ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

Month: Μαΐου, 2015

Υπόμνημα Κόλπου Λακωνίας

ipom

Μπορεί εσύ να πελεκάς οστά
κορμιά της Μέσα Μάνης
μπορεί να γλείφεις συναξάρια
μπορεί το αντίδωρο βυζί σου να προσφέρεις
χείλη εντός κι εκτός και κόλλυβο των σπλάχνων

ολοσχερώς εσύ φοράδα Ταϋγέτου
ίσα εκεί στα σκιερά καθώς διαβαίνει

σπασμός Οθωμανός
γλυπτός λαιμός
σφηκοφωλιά υγρών
βοσκή από θυμάρι
κούμαρο
αγκάθι Λακωνίας

σπέρμα μαχαιροβγάλτη εραστή πάνω στη λέξη νυφικό
πάνω στη λέξη λήθη

τόσο σφαγμένη με το δάχτυλο
τόσο από αρραβώνα μούσκεμα
με χέρια γλώσσα μάτια αυτιά
όλα αγεωμέτρητα

προσμένοντας
εκείνο το Απεταξάμην του φαλλού
εκείνο το χούι του μιναρέ για διείσδυση στο χάος
το σβήσιμο της μνήμης
τη χυσιά
την πρωινή διακόρευσιν
του ευσπλαχνικού οργασμού την τουφεκιά
τη λήγουσα όλων των σπασμών
όλων των διαιρέσεων
αφήνοντας εις το πηλίκο του αφαλού
άλαλο φως
μηδέν της λύσσας

μούσκεμα όλα
λάφυρα σχισμής

Ορμήνιες Του Βασιλιά Ήλιου

ormin

Να συμβιβάζεστε μόνο με τους κανόνες που σας αρέσουν
και σας ικανοποιούν και σας συμφέρουν
Μην συμβιβάζεστε με το τίποτε αλλά με το όλα ή τίποτε
Να είστε εριστικοί στις απαιτήσεις σας
Να λοξοδρομείτε απ’ τα αδερφωμένα κοπάδια
Να μη γίνεστε χυδαίες παρθένες αλλά σεμνές πουτάνες
Μα μην πολεμάτε τη μέλισσα και το άνθος
αλλά τις βιογραφίες ανδρών επιφανών
Να είστε φιλόδοξοι όσο τα φτυάρια που θ’ ανοίξουν το λάκκο σας
Να είστε λουλουδάκια γιατρικά στις πληγές μιας γυναίκας
Να είστε χαδιάρες γάτες
Να απογοητεύεστε όσο χρειάζεται για να νιώσετε τη φρεσκάδα της αλλαγής
Να χορεύετε στο δάσος της μνήμης
Να λεηλατείτε τα αποτρόπαια οχτάωρα με τεμπελιά
Να διεκδικείτε
Να μην κρύβεστε
Να μην είστε ταπεινοί μετριόφρονες και σιωπηλοί
Να είστε θορυβώδεις μπροστά στην αποχαυνωτική σιωπή
Μπροστά στα ιωβηλαία και στις κάλπικες αρχαιότητες
στα γραμματόσημα με τις προτομές των δολοφόνων
Να σερβίρεστε μόνοι σας

Εικόνισμα της χάρης σου

nif

Ο άνθρωπος τη νύχτα είναι πιο αθώος. Αν ορίσουμε ως αθωότητα το πεδίο δράσης των ηδονών. Είναι πιο ευάλωτος στις σκόρπιες στάχτες της παρηγοριάς, βάζοντας βαθμό μηδέν στη νορμάλ συμπεριφορά που υπέδειξε υπό το φως του ήλιου. Ο πόνος, η χαρά και το φεγγαράκι μοσχαναθρέφουν ευαισθησίες. Μια θεμελιακή αμφιβολία πολιορκεί την αρχή της πραγματικότητας, τείνοντας να υποκλέψει απ’ τις παρούσες μορφές της ζωής τον δεσποτικό χαρακτήρα με τον οποίο επενδύονται. Εγώ θα σε κυριεύσω εαυτέ μου και θα σε σώσω απ’ τη σύγχυση κι απ’ την χαραδροειδή σου μελαγχολία. Εγώ τη νύχτα θα σε ξαναπλάσω μακριά απ’ τη στερεομετρία των ήχων του βιοπορισμού. Μακριά απ’ τις πρωτεΐνες και τα εορτολόγια. Κοντά εκεί στο συμμαζεμένο ερωτόπληκτο μεσονύχτι. Κοντά στο ειδύλλιο των φόβων και στο χαλαρό σώμα που χωρίς έπαρση ζητά να μεταμορφωθεί σε αυτό που δεν το αφήνουν να είναι.

