Εις τον Μακεδόνα καλλιτέχνη Andy Warhol

andi

Τού ενός το πουλί ήτο λαίμαργο τού άλλου ονειροκρίτης
τυφλοπόντικας ο Μεγαλέξανδρος ο Μέγας έκανε εμετό
μέσα στα ΚΤΕΛ Κηφισού ταστέρι της Βεργίνας των ηλιθίων
που εγένοντο κοράκια σαρκοβόρα κομισαρίου σπασμών και πετρελαιοκηλίδων όλα δικοτυλήδονα φυτά ερπετά εις σάρκαν μια μακεδονική ως έλαφον παρθένον μετά τ’απόδειπνα της αιωνίου σφαγής στο Μεσολόγγι στο Αφιόν Καραχισάρ
με κάκτους Σαν Πέδρο
στα πριονιστήρια στο Βελιγράδι και στο Μανχάταν μέσα που
ο μεταξοσκώληξ ο γουορκχόλης επέροντο πως τόχε κιναιδείο

Ο θρόνος του χρήματος Ή Λεύκανσις πρωκτού

kiki

Όταν μαζεύτηκαν όλοι μαζί οι έξαλλοι Ζορμπάδες, με την υπαρκτική τους προδιάθεση, έχοντας στο τσεπάκι τη συμβουλή του Γκαίτε: Werde, was du bist (Γίνε, αυτός που είσαι) δεν φανταζόταν τον ψυχίατρο που τους περίμενε στη γωνία.

Ανάμεσα στην αφοριστική αθωότητα και την αφορισμένη λαγνεία άνθισε το χρήμα με όλες τις νεκρές λέξεις που περιφέρονται στο νεκρό διάστημα γιατί τους λείπει η χοϊκότητα.

Η αλητεία και η αλήθεια έμειναν μετέωρες στη λογοτεχνική εμβρίθεια γιγάντων που τους πρόσφερε ηδονή η στάση γραφείου από νωρίς τα χαράματα μέχρι τη βαθιά νύχτα.

Άνθρωποι μεγαλοφυείς και πονεμένοι που έχτισαν μοναχικές και λοξές φιγούρες ασφαλισμένες μέσα στην αυνανιστική πρακτική τους κι έτσι στο πέρασμα των χρόνων άρχισαν να συρρικνώνονται οι ίδιοι μες στις αρχιερατικές τους γενειάδες.

Με το σκήνωμά τους πεταμένο πάνω στο ανατομείο της ακαδημίας, όλοι κάτοχοι μιας δύναμης ακριβής μα παράταιρα ξοδεμένης.

Η νευρωτική κατασκευασμένη αλητεία πέρασε στα κόλπα του διαφημιστή ως γελοία μίμηση χαμηλού επιπέδου, δηλαδή πολύ κατώτερη από το αντικείμενό της.

Η μόδα και η εικόνα, τουτέστιν το φαίνεσθαι, έγινε ο σαδιστικός νόμος του χρήματος αφού η σημασία της απέκτησε επικό χαρακτήρα δίνοντας νόημα στις κλούβιες ζωές των ανθρώπων.

Κι έτσι από την θεσμική αλητεία της φιλολογικής φαντασίωσης φτάσαμε στον Άγιο δονητή ο οποίος-ας μη κρυβόμαστε πίσω απ’ την πούτσα μας-είναι από όλους σεβαστός.

Ανδροκορίτσαρους και δεσποτάδες.

Γηραιές ποιήτριες και πλούσιες κυρίες διατρανώνοντας την αυταπάτη τους για την ολοσχερή κατανόηση των νόμων που διέπουν τον κόσμο και τη φύση μέσω του ταξικού τους επιχρίσματος.

Ο Ζορμπάς ξέπεσε σε μια μηχανή διακωμώδησης της αλητείας και ο Όσιος Φαλλός κατάντησε σαν το μηχανικό παπί του Βωκρεσσόν που χώνευε υποτίθεται την τροφή του.

