Βουτιές

vouties

το έχω να ζήσω χίλια πεντακόσια χρόνια, αδέρφια
να εμβολιάσω τον σεξουαλικό μου εγκέφαλο
με επιγράμματα
για να αντέξω τόση φλυαρία
τόσο πολιτισμό
μακρόστενα ποιήματα θα γράφω
για γυναίκες
που ταξιδεύουν εις την Νήσο Ηδονή
επάνω σε σκουπόξυλα
ερεθισμένες μάγισσες και καυλιάρες νοικοκυρές
ω! ναι, το έχω να ζήσω χίλια πεντακόσια χρόνια
και βάλε
αν χρειαστεί
θα σας εξηγήσω εμβριθώς το Ντε Σάντ
λαογραφία Οθωμανικό δίκαιο
σουηδική γυμναστική αιμομιξία
ευρωπαϊκό πολιτισμό χασίσια εφηβεία
στης Έμιλυ Μπροντέ θα σκαρφαλώσω
τα Ανεμοδαρμένα ύψη
ω! ναι, μα την Παναγία Ελεούσα
θα βγω εκτός εαυτού
θα ανδραγαθήσω
παταγωδώς θα αποτύχω
και χίλια πεντακόσια χρόνια θα κοιτώ
το σκυθρωπό φεγγάρι
ντόπια κορίτσια
ροδοδάχτυλες σχισμές
τις Μολδαβές αθλήτριες να κατουράνε το τερέν
τη μισθωτή σκλαβιά τόσων θνητών
που δε γευτήκαν
λιοπύρια αθώα υγρά
λιωμένο σύκο και σκατούλια κατσικιών
φραγκοσυκιές κατσάβραχα
λεωφορεία της γραμμής που παν στο ηλιοβασίλεμα
και σας το λέω αδέρφια
το έχω να ζήσω χίλια πεντακόσια χρόνια
να σβήσω χίλια πεντακόσια κεριά
να ζήσω χίλιους πεντακόσιους έρωτες
να πιώ μονορούφι το ζουμάκι σας
τσούπες γδυτές και έξαλλες
να πάθω ηλίαση ανεμοβλογιά ταφοφοβία
ξανά και ξανά
τη μιαν μονότονη ημέρα μετά την άλλη
ξανά και ξανά
όλο βουτιές στη θάλασσα
μόνο βουτιές
κι όταν ρωτά το Έρεβος την ώρα
εγώ θα λέω πως είναι ώρα για βουτιές

Η ωραία μπεκατσοκυνηγός Ή Η σκανδάλη ως κλειτορίδα των αγάμητων

KYNHGI-763

Δεν θεωρώ το κυνήγι κάτι νόμιμο ή κάτι παράνομο. Θεωρώ το κυνήγι χρήσιμο ή άχρηστο. Όταν πεινάς πρέπει να κυνηγήσεις για να γεμίσεις το στομάχι σου και να ζήσεις.

Όταν πεινάς, πρέπει, με σφεντόνα ή καραμπίνα, να κυνηγήσεις για να κρατηθείς ζωντανός. Η επιβίωση είναι η πιο βαθιά ανάγκη.

Όμως το κυνήγι σήμερα είναι δολοφονική οργανωμένη πράξη με τις ευλογίες του κράτους που στηρίζει την εξουσία του αποκλειστικά και μόνο στα κουμπούρια και στη βία.

Το κυνήγι σήμερα κατέστη μια βιομηχανία της δύναμης των λούμπεν λεφτάδων αφού για να ξεκαυλώσεις χρειάζεσαι φράγκα, κυνηγετικούς συλλόγους, εταιρίες, περιοδικά με ντροπιαστικά εξώφυλλα σορών δολοφονημένων πλασμάτων, που, θα νομιμοποιούν τα ένστικτα ανθρωπόμορφων γορίλων, ποινικοποιώντας ακόμα και την αθώα διαμαρτυρία όσων δεν συμμερίζονται το νοικοκυραίικο έγκλημα.

