Ανάβασις

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

poiiit

Υπήρξα τράχηλος απόρων κορασίδων.
Γλωσσίδι σε φαγκότο.
Κομμωτής κομητών.
Υπέρ Μαγιακόβσκι πάντα εργάστηκα.
Σαν ανεβαίνοντας για Μόναχο
οι σκύλοι λετριστές με χαρακώσαν.
Αιμορραγούσε το μηλίγγι
η σύζυγός μου αυγάτιζε το κόλλυβο
ρουφούσε τον πικρό καφέ
το φρύδι της τραβιόταν
ξόβεργα βουβή να πιάσει πόνο
τα τέκνα και οι λοιποί συγγενείς απουσιάζαν.
Έτσι ορφάνεψε η Δαμασκός κι έγινε μαύρος τόπος.