Δούλοι και μασόνοι της υπεραξίας. Με τα δάχτυλα βουτηγμένα στο αίμα, σέρνοντάς τα πάνω στον καμβά που διαιωνίζει τη γοητεία του εγώ από το εγώ. Τελάληδες μιας σεξουαλικότητας εγωιστικής που μες στον ψυχαναγκασμό της γίνεται φασιστική και επίβουλη.

Απολιτική και βαθιά αντιδραστική, χαίρεται τη λίγδα του ελεύθερου εμπορίου και του ανταγωνισμού, διοργανώνοντας φιλανθρωπίες και γκαλά, ως τα τελευταία σκιρτήματα ενός χριστιανικού σοσιαλισμού που δεν υπήρξε τίποτε άλλο παρά ο αγιασμός που μ’ αυτόν ο παπάς ευλογούσε τη φούρκα του αριστοκράτη.

Μόνο το ανθρώπινο ον μπορεί να αναπαράγει την ίδια την τερατωδία της ύπαρξής του με ακόμα μεγαλύτερη ένταση μες στη φρενήρη του βιολογία. Αδυσώπητο, λάγνο μαυροφορεμένο, σπαταλημένο στην πορνογραφία του ζευγαρώματος και την καταπληξία της σεξουαλικότητας.

Ο πλούσιος πάτος που λαλεί τον ανθρωπισμό του ως έκκεντρο κοσμικής σοφίας και απελευθέρωσης, αφού η επιστήμη του κώλου παρέχει λεύκανση εις τους αμβλύωπες αποστειρωμένους πρωκτούς που θάλπουν ωσάν αιγαιοπελαγίτικα εκκλησάκια στην άκρη ενός καψαλισμένου γκρεμού.

 

Φτερά Σημαιοφόρου

xnoud

Κατέβηκα ως εντολέας στην κοιλιά της μαμής
Να με σκεφτεί ως έμβρυο η μανούλα μέσα της
Να συμπονέσει το αιμάσσον σπλάχνο της
Πριν το δει στη μπανιέρα Αφήνοντάς το
Για λίγο ελεύθερο ν’ ακούσει
Μες στον αμνιακό αλκοολισμό
Κάποια άρια στους δρόμους προς τα χασάπικα
Χωρίς Eβραίους κι ‘Eλληνες θεούς
Και γύρω μόνο η σάρκα

Τοπιογραφία ματιού σε στύση

sea

Το θρησκευτικό νόημα του ερωτισμού βρίσκεται μέσα στην πλήρη ακινησία του ήρεμου Μέτρου της ηδονής.

Στους ψιθύρους εκτός χρόνου και χώρου που θέλουν να γίνουν χώρος και χρόνος, που θέλουν να κερδίσουν μέσα σ’ αυτή την παχύρευστη ροή του σπέρματος έναν ρόλο ουσίας.

Ολόκληρη η ζωή μας είναι φορτισμένη με θάνατο, γι’ αυτό περιμένει όλο αγωνία μαζί με μας στη στάση του λεωφορείου τη γκάβλα να κάνει το πρώτο ή το δεύτερο βήμα. Το παραστράτημα σε μια χαρά που δεν την αφιονίζει το καθήκον μα την ξεσηκώνει το απέραντα χαρμόσυνο γέλιο της συνάντησης.

Οι συναντήσεις ανήκουν στο διονυσιακό κόσμο, δηλαδή στο γαμήσι και στις ακαθαρσίες του.

Συναντώ σημαίνει συνευρίσκομαι. Συνευρίσκομαι σημαίνει γίνομαι ο θεός της παράβασης και του γλεντιού.

Παράβαση απ’ τις θνητές έγνοιες και την ανθρωποβοσκή που θεμελίωσε την εργασία ως μηχανισμό εκφυλισμού της τάσης του ανθρώπου για ελευθερία. Και γλέντι, ώστε, αυτό το θρύμμα της χαράς να παραδοθεί ατόφιο στις κραιπάλες και στις τόσες αδόκιμες δοκιμές θανάτου.

