Κυβέρνηση της Αμμουδιάς

kib

Γιορτάζουμε σήμερα το σχηματισμό
κυβέρνησης της Αμμουδιάς, τη ροδαλή
αυγή στα χωράφια, τα κεφτεδάκια στα
τάπερ και τις μασημένες ξανθιές, λόγια
γραμμένα σε κονσέρβες, ανοιχτήρια,
ρακέτες, κινητά, σλάβες που κούρνιασαν
με τα περιστέρια, τσαλαπετεινούς που
τσαλαπατήθηκαν από παραθεριστές,
θεριστές που θάφτηκαν στη σχισμή
της αφθονίας μιας πλούσιας Σκανδιναβής
και μιας φτωχιάς ξηρομερήτησας,
μαστόρια απ’ την Ανδαλουσία,
οξυγονοκολλητές απ’ την Κουάλα
Λουμπούρ, χασικλήδες απ’ την Άρτα,
νύφες απ’ το Σαν Ντιέγκο, πλούσια
μπούστα, Αρθούρους πωλητές πάγου,
μια χαρτορίχτρα από ποίημα τού Έλιοτ,
βαλέδες και ανδρόγυνα. Γιορτάζουμε
βολβούς οφθαλμούς χείλη δέρμα
ρόγες νύχια υγρά μέλη τού σώματος,
μέλη της κυβερνήσεως της Αμμουδιάς,
μέλη τού κογκρέσου τού βυθού, μέλη
της γερουσίας των μπανιστιρτζήδων,
μέλη της εσωτερικής εκσπερμάτωσης
και του υποθαλάσσιου αυνανισμού, μέλη
των νοικοκυραίων και της ρεύσης,
μέλη των κοριτσιών χωρίς σουτιέν και
μέλη των αποτριχωμένων ηγεμόνων,
μέλη των φρεσκογεννημένων και μέλη
των υποψήφιων νεκρών, μέλη κυλιόμενων
προσκυνητών εις τους πόδας μιας Ελένης,
μιας Μαρίας, μιας Ιστάρ, μιας λευίτισας των
αποδυτηρίων, μέλη της μεγάλης σχολής
τού γένους των γυμνών, μέλη της
κυβερνήσεως των ακτογραμμών, μέλη τού
πανερωτισμού και της προώρου χύσεως,
μέλη που εστριμώχνοντο εις τα κάτεργα
της κάψας πέριξ του υπουργικού συμβουλίου
των οσμών, πέριξ της υφαλοκρηπίδος
τού πλανήτη Γή, πέριξ των ηδονών της
βραδινής σιγής, πέριξ της αστρικής νυκτός
και πέριξ του καπνού των καυσοξύλων.

Σάντα Μαύρα ή Η σούπα της πορνείας

soupa

Πως το θρεφτάρι μάτι μου
εισβάλει ξαφνικά στη Βαβυλών!
μητέρα όλων των πορνών της γης
μητέρα της αναπνοής των εραστών
μητέρα της νυχτιάς του τελευταίου άστρου!

Κλείσε τα μάτια κοίταξέ με.

Της μούσας το φερέφωνο ιδού.

Και είδα μια γυναίκα
καθισμένη σε ένα κόκκινο θηρίο
-γεμάτο ονόματα βλαστήμιας-
στο χέρι της κρατούσε μια κουτάλα
κι ανακάτευε βδελύγματα
και βρώμες της πορνείας
μες στο μαύρο της τσουκάλι
εις την νήσο Σάντα Μαύρα
με τα πολλά τσουκάλια
και τους μαύρους Τσουκαλάδες
κοιτάζοντας την πλώρη καραβιού
σαν παγωτό που έλιωνε
στον κόρφο μιας παιδούλας,
τις στάχτες αναδεύοντας, τα κάρβουνα,
να πάρει βράση η κρυψίνοη συνουσία
να χυλώσει η σούπα της πορνείας
η σούπα των αγκομαχητών και των αιδοίων
η σούπα μου πες όμορφα λόγια χθες
ωδές νυχτόβια νυμφίδια
πως βγάζουν το βρακί
και ξεγλιστρούν στο πέλαγος
στην παραλία Καμίνια
πως σκαρφαλώνουν οι ακρίδες
στο λαιμό μιας ζωντοχήρας
πως χαίρονται τον καύσωνα
οι ωραίοι χασικλήδες.

Αχ! ωραία σούπα, πράσινη και πλούσια
Που περιμένεις στη σουπιέρα υπερούσια
Και τι δε θάδινα μια κουταλιά σου νάχα αυτούσια!