Εφτά λογάκια για τον Καλό Λύκο

ΚΑΛΟΣ ΛΥΚΟΣ

Αφιερωμένο στους ανθρώπους που με αγκάλιασαν και τους αγκάλιασα στη Βραδιά παρουσίασης του Καλού Λύκου στη Βιβλιοθήκη Βολανάκη στα μακρινά Εξάρχεια

1
Ισχυρίζομαι πως ο Καλός Λύκος είμαι εγώ. Όταν έχεις προσχωρήσει από μικρός στην τέχνη της δημιουργικής καταστροφής όλων των βεβαιοτήτων που σε φόρτωσε η ανθρώπινη μανία, για να σε κάνει εξουσιαστή ή εξουσιαζόμενο ή και τα δυο μαζί, ε, τότε αρχίζεις τις μεταμορφώσεις. Και συνήθως μεταμορφώνεσαι σ’ αυτό που είσαι. Ένας Λύκος που δεν έχει ρίξει ούτε μια δαγκωνιά σ’ ένα αρνί.

2
Η αθωότητα είναι αποτέλεσμα μέθης με αυτό που αποκαλούμε ζωή. Αν δε χαρείς τη ζωή και το παιχνίδι δεν μπορείς να είσαι αθώος. Δεν μπορείς να αγκαλιάσεις σωστά. Να γαμήσεις σωστά. Να κάνεις φίλους και παιδιά αλλά και σπουδαίους εχθρούς που θα βλέπουν πάντα την αθωότητά σου σαν κουσούρι. Γιατί η αθωότητα είναι κουσούρι σ’ έναν κόσμο απαγορεύσεων και φανατισμών. Ο φανατικός σε θέλει και σένα φανατικό. Αλλιώς θα σε λιώσει. Ο θρησκόληπτος μικροαστός θα σε πει πορνογράφο για να σε πετάξει στο περιθώριο. Κι ο λιανισμένος φιλελεύθερος θα σε βάλει στο περιθώριο για να μη του ξυπνήσεις τα παιδιά.

3
Κι όταν όλη την αγοραία γλωσσική ύλη τη στοιχίσεις μέσα στο ποίημα τα κοκοράκια της κριτικής παθαίνουν γλωσσικές κράμπες. Μιαν ύποπτη αμηχανία βρίσκει περίπλοκες αναλογίες και διαφορές μ’ αυτό που δεν είσαι. Και θέλει να σε ταξινομήσει και να σου κάνει περιτομή. Και θέλει όλο το στρατευμένο οργασμό υπέρ της ζωής να τον κάνει χάπι για τις αιμορροΐδες των σελίδων κριτικής βιβλιοπολτού. Να τον κάνει εξυπνάδα για κοράκια που αυτοσαρκάζονται μαδώντας σάρκες και κουφάρια λογοτεχνικά.

4
Ο Καλός Λύκος είναι η αγωνία ενός λαού να προσδιοριστεί μέσα από κοκαλάκια προγόνων και προσευχές αλλά και ποίηση σκληρή και αληθινή. Ενός λαού που φαίνεται πολλές φορές να μην αντέχει την ομορφιά και να τραβάει δυνατές μαχαιριές για να του φέρει ο πόνος όσα του στέρησε η χαρά που βίωσε με λάθος τρόπο. Και ο λάθος τρόπος είναι ο τρόπος της εξουσίας και του μαντριού. Ο τρόπος ενός κράτους όχι των ανθρώπων και του έρωτά τους για τον άνθρωπο, αλλά ενός κράτους των συνταγών μαγειρικής εργατικής δύναμης για να βγάλει λεφτά ο γνωστός φαρισαίος.

5
Γράφω για μια Σούλα που εισβάλει πάντα εκεί όπου εμείς διαβάζουμε ποιήματα, για να απαγγείλει τον δικό της Καβάφη και το δικό της παιδικό λεύκωμα που το κατάπιε ο υπόνομος της πρωτευούσης των ανταγωνισμών και της πρωτευούσης των χεσμένων πεζοδρομίων από σκύλους με λαιμαριά. Από σκύλους αιχμάλωτους της απόγνωσης. Της μοναξιάς με μπετό και χριστιανοχουντικό κυνισμό. Ω! άπλυτη Σούλα, η μυρουδιά σου αθωώνει όλη την πλυμένη μας βρωμιά, όλο τον οίστρο του πολιτισμού της πανούκλας που μας θρέφει. Άστεγη Σούλα παλεύουν για σένα πολλοί. Μαχαιρώνονται για σένα πολλοί. Αυτοκτονούν για σένα πολλοί. Κι εγώ ο ακαθοδήγητος χαφιές των ηδονών τόσων και τόσων, εγκαταλείπω τον εαυτό μου για να σε συναντήσω. Να σου προσφέρω εκείνο το μπλε παγωτό που ζήτησες. Με γεύση τσιχλόφουσκας. Με γεύση ένδοξης παιδικής ύλης που κουβαλάς στις πλαστικές σου σακούλες. Μαζί με ψωμάκι ξερό, κερατιάτικα κεσεδάκια από βλοσυρό συσσίτιο, κόλες άλφα τέσσερα και μπικ στυλό για να μου γράψεις όλα τα ερωτικά γράμματα που άφησαν στη μέση οι δολοφονημένοι ποιητές.

