμο και λαχτάρα μαζί. Εκεί που το πρώτο σκίρτημα του φόβου περίμενε το αναποδογύρισμα των πάντων.

Μέσα στα υγρά ενός κόσμου που δεν μολύνθηκε απ’ τους βλοσυρούς θεούς των ανθρώπων. Κοινοί θνητοί, που ήρθατε τόσο βίαια σ’ αυτόν τον μη μάταιο κόσμο, η πρώτη κίνηση ευχαρίστησης και χαράς ήταν το χέσιμο και το κατούρημα. Το ξαλάφρωμα και το χάιδεμα.

Κι αυτό δεν είναι έργο του διαβόλου ή ενός παράφρονα, ούτε εκδήλωση μοχθηρίας ή κακόβουλης πράξης. Αλλά ένα λαμπρό και σπαραχτικό σκίρτημα του απροστάτευτου όντος, μπροστά στο μεγαλείο της βαναυσότητας της πιο ιερής έκφρασης της φύσης.

Κοινοί θνητοί, εσείς είστε η συνέχεια του έρωτα και της ερωτικής ζωής. Η συνέχεια της ερωτικής τέχνης που όταν σβήσει θα σβήσει και η ίδια η ζωή.

Οι Ιάπωνες, οι Κινέζοι, οι Ινδοί, οι Άραβες λάτρεψαν αυτή την τέχνη και κατάλαβαν την ιερότητά της σε όλο το μεγαλείο της.

Είναι αυτοί που αναζήτησαν την αλήθεια στην ίδια την ηδονή. Είναι αυτοί που δεν ξέπεσαν στο μονοθεϊσμό και τη σεξουαλική επιστήμη όπως ο δυτικός σκεπτικισμός της πολιτικής ορθότητας.

Όταν οι Γάλλοι μαλακιζόταν με τους Λουδοβίκους και τις ψεύτικες περούκες οι Ανατολίτες επινοούσαν και χαρτογραφούσαν την τέχνη του γαμησιού. Όταν οι χριστιανοί κάνανε μετάνοιες ή ξερίζωναν με μανία τις ψωλές των αγαλμάτων της αρχαιότητας οι λαοί της Ανατολής ερωτοτροπούσαν με τον πιο φυσικό τρόπο.

Καθώς η σεξουαλική επιστήμη, μετά τη βαρβαρότητα των διεστραμμένων παπάδων, κατέλαβε τη θέση της ερωτικής τέχνης, λειτούργησε κάτω απ’ τη βλοσυρή μάσκα του ευπρεπούς θετικισμού.

Έφερε το ξεκόλιασμα και τη διάρροια και την κακογαμία. Τους ψυχολόγους και τους νευρολόγους. Τα φάρμακα και τα φαρμάκια. Τους νοσηρούς ιεροκήρυκες ενός αέναου καπιταλιστικού παραδείσου που γράδωσε το γαμήσι στην κατανάλωση.

Κοινοί θνητοί ξύστε τον κώλο σας όταν σας τρώει και κλάστε όταν θέλετε να κλάσετε. Δεν είστε ένα κομμάτι κρέας τυλιγμένο με ρούχα και καλούς τρόπους.

Δεν είστε οι σπερματοσυλλέκτες του αμερικάνικου κλιματιζόμενου εφιάλτη ούτε τα περιελισσόμενα μαλακηστήρια του ψυχαναγκαστικού ευρωπαϊκού νοικοκυριού.

Είστε οι μοναδικοί ιδιοκτήτες των αιδοίων σας, είστε οι κάτοχοι του κλειδαρίθμου των ηδονών.

Κοινοί θνητοί αν δε διώξετε απ’ το κρεβάτι σας το κράτος και την εκκλησία η ανθρωπότητα θα φάει κι άλλα σκατά. Κι άλλες έξυπνες μπόμπες. Κι άλλα Hot Spot. Κι άλλους σκατόψυχους. Κι άλλες γουρουνοκεφαλές στερημένων πεταμένες εκεί που πάει να φυτρώσει το λουλουδάκι της ζωής.