Σούπα του βραδιού, ωραία σούπα
Σούπα του γαμησιού με το ζεστό ζουμάκι
Και ποιος δε θάδινε στο διάολο την ψυχή του
Να’ χει ένα πιάτο σούπα ακόμα
πριν τον σουτάρουνε στο χώμα!

Να μας βρει ο θάνατος τρώγοντας σύκα

na maw

Ήλιε μαράθηκαν τα κορίτσια
οι λογοτεχνίες η φιλία. Το
ουρλιαχτό του Γκίνσμπεργκ
έγινε η Βίβλος του πράκτικερ.
Οι ξανθές τώρα ποντάρουν
στο λύκο κι οι μελαχρινές
στο θεό. Πρόστυχα τραγουδάκια,
καφές ένα ευρώ. Ο αφαλός κόρης
που λιγώθηκε. Γύρω ο θάνατος,
τα ταξί. Μυρίζω ο ευφυής τη
θεά χοληστερίνη. Ψησταριές
που εκβάλουν σε φουστανάκια.
Κατσικάκια που πήγαν άκλαφτα.
Προλετάριοι που χάθηκαν στον
ουρανό. Γραφειοκράτες που
σκόρπισαν την τέφρα τους στο
Αιγαίο. Ανώμαλοι που τρύπωσαν
στον Άθω. Ήλιε σκοτάδι απ’ την
ανάποδη, ματάκι της έναστρης
νύχτας, φιλοπαίγμον ήλιε των
γκρεμών, ήλιε χαδιάρη πρόστυχε
που μας τυφλώνεις απ’ τον
καθρέφτη του γιοταχί και μας
καις τα κορμάκια ιδού τα κορίτσια
οι λογοτεχνίες η φιλία. Εμείς τα
τομάρια στους φράχτες της αυγής.
Εμάς που σου γράφουμε τόσα
και τόσα κρυφά γλυκομίλητα
σπέσιαλ, κράτησέ μας φρέσκους
υγιείς καυλωμένους να μας βρει
ο θάνατος τρώγοντας σύκα

Ερωτική αυτοδιοίκηση

erot

1
Στριφογυρίζω
ανάμεσα στα μπούτια σου.
Είμαι κυνηγημένος
απ’ όλες τις στιγμές
που θα ζήσω χωρίς εσένα.

2
Έλα! Καύλωσε!
Καύλωσε! Καύλωσε σαν ελάφι!
Καύλωσε σαν άγριος τράγος!
Έτσι θέλει η Αστάρτη.
Έτσι θέλει το καυλωμένο κορίτσι.

3
Συλλαβίζω τις ηχητικές δονήσεις σου
σαν πρωτόγονος μουσικός.
Ιδρύω την ερωτική αυτοδιοίκηση
γιατί δεν έχω χρόνο.

4
Τα πολιτικά συστήματα είναι βαρετά.
Οι μισάνθρωποι πολιτικολογούν
με όλο τον απελπισμένο αντιερωτικό τους οίστρο.

5
Γράψτε τώρα το ερωτικό σας ποίημα
και στείλτε το στο δήμαρχο.
Μαζί με τα δημοτικά σας τέλη
πληρώστε και τα καυλωτικά σας τέλη.

6
Ακόμα κι απ’ τα φθαρμένα καπέλα
ξεπετιούνται κάποτε
ολόφρεσκα λαγουδάκια.

7
Αποδυναμωμένες
από την ευτελή τους πολυχρησία
οι λέξεις προσπέφτουν ικέτισες
στο βωμό τού αντίπαλου δέους.

8
Η κλειδωνιά του μυστικού δεν ανοίγει
αν οι λέξεις δεν προφερθούν σωστά.
Οι πύλες τού παραδείσου δεν ανοίγουν
αν οι γλώσσες δεν λαδώσουν τα μάνταλα.
Η αφωνία της καρδιάς αποτρέπει τους τυχάρπαστους.
Απογοητεύει τους βιαστικούς.
Παραπλανεί τους θρησκόληπτους.
9
Μα, η φωνή της καρδιάς
είναι η ποιητική επέλαση της ηδονής.
Θα πρέπει πρώτα με την καρδιά σου
να τραντάξεις το καυλωμένο κορίτσι.

10
Και να ξέρεις πως,
το βαθύ δάσος της ερωτικής στιγμής
έχει διαφορετικής ποιότητας απεραντοσύνη
από κείνη του σύμπαντος.