6
Όσοι με νιώθουν καταλαβαίνουν πώς βγαίνει ζουμάκι απ’ τα γραπτά. Καταλαβαίνουν πως όταν η γεώτρηση του ποιητικού οίστρου πέφτει πάνω στο γρανίτη της αλήθειας ο μάστορας ξεσπά με χριστοπαναγίες. Κι ίσως αυτό είναι το συμπλήρωμα της ποιητικής πράξης. Εν πλήρη αθωότητι αισχρός να εισχωρείς μες το κορμάκι του άλλου. Μες το μυαλό του αδερφού σου άνευ όρων. Μες της πατρίδας σου το υγρό μουνί.

7
Ο Καλός Λύκος δεν γράφει ποιήματα με το χέρι του θεού αλλά με τα αρχίδια του διαβόλου. Όχι άλλη ήττα αδέρφια! Όχι άλλη κλαψομουνίαση για να μας συμπονέσει η Κυρία Κατεστημένου και να μας φορέσει το φερετζέ της παρηγοριάς και την τήβεννο της πλαδαρής ματαιοδοξίας.

————–

Θερμές ευχαριστίες στους συνδαιτυμόνες Γιάννη Ζελιαναίο, Βασίλη Λαλιώτη, Θέκλα Τσελεπή, Βαγγέλη Ραπτόπουλο και Δημήτρη Πουλικάκο

Καλός Λύκος

antonakos-cortasar

Την Παρασκευή 22 Μαΐου στις 9:30 μ.μ οι εκδόσεις Bibliothèque σας καλούν στη πρώτη παρουσίαση των ποιητικών συλλογών

Α Ν Τ Ω Ν Η Α Ν Τ Ω Ν Α Κ Ο Υ
“Καλός Λύκος

και

Χ Ο Υ Λ Ι Ο Κ Ο Ρ Τ Α Σ Α Ρ
“H σύνθλιψη των Σταγόνων”
σε μετάφραση
ΒΑΣΙΛΗ ΛΑΛΙΩΤΗ

Θα μιλήσουν οι Βασίλης Λαλιώτης, Γιάννης Ζελιαναίος και ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος.

Ποιήματα του Κορτάσαρ θα διαβάσει η Θέκλα Τσελεπή.

Ποιήματα του Αντώνη Αντωνάκου θα διαβάσει ο Δημήτρης Πουλικάκος.

Μετά τη παρουσίαση θα ακολουθήσει πάρτι με μουσικές διαλεγμένες απ΄τα χεράκια του Bill Hunchback.

είσοδος ελεύθερη :
Όλοι οι καλοί λύκοι χωράνε, καμμιά φορά χωράνε και οι κακοί λύκοι

https://www.facebook.com/events/466006823563380/

Kiss my ass

kiss my ass

Είπαμε να χορτάσουμε ναφθαλίνη, άρωμα τραμπούκου στα δικαστήρια, εξωτισμό και μπάσκετ δυνατών χαρακτήρων που ψυχαγωγεί ψυχάκηδες. Ωραίους σαν Έλληνες ψυχάκηδες, που περιμένουν τον Αλέξη τον πορθητή να λιανίσει τις γραμμές των Ευρωπαίων.

Ο λαός αυτός μεγαλώνει με μπάσκετ και τρίποντα και άγιο φως και κοκαλάκια αγίων και πανελλαδικές εξετάσεις και τσιμπουκάκι πέντε ευρώ παραδοσιακό απ’ το δέλτα του Νίγηρα και φράουλα ποτισμένη με Πακιστανικό ιδρώτα.

Ο λαός αυτός προσφέρει τα αποθεματικά του στην πατρίδα, μεγαλόψυχος και ταμένος στις μη κυβερνητικές και ζυγισμένος πάνω στη σγουρή αλλά σίγουρη τρίχα του Παπαχελά.

Παιδιά της Ελλάδος παιδιά, υπερσεξουαλικέ λαέ με τον Κοτζιά να ξεσηκώνει το ΝΑΤΟ και να χύνουν εμβρόντητες όλες οι κυρίες του καλού κόσμου με τα συνολάκια τους από αρχίδι αλιγάτορα και τα ωραία τους χαμόγελα απ’ το βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας.

«Είμαστε ο κόσμος, είμαστε τα παιδιά/ Είμαστε αυτοί που θα δημιουργήσουμε μια φωτεινότερη μέρα».

