Dura Mater

Αποτέλεσμα εικόνας για art kolaz television erotica

[απόσπασμα]

Κοιτάζω τις συμφορές. Έχω θέα στις συμφορές. Κοιτάζω το γιγαντισμό της λαϊκής εικονογραφίας του κακού. Οι κάκτοι στέκουν στην έρημο, μας κοιτούν κι αυτοί. Οι διαφημιστές διαθέτουν το χάρισμα να διακρίνουν την τέχνη ακόμα και στην ταπεινότερη μορφή της ύλης. Τη σκόνη, τις βρωμιές, τα σκουπίδια. Εμφανίζονται σαν αυτοματιστές, σαν κληρονόμοι του Σουρρεαλισμού, έτοιμοι να βγάλουν απ’ το καπέλο τους όλες τις ασουλούπωτες και αδέξιες επιθυμίες, κλείνοντας για λίγο το καπάκι της συμφοράς με μιαν απόλυτα χαζοχαρούμενη ευτυχία. Μαζί με τις συμφορές μεγαλώνουν και οι εικόνες. Τα βαρετά ποιήματα γνωστών και φίλων που επαναλαμβάνονται, σαν όμορφες γλυκιές συμφορές που έχουν κάτι απ’ τον πόνο τους και κάτι απ’ το καλλιτεχνικό τους σκατό. Όλοι, ξεπουλώντας κατά βούληση τις ιδιωτικές στιγμές, μυρίζουν τα δάχτυλά τους που έχουν τριφτεί στα ερωτικά όργανα, ξεγελώντας την αγαπημένη τους αυταπάτη για χάδια από κάποιο έτερον ήμισυ σπασμένο στα δύο, διαμελισμένο. Όλοι και όλες συνομοτούν καθώς διαθέτουν εικόνα και λόγια θυμού ή παρηγοριάς, στρατεύματα, στρατεύματα, σ’ όλες τις διαδρομές λάσπη, κίνηση, διαλεκτική των τύψεων σ’ αυτή την τρύπα μέσα που είμαστε προστατευμένοι απ’ τις ιώσεις και τα κωλοβακτηρίδια, τα τερατώδη σαρκώματα απ’ τις μεταδιδόμενες ερωτικές ιώσεις, τα απροειδοποίητα βλέμματα που ξεφλουδίζουν το νωπό φλοιό μιας ντροπής που σιγοκαίει και καπνίζει. Οι συμφορές συμφέρουν. Φέρνουν πολλή δόξα και καλό μισθό. Κι είναι οι εικόνες σαν αγκάθια μες στα μάτια μας. Τι βλέπεις εκεί; Συμφορές και συμφόρηση. Κεφάλια γεμάτα ιδέες και μουνάκια ξυρισμένα και αφελή, υπηρέτες και δούλους, βόδια, αρνιά και γουρούνια. Εκεί μεγαλώνει ένα δέντρο. Ο ωχρός χειμερινός ήλιος ισοπεδώνει όλες τις συμφορές. Η χώρα βγάζει χνώτα απ’ τις οθόνες της, χαρτονομίσματα σαν παράπονα στο θεό. Η σκόνη, η λέρα κολάει πάνω στο φακό. Τριχωτά κορίτσια αφηγούνται ιστορίες για τον παράδεισο, αδιαπέραστα εκθαμβωτικές και μολυσμένες από ιδιωτικές συμφορές. Δες τι σεληνιακό τοπίο είναι η μήτρα τους και δες πως κρατούν τον οργασμό κρυφό όπως το κάτουρο που κυλά σαν χρυσή βροχή, ένας πίδακας καταπιεσμένης διανόησης σε μικρές δόσεις. Μπούτια σαν ζωντόβολα, καμουφλαρισμένα από ένα στιλπνό σάβανο χαρμολύπης. Και οι συμφορές είναι καρποί. Ένα καρύδι. Τι κρύβεται εκεί μέσα; Σπάστο. Είναι ο εγκέφαλος του κόσμου σε μικρογραφία. Οι λεπτές ίνες, όπου κρύβεται ο μυελός. Η γκρίζα μάζα κάτω απ’ το φλοιό. Τα κορίτσια μέσα εκεί κλαίνε και τα γόρια μαζεύουν τα οστά απ’ τις στάχτες. Ο όχλος είναι πάντα νέος, ερωτευμένος από τη φύση του. Ένα κλειδωμένο σκυλί ουρλιάζει. Ένας κόκορας ξέρει πως καμιά σιωπηλή προσευχή δεν μπορεί να τον σώσει.

