Δεν ξέρω να δένω τον πόνο

Δεν ξέρω να δένω τον πόνο, να σφίγγω
την ύπαρξη τέρμα. Να παίρνω αποφάσεις
για άλλους. Να ψελλίζω λιοπύρι στα
σκυλόψαρα. Και να, που με περπάτησαν
κυράδες μ’ ανασηκωμένες φούστες
κι ανάψαν θερμοσίφωνα μετά για να
ξεβγάλουνε τις γλύκες. Υπηκοότητα
καμιά, ευθύνη, μίση, μέριμνες διόλου.
Δεν είμαι υπέρ δεν είμαι και κατά.
Λαδώνω τα γρανάζια συγκινήσεως.
Την αναρρίχηση ασκώ σε στήθη,
που ευθυτενώς με πριαπίζουν.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Δεν ξέρω να δένω τον πόνο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s