Είμαστε αυτοί που σώζουμε αμάχους από την Κορέα μέχρι την Αίγυπτο, από την Τυνησία και το Μαρόκο μέχρι τη Νικαράγουα, από τη Γουατεμάλα μέχρι το Κονγκό κι από το Βιετνάμ μέχρι τον Παναμά. Είμαστε αυτοί που ξεβρομίσαμε τον κόσμο από τους τρομοκράτες. Είμαστε αυτοί που θα κατακτήσουν το σύμπαν και θα πάμε στο Άρη.

Σύντροφοι, σφαγές, εξανδραποδισμός, εξαγορά. Ο ηγέτης λέει μαλακιούλες στον Economist. Το μπάσκετ είναι εδώ. Η αγία Βαρβάρα βάζει τρίποντο. Η διανόηση μελετά εμβριθώς τον ντε Σάντ. Ιουλιέτα ή οι ευτυχίες του βίτσιου.

Κι ο κλήρος αναφωνεί και το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ και η ΕΚΤ και η CIA και η  lehman brothers και η Δεξιά και το Κέντρο και το Ποτάμι υπέγραψε Αλέξη μου υπέγραψε, εμείς θα σε στηρίξουμε.  Σκύψε λίγο ακόμα μαλάκα μου.

KISS MY ASS.

Η Αλίκη στη χώρα των Πανελλαδικών

kol2

Πτυχία.Τι’ναι τα πτυχία?
Παραφορά του επιτυχία?
του ευτυχία?
σύντμηση του πτυελοδοχεία?
Πανεπιστήμιο Αθηνών κρεματόριο του πνεύματος!
εφτά χρόνια να κατεβώ τριανταεφτά σκαλιά.
Τι κάθεστε εκεί μέσα αριβίστες πασοκάκια
φιλόσοφοι του μεσονυκτίου
κυρίες με διπλά επίθετα?
Κι έχετε και τον Ηράκλειτο
στα ράφια σας
να σας κοιτάει!

Γ. Π.

 

 

Η γενιά του ΔΝΤ πήρε και επισήμως το βάπτισμα του πυρός. Το επιστημονικό προλεταριάτο του νέου εργασιακού μεσαίωνα διάβηκε το Ρουβίκωνα των πανελλαδικών. Των πανελλαδικών που υπήρξαν το ψυχότροπο της γενιάς της μεταπολίτευσης, που πίστεψε πως, ευτυχία είναι να κερδίζεις δέκα ευρώ περσότερα απ’ τον κουνιάδο σου. Της γενιάς που γαλουχήθηκε με το οιδιπόδειο της σοσιαλδημοκρατίας και του παπανδρεισμού καταλήγοντας στη φούσκα του εκσυγχρονισμού και της επανίδρυσης του κράτους. Της γενιάς που έχτισε τις νέες υπερούσιες θεολογίες καλλιεργώντας το δικό της αστικό μύθο. Της γενιάς που μεγάλωσε τα τέκνα της ανάμεσα σε απολιθωμένες εθνικές γιορτές και αιματόβρεχτα βιντεογκέιμ.

Εικονικά άρθρα σε σχολικές δήθεν εφημερίδες, πρόβες νυφικού για τους μελλοντικούς μνηστήρες-αφεντικά που θα συνεκτιμήσουν την πορεία της υποψήφιας νύφης στη αγορά των αγαπητικών. Ντιρεκτίβες στρατολογημένες στο υπερούσιο αγαθό που λέγεται κέρδος. Υποψήφιοι που μπολιάζονται με την κοινωνική νόρμα, σύμφωνα με την οποία άλλες ζωές είναι εγγενώς καλές και άλλες όχι.

Παιδιά που σκόρπισαν την τρυφερότητά τους και τον δημιουργικό οίστρο της εφηβείας τους παπαγαλίζοντας τα λυσάρια του Πατάκη, κυνηγώντας το γραμμάριο αξιολόγησης που θα τους οδηγήσει στην αγκαλιά των υπερούσιων σχολών. Παιδιά εκπαιδευμένα με το τηλεσυναίσθημα που στοχοποιεί και ισοπεδώνει τα πάντα και τους πάντες καλλιεργώντας έναν συνεχή καταγγελτικό λόγο που θεωρεί ότι, τα άτομα, δεν είναι τα θύματα ενός συνολικού συστήματος κυριαρχίας και των στρεβλώσεων που προκύπτουν απ’ τα αντικρουόμενα συμφέροντα και τις ανισότητες που παράγει η εξουσία, αλλά ότι το ίδιο το σύστημα είναι αποτέλεσμα της φαυλότητας των πολιτών του. Μετατρέποντας στα μάτια τους, εν πολλοίς, την πολιτική σε μια συνεχή και ατέρμονη ηθικολογία. Παρουσιάζοντάς τη ως ένα κουβούκλιο νομιμοποίησης και επιβεβαίωσης της μιας και μοναδικής άποψης. Ανοίγοντας το δρόμο στους επίδοξους Ροβεσπιέρους να στήνουν τις γκιλοτίνες του αποκλεισμού για όλους εμάς τους κακούς και απεχθείς που πολεμάμε το σύστημα που παράγει με γεωμετρική πρόοδο τη δυστυχία.