Εθνική πινακοθήκη

Σχετική εικόνα

Οι ποιητές είναι ηδονοβλεψίες στην κλειδαρότρυπα της στιγμής. Τα χαμένα κορμιά που νιώθουν πως η απλότητα των απλών πραγμάτων είναι οδυνηρή και οι χίμαιρες και τα τριξίματα των οδόντων ένα ζευγάρωμα έκθαμβων τεράτων μπροστά σε κάθε μεγαλείο που πυροδοτεί ο πόθος. Περνούν στο βελόνι τους, μία-μία, τις κλωστές του καλοκαιριού, για να ράψουν πάνω στις λέξεις όλες τις άσπιλες τελειότητες που μαγάρισε η Βίβλος με την ποιητική της συμμόρφωσης των όντων στον ένα και μοναδικό υπέρτατο νόμο της σφαγής και του παραληρήματος. Οι ποιητές χώνουν την ελαφρόμυαλη περιέργειά τους μέσα στο σκεύος ηδονής των καταστάσεων. Ορμάει τότε το αιματηρό λιοντάρι ως απτόητος άρχοντας πάνω στο ανθρώπινο παραμύθι. Ένα παραμύθι γραμμένο απ’ τις διαμάχες του παραδείσου και της κόλασης, του καλού και του κακού. Η άγρυπνη γλώσσα και το άπληστο μάτι τους συνωμοτούν εναντίον κάθε διανοητικής ατιμίας. Δεν προσπαθούν να ντουμπλάρουν τς τραγωδίες αλλά να τελειοποιήσουν αυτή την εφεύρεση του φάσματος της ομορφιάς, που κάποια στιγμή θα σβήσει κι αυτή, μέσα στην συμπαντική ευλάβεια του αέναου κύκλου της φωτιάς.

Γονιμοποίησις

Αποτέλεσμα εικόνας για sperm art pop

Ολοκαίνουργοι δαίμονες γεννιούνται για να γευτούν όλες αυτές τις μικρές αμαρτίες. Είναι πιο έμπειροι από μας καθώς οδηγούν τις λέξεις στον απαλό σαν βούτυρο ποιητικό κόλπο του κόσμου. Απαγγέλνουν τους ρόλους τους με νεανική έπαρση. Τετραγωνίζουν κύκλους και κορδώνονται. Κάποτε αγριεύουν, λιθοβολούν, λεηλατούν καταστήματα, φτιάχνουν μολότοφ για τη δυσεντερία της ασφάλτου. Άλλοτε πάλι δεν προδίδουν όσα συμβαίνουν στο κεφάλι τους. Κανένα καρεκλοπόδαρο δε σείεται. Ελεύθεροι για μια στιγμή απ’ την κακία, αφήνουν τους σαρκώδεις χαρακτήρες τους να ομιλήσουν εις τον οργασμόν. Να ομιλήσουν εις τα ροδαλά έκλυτα ρουθούνια.

Holly Ass

Αποτέλεσμα εικόνας για holy ass

Οι μπλοκαρισμένες ευφυΐες βρίσκουν το δρόμο τους όταν ανακαλύπτουν την πολυφωνική ηχώ της κωλοτρυπίδας τους.

Αν θεωρήσουμε ότι τα σκατούλια του μικρού παιδιού αποκτούν λαλιά, όταν αυτό αντιλαμβάνεται πως διαθέτει ένα μέσο εκφοβισμού ή προσφοράς απέναντι στη μανούλα, η λεγόμενη σκατολογία μυρίζει αποπνικτικά μαμά.

Η σκατολογία εμφανίζεται ως πρόκληση για τη μητέρα που απαγορεύει στο παιδί της να παίζει με τα αποπατήματά του.

Έτσι, ο πρωκτικός ερωτισμός και τα αποχωρητήρια που αναφέρει ο Φρόυντ, παραπέμπουν στην παιδική εμπειρία και σε έναν καθολικό και καθησυχαστικό τόπο εντοπισμένο εκτός του κόσμου.

Οι καλλιτέχνες που ανακαλύπτουν αυτόν-τον εκτός κόσμου-τόπο δεν είναι παρά καλόγεροι αναχωρητές, αφού, ο τόπος αφόδευσης γι’ αυτούς είναι τόπος μόνωσης και προσευχής.

Η κοπρολαλιά είναι η αντανάκλαση της επαναστατημένης συνείδησης, που γνωρίζει πως το παιχνίδι είναι η μόνη υγιής δυνατότητα απέναντι στη δυναστική εξουσία των ανθρώπων.

Αντιμετωπίζεις τους δυνάστες σου απειλώντας τους με σκατά, αφού ως δυνάστες, αυτοί διαθέτουν τα όπλα για να σε ξεκάνουν.

Ποτέ δεν μπορείς να πολεμήσεις τους δυνάστες με τα όπλα τους, αφού τα όπλα τους είναι όπλα ολοκληρωτικού αφανισμού.

Η όψη του σπαθιού η τρομερή-που σήμερα είναι ρουκέτα ή πύραυλος, που βγάζει με ταχυδακτυλουργική ακρίβεια ο βιομήχανος όπλων απ’ το μουνί της πολιτικής υποκρισίας-είναι μιαν όψη θανάτου και μιαν όψη επιβολής του θανάτου.

