Όταν οι σοφοί γίνονται μισάνθρωποι

Όταν οι σοφοί γίνονται μισάνθρωποι
σκιάχτες στις τρομερές εξοχές και βάζουν
κρασί στο νερό τους και κουβαλούν το
αγιάτρευτο χτικιό της μεγαλοφυΐας,
τούς αγοράζει τότε κοψοχρονιά
ο μέγας αρχιτέκτων, ο χορηγός της
μετροπόλιταν όπερας, ο συλλέκτης
του συνδέσμου βιομηχάνων. Τους
πασπατεύει τα βυζιά μαζί με τις
γυμνές μοιραίες γάμπες των συλλογισμών.
Τους προσφέρει άδειες κάμαρες
να γράψουν τον πόνο τους και
μπόλικο χαρτί να τον τυπώσουν.
Τους προσφέρει ξανθιές όλο
σπιρτάδα απ’ τα Εκβάτανα της
κρατικής, λάβρες, διαβασμένες
που χήρεψαν νωρίς από ηδονές
και μάθανε να ερεθίζουν θεατές
μονόχνοτους, ματάκηδες όλο
οργή και λύσσα και καταστολή
σαστισμένες μονάχα μπροστά στις
καταστροφές και τα εγκλήματα
με τη σωστή δόση αναγούλας
στις ωοθήκες, δασκαλεμένες
από στιλπνούς ποιητές της
διαφήμισης, πρώην διαφωτιστές
ατσίδες που είδαν πως η επανάσταση
δεν έχει λεφτά, τζακούζι
και σεξοτουρισμό
με πανώρια μουνάκια Ταϋλάνδης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s