Οι αυτόκλητοι ταγοί υποβάλουν την κοινωνία σε υποκριτικές ασκήσεις συλλογικής αυτοκριτικής μ’ έναν απίστευτα μονότονο και ρηχό αντι-λαϊκισμό επιδιώκοντας μια νέα μεταπολίτευση στην οποία τα εξόχως ανορθολογικά κριτήρια των καπιταλιστικών μηχανισμών θα αποφασίζουν για τον ορθολογισμό στην πολιτική, την εκπαίδευση και την έρευνα. Προσβλέποντας κυρίως σε μια φωτισμένη απολυταρχία με την πλήρη μετατροπή του λαού σε ένα μωσαϊκό εξατομικευμένων κοινών με ενισχυμένο τον ηγεμονικό ρόλο των ειδικών σωμάτων της νέας τεχνοκρατίας.

Ολιγαρχία της <<κοινωνίας της γνώσης>>, της καινοτομίας, των δράσεων, της αυτομόρφωσης, της e- governance και πάει λέγοντας. Χαπάκια που προωθούνται παντοιοτρόπως στο κοινωνικό σώμα. Χαπάκια και υπόθετα που διακονούν προς τη βάση κυριούλες του Παντείου μετεκπαιδευθείσες εις την αλλοδαπή με τα λιπώδη τους αρθράκια περί αυτομόρφωσης, αυτολύπησης και αυτοϊκανοποίησης. Σχολικοί σύμβουλοι ντίλερς που προσπαθούν με τα ξεροκόμματα του ΕΣΠΑ να δελεάσουν εκπαιδευτικούς που αφαιμάχθησαν και αφαιμάσσονται-λοιδορούμενοι απ’ το πρετεντέριο περί δικαίου τηλεαίσθημα -να κατεβάσουν οικειοθελώς τα παντελόνια τους στο όνομα μιας μεσσιανικής αυτοαξιολόγησης.

Ένας στρατός υπηκόων που ακούσια ή εκούσια έχει στρατευτεί με το συλλογισμό του Φουκουγιάμα για το τέλος της Ιστορίας την ιδέα δηλαδή ότι η δυτικοποίηση του κόσμου είναι εγγύηση ειρήνης και ευημερίας. Μια ιδέα που σκορπά την τέφρα των δύο παγκοσμίων πολέμων στο κορμάκι της σφαδάζουσας ανθρωπότητας μπολιάζοντας τις αδρές δανειοδοτήσεις του εβραίου Ροκφέλερ προς τον Αδόλφο Χίτλερ και τα κουτάβια του, με την παγκόσμια κυριαρχία του κεφαλαίου.

Το κεφάλαιο ζητά νέο αίμα, νέους καταναλωτές, νέους πολέμους. Όπως το Ισραήλ αποκεφάλισε τα λιοστάσια των παλαιστινίων κόβοντας τον ομφάλιο λώρο τους με την πρωτογενή παραγωγή, όπως η ευρωπαϊκή συμμορία χρηματοδότησε γενναιόδωρα την αγρανάπαυση της ελληνικής γης έτσι τώρα η εκπαίδευση θα πρέπει να ευθυγραμμιστεί με το λούκι της αγοράς και τις καύλες του επιχειρηματία. Τα σχολεία θα ψάχνουν για χορηγούς και μάνατζερ κάνοντας κονσομασιόν μπρός στον επίδοξο ευεργέτη χορεύοντας στο ρυθμό της αγοράς όπως η αρκούδα με την κρικέλα μπρός στο ντέφι του αρκουδιάρη.

Η εκπαίδευση είναι το πρόσφορο έδαφος που ο ιδρυματικός καπιταλισμός προετοιμάζει για να απορροφήσει τους κραδασμούς των μελλοντικών του κρίσεων. Η κρεατομηχανή που θέλει τους νέους να αλλάζουν τις δουλειές σαν τα πουκάμισα προσαρμόζοντας την υπόστασή τους αποκλειστικά στον εργασιακό βίο βαφτίζοντας την μπολιάρικη λογική απόκτησης πιστοποιητικών δια βίου μάθηση, διαστρεβλώνοντας με άκρατη βαρβαρότητα, την ζωτική ανάγκη του ανθρώπου για αληθινή δια βιου μάθηση, που σχετίζεται με την υπαρξιακή του αγωνία και την οραματική νομοτέλεια για μια αταξική κοινωνία.

Μεγαλόσχημοι καθηγητές, διανοούμενοι, μητροπολίτες, παπαγαλάκια κλαψουρίζουν για τις δύσκολες εποχές που περνάει ο τόπος καταπραΰνοντας την οργή και το θυμό. Στρέφοντας τα όπλα κάθε φορά σε λάθος κατεύθυνση επικαλούμενοι την αμπελοσοφική νότα μιας κούφιας νεοτερικότητας ή δρώντας καθ’ υπαγόρευση του αφεντικού που προσφέρει τα γρόσια για να μπαλσαμώσουν κάθε φορά τις εξεγέρσεις και τη συλλογική μνήμη.