Μικρό ελεγείο κάψας

xal

Ω να ‘ξερες! τι αποικίες κοσμοχαλασιάς
Τι υδράργυρος ζεστός για σένα γίνομαι
Καθώς εισβάλω στη μασχάλη σου
Καθώς πορθμεύω κάψες
Ω να ‘ξερες! πως καταλάμπουν τα τηλέτυπα στον Έβρο
Στην Κίμωλο πόσο θερμός υπήρξε ο Ιούλης
Πως πέρασε η λέξη πύρκαυλος ξυστά απ’ τα Εκβάτανα
Ρόγχος εραλδικός
Το θείο μπανιστήρι πως
μας ετρόχισε επάνω στα φραγκόσυκα
Πως ούρλιαξα, Μανούλα μου, αχ!
καθώς μου ξέσκιζαν τ’ απόκρυφα οι λύσσες
κι η φλέβα έσπαζε τον άξονα
εμού του ελάσσονος
που δεν εγεύτηκα
αρραβώνα με το δάχτυλο
χαλβά Φαρσάλων
στύση σπλαχνική

Σκυλοστέκι

kaf

στον Τεό Μπασιάκο

Οι γνώμες μας αρέσουν, φίλε
Κι απ’ αυτό το σκυλοστέκι μας περνούν πολλοί
Οι γνώμες μας αρέσουν, αλλά
Ούτε μια δεκάρα δεν αφήνουν
στους κύνες
τους μη θηρευτικούς του Διογένους
οι χθαμαλοί αστοί
Καθότι βεβαίως
χατίρια εμείς δεν κάνομεν
Καρδούλες όμως δεν χαλάμε
Κι όμως αφού
Ο μυστικός μας δείπνος είναι φανερός
Το ντίνερ μας ηλίου φαεινότερο
Θα φέρει ο Ριτσώνης Ρεβερντύ από τον κάτω κόσμο
Θα φέρει ο Λάγιος λίγο ρεβανί απ’ το Μενίδι του
Ηλιοτρόπια για τον κόρφο της Μαριάννας
Κι όταν αδειάσουν τα ποτήρια θα μας μείνει η σβουρού

Ιστορικό σημείωμα

istoriko

Μετά τη δολοφονία του Τσαουσέσκου
στη Ρουμανία
αρκετοί Έλληνες, στουρνάρια στην πλειοψηφία
(που δεν κάνανε ούτε για νεκροθάφτες)
πήγαν να σπουδάσουνε γιατροί.
Κι όπως ήταν καυλωμένοι
και καταπιεσμένοι απ’ τα σπίτια τους
γαμούσαν ότι έβρισκαν μπροστά τους.
Κοπελίτσες που βγήκαν στο κλαρί
για ένα εβαπορέ. Γριές γυναίκες
για ένα κουτί Marlboro.
Κόλλησαν αρκετές μουνόψειρες.
Έπαιρναν τότε τηλέφωνο τους δικούς τους.
Στείλτε μας ψειρόσκονη, λέγανε
μας κολλήσαν ψείρες, τα παλιοκουμμούνια.

Allahu Akbar

kantaf

Αιμόφυρτος σε μια καρότσα φορτηγού, μαζεύει τα μαδημένα μαλλιά του απ’ όλα τα πλάτη της γης. Κοριτσάκια μικρά σε άλλες χώρες ζωγραφίζουν πάνω στη φωτογραφία του παράξενα χρυσόψαρα.

Στη γλώσσα των κατακτητών μέσα στη στάχτη των βιασμών και των θανάτων αυτό ονομάζεται πρότζεκτ. Ο Αλλάχ-τιμωρός είναι το νέο χτικιό που προορίζει ο Αμερικάνος φίλος για να σαπίσει τα νεφρά της ανατολής.