Η βία της εξουσίας και της τάξης που την υπηρετεί είναι η βία των όπλων και του αφανισμού. Η βία του καλλιτέχνη όμως είναι η βία της ιδιοτροπίας του και η βία της κοπρολαλιάς του που μπορεί να γίνει τόσο επικίνδυνη και ανατρεπτική όσο η βία των όπλων.

Οι μεγάλοι καλλιτέχνες έριχναν πάντα μια πορδή στην καλαίσθητη μούρη των αστών που περίμεναν να τους διακοσμήσουν τα σαλόνια.

Ο μεγάλος εχθρός της τέχνης υπήρξε εξ’ από ανέκαθεν η καλαισθησία.

Οι καλλιτέχνες που εκχώρησαν την κωλοτρυπίδα τους στο κατεστημένο για βραβεία πλούτη και δόξες χάσανε την πηγή της δύναμής τους.

Από εκεί που έβγαινε η πιο ανυπάκουη λαλιά τώρα βγαίνει το αμπαλαρισμένο σκουπίδι. Από εκεί που έρεε το παιχνίδι και ο ερωτισμός, με όλη την καρναβαλική διάθεση της ανθρώπινης κατάστασης, τώρα ρέει η αντεπανάσταση.

Μα πάντα ο άνθρωπος προχωρούσε μέσα απ’ τις οντολογικές του ταπεινώσεις κι απ’ τον μυθικό εγωκεντρισμό του γλιστρούσε στις εσχατιές του σύμπαντος. Στο βασίλειο των εκκρίσεων και των αναγκών.

Παρέλασις

Σχετική εικόνα

Λοξά βλέπουμε και λοξά ακούμε. Μας βρίσκει
ελαφρόμυαλους η καθεστηκυία τάξη. Κρύο
νερό απ’ τις πηγές της αυτόματης έμπνευσης
καθώς σκύβουμε να πιούμε. Καθώς ο φρέσκος
κεραυνός μας βαράει στα μηλίγγια, όπως
βαράει η γκάβλα τα κορίτσια στις θηλές.
Ο πόνος μας είναι άμυαλος σαν τον κατάμαυρο
ουρανό λίγο πριν σπείρει καταιγίδες, λίγο πριν
ξεψυχήσει μες στις τελείως γυμνές που
ονειρευόμαστε, όπως τα πιο αθώα θηλαστικά
ψάχνουν σαν παλαβά να ζευγαρώσουν να
τον χώσουν να βαραίσουν μαλακία, όπως
τα τόσα γύρω άπειρα ερπετά που μπαινοβγαίνουνε
στις τρύπες, ξέρουν πως κάθε σεξ και
κάθε ανέλκυση οργασμού απ’ τα ενδότερα
είναι η πανήγυρις μιας μάταιης προσδοκίας

Η εταίρα Πιθηκίνα

Σχετική εικόνα

Τόσα μυστικά που λιώνουνε σαν βούτυρο.
Οι αρχαίες μας επιθυμίες, άνθη και πουλιά.
Η εταίρα Πιθηκίνα που αγοράστηκε απ’ την
εταιρία ψυχοσωματικών μελετών, ένα
περιτύλιγμα στερήσεων για το τυφλό πλήθος
μιαν αιώρηση πάνω απ’ τα ερείπια, ένα
υπερκατάστημα στύσεων, ένας ταύρος και
μια καρδερίνα. Μουνάρες που σαμποτάρουν
το εμπόριο, ο μαρμαρωμένος βασιλιάς
τσιμπουκλής μπούλης με μπούκλες. Το
κοφτερό λεπίδι στον πρωκτό της νύμφης
Αριστέας που αρίστευσε στην αποτυχία
χορεύοντας τσάμικο, συγκινητικά ιδρωμένη,
με τους αδένες της να συνωμοτούν και
τους αμέτρητους πιγκουίνους αποβλακωμένους
να κοιτούν το φακό πάνω απ’ τη μεγάλη τρύπα
του όζοντος, περπατώντας έτσι όπως οι ανάπηροι
εραστές

Ποιητικοί λυγμοί στο Φίλιον

Αποτέλεσμα εικόνας για art collage italian erotica

Ήπια καφέ στο Φίλιον, ιδροκοπούσα, μια μαμή
εχάιδευε τον ανδρισμό ανδρών που αυτοστιγμεί
εκπορθούσαν λούγκους στα μηλίγγια τους. Προς
την ωραία ομορφιά των άστρων κοιτούσε μια
χαζή μαμά που ελέγετο Αρσινόη κι ο γιος της
ο αρσενοκοίτης έψαχνε λέξεις για το ποίημα του
Καβαφικό εκδότη απ’ τα Γκράβαρα, μια γκόμενα
για τις γιορτές και τις φιλοδοξίες. Περί ασπαλάθων
όλοι γύρω ομιλούσαν, περί κάνναβης, για το θεσμό
της βασιλείας στα στυγνά κοκορετσάδικα, όλη η
νόθα διανόηση του εθνικού εισοδήματος, όλα τα
υγρά μιανής που εστάζανε κελαρυστές μοιχείες
στους ιερούς της Αττικής τους υπονόμους