Σ’ ένα σύστημα που παράγει εις το διηνεκές αντιφάσεις ένας λόγος περί ερειπίων πλεονάζει. Η απαισιόδοξη στάση είναι μικρόψυχη και άκαιρη. Εμείς θα πρέπει να δοκιμάσουμε πρώτοι το γιαταγάνι με τη γλώσσα.

Santa Barbara

sant

Λείψανα κοκαλάκια και εντόσθια, γοβάκια αγίας και κόπιτσες εσωρούχων αγίων και νεομαρτύρων, πέδιλα και καλτσάκια, κροταφικές αρτηρίες απολιθωμένες σε τίμιο ξύλο, σπλήνες και βορβοσυραγώδεις μύες, άπαν το αιμοροϊδικό και μητροκολεϊκό πλέγμα ταξιδεύουν εις την επικράτειαν δια την αναψυχή των πιστών. Όλα τα θαυματουργά κομματάκια του πεθαμένου μέσα σε ψυκτικούς θαλάμους κυρίως για συντήρηση και προστασία απ’ τη μπόχα, θα γιατρέψουν και θα θαυματουργήσουν. Εκεί όπου η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά ο αριστερός όρχις του αγίου Νεκταρίου θα κάνει το θαύμα του. Η μήτρα της Αγίας Βαρβάρας θα βοηθήσει γεροντάκια να πετάξουν τον καθετήρα και συμβασιούχους να επαναπροσληφθούν. Δεν χάνεις τίποτε μ’ ένα προσκύνημα. Κι αν σου κάτσει; Κι αν σε βοηθήσει στο τζόκερ θα σου αλλάξει τη ζωή. Και βεβαίως διαθέτουμε αγίους για όλες τις παθήσεις. Για τη στύση έχουμε τον Άγιο θεράπων, προστάτη των ουρολόγων απ’ τον οποίο διασώζεται μονάχα ο δείκτης-ω! του θαύματος- κάνοντας σε επιλεγμένους πάντα πιστούς την εξέταση προστάτη. Για τις αιμορροΐδες των άγιο Μαυρίκιο τον παλουκοφόρο, προστάτη των ταξιτζήδων και των καταραμένων ποιητών. Για τον καρκίνο την Αγία Αγάθη προστάτιδα των ακτινολόγων και των κηπουρών, της οποίας διασώζονται οι μαστοί και ο αφαλός της σε γυάλα. Την Αγία Αναστασία τη φαρμακολύτρα που προστατεύει τους φαρμακοποιούς και τα λεφτά τους στην Ελβετία. Τον Άγιο Αρτέμιο για τους βαρεμένους και τους δαιμονισμένους. Την Αγία Βαρβάρα για τα λοιμώδη νοσήματα. Ουρολοιμώξεις, δυσεντερία, ηπατίτιδες, τοξοπλάσμωση, σύφιλη, ερυθρά, αλλαντίαση, χολέρα και λοιπά. Είναι μακρύς ο κατάλογος των θαυματουργών Αγίων μας. Τι φάρμακα και εγχειρήσεις και μαλακίες. Πιστοί ανά την επικράτεια γλιτώστε το φακελάκι. Ιδού η λύση. Οι άγιοί μας. Η ορθοδοξία ποτέ δεν σας αφήνει ακάλυπτους. Έχει όλες τις ειδικότητες και καθαρίζεις σχεδόν τζάμπα. Τα πληρώνει όλα το Κράτος. Οι θαυματουργοί Ιατροί-Άγιοι είναι συμβεβλημένοι με όλα τα ταμία. Και βεβαίως διαθέτουν το πρεστίζ αρχηγού Κράτους. Κι όχι σαν κάτι μαλακισμένα γιατρουδάκια που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους. Γι’ αυτό εν Χριστώ αδερφοί, αδερφές και λοιποί, η Santa Barbara είναι εδώ. Ιδού η κάρα, ιδού το οίδημα. Προσοχή στις γριές, υπάρχει κίνδυνος ποδοπατήματος και ασφυξίας και φυσικά στους ανώμαλους που περιμένουν κάτι τέτοιες άγιες συναθροίσεις για να βάλουν χέρι οι άθλιοι!