Γνωρίζοντας πως το καπιταλιστικό δικαστικό σύστημα είναι μια φάρσα και ότι δεν υπάρχει καμιά πρόθεση να εφαρμόζονται οι νόμοι υπέρ του αδυνάτου, παρά μόνο σποραδικά και τυχαία, δεν επιθυμώ να μηνύσω κανένα καριόλη δολοφόνο κυνηγό-νόμιμο δήθεν ή παράνομο-για να δώσω το δικαίωμα σε κάποιο εισαγγελικό εκδικητικό τσόλι να με φτύνει στα μούτρα με τα σάλια του κουνώντας μου το χοντρό του δάχτυλο υπερασπιζόμενος την δήθεν νόμιμη έξη κάποιων συμπολιτών μας προς το φόνο.

Ο πόλεμος ανάμεσα στους κουμπουροφόρους και τη ζωή ήταν είναι και θα είναι κοινωνικό ζήτημα.

………………………………

 

Κυνήγια

https://dromos.wordpress.com/2015/01/15/%CE%BA%CF%85%CE%BD%CE%AE%CE%B3%CE%B9%CE%B1/

Ο ποιητής Γιάννης Υφαντής δικάζεται επειδή τα έβαλε με παρανομούντες κυνηγούς στη Λευκάδα 

https://www.lifo.gr/articles/greece_articles/208729/o-poiitis-giannis-yfantis-dikazetai-epeidi-ta-evale-me-paranomoyntes-kynigoys-sti-leykada

ΝΤΡΑΠΗΚΑ ΟΤΑΝ ΔΙΑΒΑΣΑ ΟΤΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, του πολιτισμού, της ποιήσεως, ένας εισαγγελεύς κατηγορεί έναν ποιητή για ψευδή καταγγελία

https://eyploia.gr/

Επιθυμώ, άρα υπάρχω

11b20871

Απέναντι στην απέραντη ηθικολογία της ποίησης τα τραγούδια των μυρουδιών.

Οι λειψές αισθήσεις μας, είτε από μεγαλοπρέπεια, είτε από ασέβεια, περιτυλίγουν τη συνείδηση με τους ερωτικούς σπασμούς που μας χιλιοκομματιάζουν μες στην ταριχευμένη πραγματικότητα των κανόνων και των δουλικών της θεραπαινίδων.

Μιλώντας οι ποιητές για ιδανικές αρετές, τις καθρεφτίζουν στη λάμψη της φαντασίωσής τους.

Όσες οι φιλίες και οι αγάπες τόσες οι αποτυχίες και τα γκρεμοτσακίσματα. Έτσι ονειρεύονται να θεραπεύσουν το Είναι που αιμορραγεί έξω απ’ το σώμα των κοινωνικών δεσμών.

Όμως τα φαινόμενα επιστρέφουν και οι ποιητές γίνονται αγύρτες στροβιλιζόμενοι μέσα στη διανοητική τους ορμή.

Ο έρωτας διατάσσει τη λαγνεία. Η λαγνεία διατάσσει το διανοητικό αίμα για να γεμίσει το ποτήρι της ακινησίας. Αυτό που θα κατεβάσουν μονοκοπανιά οι επίδοξοι ονειροπόλοι, σαγηνεμένοι απ’ το λόγο που είναι σκληρός και ανέγγιχτος μες στα απλωμένα δίχτυα της μνήμης.

Όλες οι ποιητικές μας προφητείες, όσο ανόητες κι αν είναι, σμιλεύτηκαν απ’ τη λίμπιντο της συναναστροφής και της περίσσειας του νοήματος που εξακοντίζει κάθε πολιτισμός στο κενό της αιωνίου άγνοιας και της ευσπλαχνικής αγρύπνιας.

Η ποίηση επιβιώνει πάντα ως αντίστιξη της θεολογίας του βιοπορισμού.

Παρηγορεί την ανθρωπότητα που βαδίζει στην αγχόνη την ώρα που οι παπάδες και οι οικονομολόγοι δηλητηριάζουν τη σεξουαλικότητά της και το τελευταίο της γεύμα.