Ο πολιτισμός έδεσε τη σεξουαλική έξαψη στο αμάρτημα, προσδίδοντας στον ερωτισμό μιαν έξαλλη και απελπισμένη βία.

Ο πολιτισμός έκρυψε την ηδονή κάτω απ’ το χαλί της εκκλησίας και του εμπορίου.

Όσοι μιλούν ανοιχτά και επισήμως σήμερα για την ηδονή είναι ψυχίατροι ή κρεοπώλαι σαρκός κάθε χρώματος.

Γι’ αυτό οι ποιητές γράφουν ποιήματα και οι έφηβοι στολίζουν την περίλαμπρη κόμη των γεννητικών τους οργάνων με χύσια.

Γι’ αυτό τα λόγια μας έχουν κάτι απ’ την παθιασμένη ευφυΐα της ευχαρίστησης και της τρέλας, αφού μπορούμε να διακρίνουμε μέσα στα τόσα αδιάκριτα βλέμματα των ερωτιάρικων ζώων γύρω μας το πένθιμο νόημά τους.

 

Ο Νταντάς Ή Μάχη σώμα με σώμα

dadas

Ο Νταντάς, απόγονος του Σεβάχ και του αποσπερίτη
ιδρυτής της Βαβέλ και των κόμικς μιας υγρής Ελεονώρας
μιας χώρας ελαιοκάρπου μιας θαυμασίας νήσου που
ιδρύσανε οι Δούλες του Ζενέ με το χαρτοκόπτη πάνω
στην καρδιά και στην καμπούρα μου πάνω στα κωλομέρια
μιας θεάς από μάρμαρο κι ενός θεού από μορταδέλα

ω! μονόφθαλμο αρκούδι μπροστά στον ερμαφρόδιτο
ήλιο η Αφροδίτη κλειτορίς αδέκαστη η Ήρα χήρα στον
Ορχομενό κι ο Δίας ψήστης της λιπόθυμης αγάπης των
κοινών θνητών για τα κοινά και τις κοινές για το αδιάντροπο
γέλιο της μεγαλομανίας του αιδοίου που θέλει την εξουσία
του τρελού γλύπτη πάνω στα χείλη της Φίλης που δεν ήρθε

μα καταπλάκωσε το Γεράσιμο Σκλάβο δια παντός μέσα
στη νύχτα και στις ομιχλώδεις φούστες μέσα στα κομουνι-
στικά μανιφέστα τόσων πόθων ξαίνοντας νευρικά τ’ άσπρο
μαλλί των γάμων απ’ το έρκος των θνητών μας οδόντων

Ωδή στις κινέζικες βιοτεχνίες και στη σπαστική κολίτιδα

bout

Τριγυρνούν στους δρόμους αυτής της γυμνής δημοκρατίας
έχουν πετάξει τα ρούχα τους
έχουν γράψει συνθήματα με χημικά της Revlon στις ρόγες τους
-ωδή στις κινέζικες βιοτεχνίες και στη σπαστική κολίτιδα-
Η γύμνια είναι ένας αβρός αιφνιδιασμός
Το ρίσκο να στέκεις αγνός ενώπιον της αχρειότητας
Περιφέρονται στους δρόμους μ’ ένα κέφι τρελό
Ερμαφρόδιτα κουνέλια με αυτιά στητά και
μουστάκια από ανεμογκάστρι
Ένα έκπαγλο απόλυτο στη συμπολή με τη δύναμη
Τρυφεροί φασίστες που αγαπούν μόνο
την κωλοτρυπίδα τους
Βασανισμένοι, μπερδεμένοι
απ’ το ναυάγιο του να είναι μοναδικοί
Αξιολύπητα αξιοθαύμαστοι
Ένα άλλοθι στη φαυλότητα των φιλήσυχων πολιτων

gay