Κατάλογος Ιερών Ναών Ξάνθης

hxp

 

στη Γλυκερία Μπασδέκη 

Πως γλυκοφίλησες ξυπόλυτη το στίχο μου
Κι έβγαλε αγκάθια ο λυρισμός στις επαρχίες
Βόρειο σέλας αίρεση γδυτής που καβαλά
Λευκότατο μπιντέ μες τ’ άγρια μεσάνυχτα
Για να ξεπλύνει απ’ τον κορμό της το ρετσίνι
Τόσο βαθειά και τόσο νικητήρια. Κοπάδι
αγκομαχητά και χάσμα αφύλαχτο παντού
Έτοιμη πάλι για να μπεις στις μυροφόρες μάχες
Πιο ανοιχτή πιο ένδοξη πιο αλάργα
Πιο λυσσασμένη στο λαρύγγι σου πιο Αγία
Πιο μουσκεμένη στη σχισμή πιο σαρκοφάγα
Εσύ που εδέχθης στο κορμάκι σου γκαρσόνια
Της γραμμής Νεαπόλεως-Κυθήρων Ολημερίς
λαιμούς που ξεφωνίζαν Ντελιβεράδες και χασάπηδες
Ριχάρδους βασιλιάδες Παιδιά του βουλκανιζατέρ
Νεωκόρους που ξεψύχησαν στη φλόγα σου
Παιδάκια που ξεμείνανε στο Λούνα Παρκ
των οργασμών Πιστούς που εκσπερματώσανε
εντός Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης εντός Αγίου
Κωνσταντίνου και Ελένης εντός Μεταμορφώσεως
Σωτήρος εντός Θεού Σοφίας εντός Αγίας Φωτεινής
Χρυσών εντός Αγίου Κυρήκου και Ιουλίτης εντός
Παμμέγιστων Ταξιαρχών εντός Αγίας Ειρήνης
εντός Ακαθίστου Ύμνου και Αγίου Θεοφάνους
εντός Αγίου Βλασίου και Αρχαγγελιωτίσσης
εντός Αγίου Ελευθερίου εντός Αγίου Νεκταρίου
Πηγαδίων εντός και εκτός και πάντα και παντού
εντός ψυχούλας γύφτου που βαρά ντέφι και τρώει σύκα
εντός σπασμού εντός του ραγισμένου ύπνου που γεννά
κροτίδες ποιηματάκια που γεννά σπέρμα ως τη μύχια ρίζα

Ω! αγία Βαρβάρα πορνοστάρ των καθεστώτων

ikt

ω! αγία Βαρβάρα πορνοστάρ των καθεστώτων

το σαρκοβόρο ρήγμα σου φιλώ
πιστός ολοσχερώς
βουλιμικός αλλόφρων
ω! το λείψανό σου εδιάβηκε το Γράμμο
εδιάβηκε τον Κορινθιακό
λαίμαργο κάποτε αντάρτικο
τώρα γυμνούλι γάγγλιο
τώρα θυμίαμα υγρών
ω! λιώμα εσύ, ακέφαλη ανεμώνη
έρμαιο του πατρός που λύσσαξε ο Αρχίδης
να σε κάνει ντάμα πίκα
πληγή απ’ το λαιμό και κάτω
σκύβαλον αιωνιότητος
παντός καιρού Αγία
φράκταλ
αιθάλη
σφήκα
Μπάρμπαρα εσύ κι εγώ ο Μπαρμπαρόσα
Πως το γλωσσίδι σου αλάφιασε
Πως σφαγμένη εσύ χίλιες φορές γυναίκα
Άφησες το μουνάκι σου στα τέμπλα να το γλείφουν οι πιστοί
Εις τους αιώνες των αιώνων
Την κλειτορίδα σου άφησες ενέχυρο στους τράγους
Στον Πρίαπο εμέ, τον πιο αγνό των δεσποτάδων

Εικόνες από μια έκθεση

eikon

Βεβαίως θα πρέπει να μυήσετε τις νεαρές ποιήτριες στον πρωκτικό έρωτα. Και βεβαίως τόσοι πολιτισμοί διαστροφών μας άφησαν υπέροχους στίχους. Εκθέσεις βιβλίων που δεν διαβάζει κανείς, αφού τα βιβλία δεν διαβάζονται αλλά πουλιούνται και αγοράζονται. Αφού κατά βάθος ο πολιτισμός μας είναι πορνογραφικός. Μια πορνογραφία που γέρνει στο διαφημιστικό πλαγκτόν του Μάρκετινγκ. Εκεί όπου οι παπάδες συμμαχούν με το διάολο για να πουλήσουν λίγα φαντάσματα ακόμα στους σεμνοκαυλωμένους πιστούς. Και οι αποστακτήρες της ματαιοδοξίας δουλεύουν στο φουλ. Και οι νέοι λογοτέχνες κωλοτρίβονται στους παλιούς. Κι όλος ο πλούτος των μαγικών λέξεων και των κρυφών νοημάτων τρυπώνει στην ταμειακή μηχανή. Βεβαίως θα πρέπει να μυήσετε τις νεαρές ποιήτριες στον πρωκτικό έρωτα, κύριοι των περιοδικών της λογοτεχνίας και της Οξφόρδης. Κύριοι διευθυντές της αθρόας λογοκλοπής και κύριοι νοσταλγοί της αποικιοκρατίας. Κύριοι με ψυχούλα αγγλοσάξονα ντετερμινιστή, που χαρακώσατε τη ρόγα του βυζιού της μανούλας που σας διόρισε ισοβίως προαγωγούς της εργατικής δύναμης των άλλων. Κύριοι λογοκριτές της καύλας μας βεβαίως θα πρέπει να μυήσετε τις νεαρές ποιήτριες στον πρωκτικό έρωτα. Για να νοιώσουν τα οιδηματώδη και παραμορφωμένα σας ιδανικά. Τους νέους νατοϊκούς βομβαρδισμούς. Τις έξυπνες βόμβες και το μειλίχιο πατερναλισμό. Κύριοι φιλόδοξοι και κύριοι δια παντός μαγαρισμένοι απ’ την ανάγκη για φιλοδοξία διδάξτε στις νεαρές ποιήτριες το σκύψιμο, την τούρλα, το ξεκώλιασμα για λίγα ψίχουλα ψεύτικης χαράς. Την αβιταμίνωση, την αναιμία, το σονέτο, το ξεπάστρεμα πληθυσμών.