Life Is Life

life

Όλες οι φιλήδονες σκέψεις είναι τοποθετημένες κάτω από την προστασία του θανάτου.

Οι εραστές συνομολογούν καλές σχέσεις με τον θάνατο. Διότι γνωρίζουν πως ο θάνατος δεν είναι απειλή αλλά βεβαιότητα.

Δεν είναι ούτε φάντασμα, ούτε μυστήριο, αλλά ένα απλό φυσικό φαινόμενο, λογικό, ψυχολογικά αναγκαίο και επιθυμητό.

Μα η εμμονή στη θεώρηση του θανάτου αποτελεί λεηλασία της ζωής.

Η θανατοφοβία των ποιητών πυροδοτούσε πάντα υπόγειες αλυσιδωτές αντιδράσεις ανατινάζοντας όλα τα νοήματα.

Ο συλλογικός φθόνος για την αιώνια φθορά και η άχρηστη μα αληθινή γνώση πως η γη θα γίνει παρανάλωμα του ηλιακού πυρός, βάζει τους ποιητές να ανακατεύουν στο αφηγηματικό τους τσουκάλι κάθε ποιητική προφητεία.

Ο Έλιοτ, στο ποίημά του Οι Ασήμαντοι Άνθρωποι, θεωρεί δεδομένο πως ο κόσμος θα σβήσει σαν ελαττωματική κροτίδα, με ένα απογοητευτικό σύριγμα, όχι με κρότο αλλά με λυγμό.

Ο Ρόμπερτ Φροστ στο ποίημά του Φωτιά Και Πάγος έχει κάπως καλύτερη γνώμη για το ανθρώπινο είδος, αμφιταλαντευόμενος μεταξύ ενός κόσμου που θα καταστραφεί από φωτιά ή από πάγο. Τελικά προτιμάει τη φωτιά όπως οι περισσότερες μυθολογίες τού κόσμου.

Κανείς δεν φαντάζεται την ανθρωπότητα να σβήνει σιγά σιγά μέσα στην όμορφη νυχτιά. Φανταζόμαστε ένα ένδοξο φλογερό τέλος.

Μα όποιο τέλος κι αν φανταζόμαστε εμείς δεν πρόκειται να το ζήσουμε ποτέ, αφήνουμε όμως πίσω μας, όπως τα σαλιγκάρια, την λογοτεχνική μας μύξα, αυτό το έκκριμα που προέκυψε αναδεύοντας τους μυστικούς κύκλους τού έρωτα και τού θανάτου ίσα ίσα για να ξεραθεί κι αυτό στον ήλιο της ζωής ή να θρέψει καχύποπτα φιλολογικά ζωύφια.

Θηλυκού εγκώμιον ανεξιχνίαστο

klio

Μα, είσαι ολόκληρη από σάρκα
και τα κλαδιά σου και τα χάδια
σου από σάρκα. Είσαι θυμάρι και
λεβάντα, μισθωτή σκλαβιά και
γιασεμί. Εμπόλεμη ζώνη μαντζουράνα
παράκτιο οικοσύστημα ασβός
νερόκοτα αλεπού. Είσαι χώμα και
τσιγκέλια αρχαίο πνεύμα αθάνατο
είσαι πλαστικό ποτηράκι ντιρλαντά
ντιρλανταντά είσαι εσπερόβιο έντομο
ξερολιθιά μεσαιωνικός τροχός
λεφτουδάκια γύφτος και γύφτισσα
μαζί είσαι της στύσης μου ο άμβωνας
είσαι το κόμμα του λαού η λύσσα
είσαι προσφυγικός καταυλισμός
πολιτικός κρατούμενος είσαι χώμα
και υγρά και σπόροι. Κι ότι υπόσχεται
ο έρωτάς σου το εξασφαλίζει η λεηλασία.

Ιχθύων και έρωτος

karabi

Το καλοκαίρι
θα εξαλείψει
το χλωμό χρώμα σας, κορίτσια.
Χαϊδέψτε τα μαλλιά σας
που φτάνουν στα χέρια μου από μακριά
αφήνοντάς σας
εντελώς γυμνές.
Αφήστε τα χείλη σας
στην αλμυρή λίγδα του ανέμου.
Τ’ αυτιά σας
στον ψίθυρο της πολυμήχανης λέξης.
Τη μύτη σας έκθετη
μεταξύ ιχθύων και έρωτος.
Αφήστε στο δέρμα μου έστω μια δαγκωνιά
απ’ όλα αυτά τα ατίθασα δοντάκια
που μασήσανε τους έρωτες.