Η ποίηση απελευθερώνει μια για πάντα τις λέξεις που στριμώχθηκαν στην κυριαρχία του νοήματος.

Είναι μια εκ προμελέτης ατιμία ή μια χαζοχαρούμενη κραυγή. Το στιγμιαίο λαχάνιασμα στην τόσο κουτά μονόχνοτη ζωή. Το καρδιοχτύπι που φτάνει στους όρχις. Το καρδιοχτύπι που συνταράσσει το αρχέγονο δασύτριχο μουνί της επιθυμίας.

Προσευχή δόκιμης μοναχής

prose

Κουρνιάζω μέσα στις μάταιες πράξεις και στα μάταια λόγια
Ο Κύριος θάνατος είναι λογιστής που ξεμυτίζει απ’ τη σάρκα του στήθους μου
Λογαριάζει τα πολύχρωμα φτερά του λαιμού μου
Κάνει τα κύτταρά μου φονιάδες
Διαφθείρει κοριτσάκια στου χασάπη το κούτσουρο
Του χαμογελούν τα γλυκά ευωδιαστά αιδοία
Του γλείφει το μπούτι τη γάμπα και το γόνατο ο λαός
Είναι πεινασμένο το μουνί μου, Κύριε Θάνατε, πρέπει να το ταΐσει κάποιος
ο προηγούμενος εραστής μου δεν μπόρεσε, εσύ μπορείς;

Ζακ

zak

Σε καιρό ειρήνης τα παιδιά παίζουν τους στρατιώτες. Σε καιρό πολέμου οι στρατιώτες σκοτώνουν τα παιδιά που σε καιρό ειρήνης παίζουν τους στρατιώτες. Και τα παιδιά εξαφανίζονται απ’ τον κόσμο και μένουν οι στρατιώτες ταΐζοντας τα κοράκια τα τσακάλια και τις ύαινες. Μέχρι να σκοτώσουν όλα τα παιδιά καρφώνοντάς τα στη γελοία τριχωτή πούτσα του νεκρόφιλου παιδεραστή θεούλη.

Σπάργανα

clic_nickturner_collage_2_master

Η λέξη σπάργανα μας φέρνει πιο κοντά, κορίτσια
όπως η λέξη θάλασσα φέρνει τα ψάρια πιο κοντά στον ήλιο
Αχ κορίτσια, που όλες οι διαστροφές μας φύτρωσαν ανάμεσα
στα δάχτυλα των ποδιών σας τη νύχτα
κατηφορίζοντας στις ερήμους της Αμερικής
με τους ποιητές της που ξεψύχησαν στα πευκόκλαδα
ψάχνοντας Ινδιάνες από ατσάλι
με τα μικρά πικρά ελαφίσια κέρατα
και τους ήχους από χιλιάδες φτερούγες
Κι εκείνη την ανοχύρωτη γύμνια τους
των ανοιχτών αγρών το ακρωτηριασμένο σώμα
το χρήμα για τις νέες λογοτεχνίες
και το κάτουρο απ’ τα θαλασσοδάνεια του έρωτα
Αχ κορίτσια, οι κάμποι ετούτοι θα γίνουν κάποτε θάλασσες
η άγρια αγωνία και το τρεμούλιασμα του πέπλου σας
θα γίνουν ποντικοφάρμακα και σερβιέτες
μα εσείς δοκιμάζοντας ξανά και ξανά το κλειδί για το σύμπαν
σαν να ναι σπέρμα ή δάκρυα
θα έρχεστε στον αιώνιο ύπνο μου
όχι για να ξυπνήσετε τον πεθαμένο Λάζαρο
αλλά να ζητιανέψετε φαλλό

Silicon Valley

Lolw

Στον κόσμο αυτό υπάρχουν αμπερόμετρα
ρινίσματα σιδήρου, πλανήτες και φωτεινές ακτίνες
σπλάχνα μαϊμούς στα χασάπικα του Μανχάταν
Αλλά δεν υπάρχουν ηλεκτρόνια
μαγνητικά πεδία
πτολεμαϊκοί επίκυκλοι
και ο αιθέρας της ηδονής