Μουνί καπέλο

VATICAN-POPE-EASTER-URBI ORBI

Εικάζεται πως ο όρος αφορά την αρχιερατική μήτρα. Οι παπάδες που κακολογούνται ως άγαμοι ή και αγάμητοι φορούν ένα μουνί στο κεφάλι τους. Βεβαίως χωρίς τα υγρά του. Αλλά σίγουρα με τη φάκλα του, τουτέστιν την υψηλή θερμοκρασία που αναπτύσσεται μεταξύ πίλου και κεφαλής. Καθολικό ή ορθόδοξο δεν έχει σημασία. Το μουνί δεν γνωρίζει θρησκευτικά σύνορα. Η κοινωνιολογία της κοντόθωρης αστικής ερμηνείας δεν μπορεί να κατανοήσει τους ετυμολογικούς ισομορφισμούς της έκφρασης με τη θεία φώτιση. Εντός του αιδοίου συσπάται το ανδρικό μόριο και παράγει πρώτη ύλη για τη δημιουργία πιστών ορθοδόξων ή μη. Με τον ίδιο τρόπο παράγεται θεία φώτιση εις το μυαλό του ιερέα. Βεβαίως όπως η κατσαρόλα χρειάζεται το καπάκι της για να βράσει το ζουμάκι έτσι και η κούτρα του απεσταλμένου του Κυρίου χρειάζεται το καπέλο της για να πάρει χόχλο η θεία φώτιση. Πολλοί αδαείς και άθεοι πιστεύουν πως η θεία φώτιση είναι φόλα, μα υπάρχουν πειστήρια. Δάχτυλα, πόδια, μύτες και τσουτσούνες αγίων που δεν έλιωσαν πιστοποιούν το γεγονός της φώτισης. Λαμπροί επιστήμονες ερευνηταί εις ινστιτούτα ανά την υφήλιο κάνουν τις ανακαλύψεις των ύστερα απ’ την επίσκεψη της θείας φώτισης. Γενικώς οι φωτισμένοι άνθρωποι φέρουν άνωθεν της κεφαλής φωτοστέφανο που επίσης προσομοιάζει με μουνί, αλλά λόγω κακόηχης εκφοράς αντί να πούμε μουνί φωτοστέφανο λέμε μουνί καπέλο. Βεβαίως η έκφραση αυτή παραπέμπει και σε αιδοίο έτοιμο προς γάμευση ή σε λαϊκή αποστροφή απευθυνόμενη στον υπουργό οικονομικών εντός του κοινοβουλίου: τάκανες μουνί καπέλο. Δηλαδή τα γάμησες όλα. Φανερώνοντας φυσικά τον αδέξιο και ξενέρωτο εραστή που με τη σκέψη και μόνο της διείσδυσης έχυν έχυν, που λέει και το δημώδες άσμα. Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πως η έκφραση χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να εκφράσει φάρδος, μα είναι αστήρικτες παντελώς. Οι μεταφορές άλλωστε έβλαψαν τη γλώσσα ανεπιστρεπτί, γι’ αυτό επιστρέψαμε ασμένως με ειλικρινή ευγνωμοσύνη στην κυριολεξία. Ας κάνουμε λοιπόν πέρα την υποκρισία της μεταφοράς. Ας βυθίσουμε ως τολμηροί ξιφίες τη λόγχη της ερμηνείας μέσα στην κοιλιά της φάλαινας-γλώσσας. Δηλαδή του υπερμεγέθους φαλλού. Και ας αφουγκραστούμε τη θεία φώτιση του αρχιμανδρίτη ή του πάπα, που ως θεόρατο φαλλικό κτέρισμα της Δήλου διεισδύει με το κεφάλι-βάλανο στην αρχιερατική του μήτρα.