Όσο θα υπάρχει πρωινή προσευχή στα σχολεία των δυτικών τα παιδιά του θεού θα σκορπίζουν εντόσθια στους ανέμους του μέλλοντος με τα δόντια λυσσασμένου σκύλου που τους χαρίζουν οι καπιταλιστές.

Όπλα και φυσεκλίκια και δυναμίτης και υδράργυρος δυνατός, όλες οι ευσπλαχνικές χημείες της γάγγραινας κυματίζουν μεσίστιες πάνω απ’ τη γηραιά μας ήπειρο.

Άνθρωποι παράλυτα εμπορεύματα, λαοί για το βάραθρο του Ζαλόγγου. Έτσι προστάζει η τοκογλυφία, η βιομηχανία όπλων και η αρπαχτική κενότητα όλων των ανταγωνισμών.

Έτσι προστάζει η αγορά του παγκόσμιου σφαγείου. Πιστοί και άπιστοι ανήμερα των συντελείων, πετροβολάει ο ένας τη φτώχεια του άλλου. Γαμάει ο ένας τα παιδιά του άλλου, μέσα στην εντροπία της παγκόσμιας αγοράς. Του συμπαντικού χασάπικου και του θεόπνευστου σφαγείου.

Αν τα τζαμιά και οι εκκλησίες δεν γίνουν χώροι συνουσίας το ανθρώπινο γένος την πούτσισε. Ούτε θεοί ούτε πελάτες, μονάχα ετοιμάστε την ψεκαστήρα για τους κοριούς και τα εντομοκτόνα για τις κατσαρίδες.

Αφήστε τα τέμπλα και τις ζωγραφιές των αγίων να παρακολουθούν το μέγα θαύμα της ζωής. Γαμηθείτε πάνω στην άγια τράπεζα και ψηλά εκεί στο μιναρέ χύστε αβέρτα αδέρφια.

Δεν χρειάζεστε υγειονομική υπηρεσία και βιβλιάρια και στέφανα και φερετζέ και εξομολόγηση και άφεση αμαρτιών και σαβούρα αιώνων που πρέπει επιτέλους κάποιος διάολος να πετάξει στον καιάδα.

Αναθρέψτε τη γενιά που θα μολύνει τους καταναγκασμούς με τα χύσια της. Τη γενιά χωρίς πιστούς και απίστους. Τη γενιά που θα σταματήσει τη διαιώνιση του ψεύδους.

Διότι, μεταξύ πιστών και απίστων υπάρχει μόνο μια κόψη του ξυραφιού, και από τις δυο πλευρές του ξυραφιού, η άβυσσος της ηθελημένης άγνοιας. Κανένας τόσο τυφλός όσο εκείνος που δεν κοιτάζει. Και κανένας τόσο νεκρός όσο εκείνος που ψευτοζεί.

Ξαστεριά των δαιμόνων

jast

Θα σου βγει το όνομα ξαστεριά.
Οι γραφειοκράτες θα σε πούνε ξετσίπωτη
Οι καπιταλιστές θα σε διασύρουν έως θανάτου
θα σε πούνε σπάταλη έκφυλη παλαβή.
Όμως χαρταετοί μισθοφόροι
θα έρθουν να σε συντρέξουνε
νυχτόβια θεριά που όλο γλείφουν κερήθρες
άυπνα χερουβίμ
μια Λίτσα απ’ τα Τρίκαλα, έκπτωτη
των κοριτσιών οι αγίες μασχάλες
τα γαρούφαλα, οι σχισμές αρχαγγέλων
κόρες του Ισλάμ που αυτομόλησαν στον Βλαδίμηρο Ίλιτς
καλογριές που εγίναν εργάτριες του σεξ
καλογέροι που εφόρεσαν πετραχήλι τη στύση τους
το Άγιο Όρος των ηδονών σκαρφαλώνοντας
για να έρθουν ξαστεριά πιο κοντά το κορμί σου.